اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

اعتراض شاعرانه به رکود، بیکاری و «نان نسیه»

اعتراض شاعرانه به رکود، بیکاری و «نان نسیه»
یکی از شاعران کشور جدیدترین موضوع سروده‌ خود را به «رکود اقتصادی» اختصاص داده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تسنیم، سیاوش امیری، از شاعران کشور، اخیراً چهارپاره‌ای را با موضوع مشکلات اقتصادی در کشور سروده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,

وی در این سروده به وضعیت معاش جامعه و مفاسد اقتصادی اشاره می‌کند. سروده امیری در واقع اعتراضی شاعرانه است به وضعیت معاش مردم در سال‌های اخیر. وی در این سروده ضمن اشاره‌ای کنایه‌آمیز به تأخیر در واریز یارانه‌ها و محقق نشدن وعده برخی از مسئولان، به یکی از اخباری که روزهای گذشته مبنی بر فروش «نان نسیه» در برخی از مناطق شهر تهران می‌پردازد.

,

سروده امیری به این شرح است:

,

نانِـوایِ «محل‌مان» گفته؛
«نانِ نِسیه» نمی‌دهد دیگـر

,
,

ای خدا، پس چکار باید کرد؟!
حـرف‌مان را کسی کند باور؟!

,
,

مردمانِ جـنوبِ تهرانیم
نانِ نِسیه خریده و خورده

,
,

روزگار بدی شده ای دوسـت
پولِ ما را «مَـه آفرید» بُـرده!!

,
,

«سود ماهـانه» هـزار میلیـارد
بیست و دو تا هزار میلیون است

,
,

چه نَتـَرس از «حسـاب ما» بُرده
بُرده نه! کار او شبیخون است!!!

,
,

غش کنیم از گرسنگی تا کِی؟!
پولِ ما دست ایـن «تبهکاران»

,
,

«نانِوا» را یکی کند توجـیه
تا فروشد دوباره ما را «نان»!!

,
,

نانِ نِسیه پدیـده‌ای تلخ است
«پـایتخت» از وجودش آکنده

,
,

نسبتِ این پدیده با «تحریم»!!
یا «چپاول» به شکل گسترده؟!

,
,

پولِ «یارانه» خرج نانِ ماست
محض پروردِگار دیر ندهید

,
,

لطف کرده به «نانِ خالی» ما
پس از این بس کنید گیر ندهید

,
,

آدمـی‌زاده‌ایم «صـاحـب حـق»
آن حقوقی که بر بشر جاری است

,
,

غصـه‌مان بسته راه «بُغـض» ما
در دلِ خسته زخم‌مان کاری است!

,
,

بر چنیـن بی‌نوایی و مِحنَت
خونِ دل خورده‌ایم و دَم نزده

,
,

پیشۀ ما شده سکوت و صبر
حرفی از رنج ِبیش و کم نزده

,
,

مرد و زن کودک و کهن‌سالیم
اهـل ایـن کوچه‌های پُر دردیم

,
,

بغض‌مان مانده در گلو زین رو
همچو بـرگِ خـزان‌زده زردیم...

,
,

انتهای پیام/خ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه