به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شکوه فرهنگ، با اینکه استان اردبیل خود یکی از استانهای محروم در سطح کشور محسوب میشود و ازلحاظ توسعه، پیشرفت و اشتغال از جایگاه مناسبی برخوردار نیست درعینحال وقتی رسانههای محلی و استانی را رصد میکنیم متوجه میشویم که برخی شهرستانها و نیز از محرومیت موجود گلایه میکنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شکوه فرهنگ، , شکوه فرهنگ، ,
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
انتهای پیام/
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
,
اما واقعیت چیز دیگری است. میتوان گفت نمین از هر شهرستان دیگری محرومتر است. شهرستانی که در پس شهره فرهنگی بودنش غبار محرومیت به خود گرفته و سالیان سال است که چوب این پیشوند فرهنگی را میخورد؛ اما با این حال نمین اصالت فرهنگی خود را حفظ کرده و در هر وضعی که بر آن نیز حاکم باشد همچنان فرهنگ و ادب مردمان آن زبان زد عام و خاص است. بحث در اینجاست که نمین با همه داشتههای فرهنگیاش در سالهای گذشته هیچ اقدمی در راستای توسعه و پیشرفت این حوزه صورت نگرفته است و مورد کمکاری، اهمالکاری و بیتوجهیهای نابخشودنی قرارگرفته است.
,,
نمین شهرستانی است که دارای ظرفیتهای چشمگیر صنعتی، گردشگری، معادت، کشاورزی، دام و طیور، صنایعدستی و ... در سطح استان است؛ اما ظرفیتهای بالقوه آن، آنگونه که بالفعل شود نشده است و عمده ظرفیتهای آن به نام نمین و به کام اردبیل است!
,,
اصل بر این است که نزدیکی به مرکز شهرستانها یا استانها موجب پیشرفت و توسعه آن منطقه میشود اما این امر با مدیریت اشتباه مسئولین استانی و عدم ریسکپذیری و رویکرد منفعلانه آنها در طول سالیان گذشته موجب شده است تا نمین نهتنها پیشرفتی نداشته باشد بلکه نسبت به دیگر شهرستانها پسرفت داشته باشد.
,,
, , ,
*اختصاص نماینده مستقل به نمین
, *اختصاص نماینده مستقل به نمین, *اختصاص نماینده مستقل به نمین,مردم نمین بر این معتقدند که تا زمانی که این شهرستان دارای نماینده مستقل در مجلس شورای اسلامی نباشد همچنان حقوحقوق آنها مورد اجحاف قرار خواهد گرفت. در سالهای اخیر بحث افزایش تعداد نمایندگان و اختصاص یک نماینده به استان اردبیل مطرح شد و گزینههای نمین، بیله سوار و حتی خود حوزه انتخابیه اردبیل، نیر، نمین و سرعین جز گزینههای پیشنهادی در استان بودند.
,,
در شهرستان نمین نیز برخی افراد و نمایندگان مجلس به حمایت از این طرح برخواست و با سخنان و شعارهای جذاب، دلنشین، امیدوارکننده و در عین حال پوچ و پوشالی مردم نمین را به سخره گرفتند. هرچند که تلاش ریشسفیدان و معتمدان در این امر غیرقابلچشمپوشی است، اما واقعیت چیز دیگری بود و هرکس دنبالهروی منافع شخصی و گروهی خود بود و دراینبین هرکس برای مطرح کردن خود استقلال نمایندگی نمین را مطرح میکرد و همه آنها چیزی جز آب در هاون کوبیدن نبود.
,,
چندین ماه پس از درگیر کردن اذهان عمومی با این طرح، آن شد که نباید میشد بهگونهای که در اختصاص سهمیه نمایندگان مجلس استان اردبیل را کنار گذاشته و در نظر نگرفتند و اینگونه شد که بر سخنان شعاری و پوشالی برخی افراد و مسئولین مهر خاموشی زده شد.
,,
*حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94
, *حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94, *حضور پر رنگ و کمنظیر کاندیداهای نمینیها در انتخابات 94,در دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک به هشت نفر از نمینیها ازجمله رضا کریمی یونجالو، فاطمه امیری رز، همت قلی زاده جید، میثم اسحقی خانقاه، حسام اکبرزاده میرزانق، حمید گلی زاده خانقاه، ولی پرویزی پیله رود و فرهاد توحیدی که برخی از آنها ساکن شهرستان نمین و برخی دیگر مقیم خارج از شهرستان و استان میباشند، کاندید شده بودند.
,,
در این بین کریمی در شهرستان نمین با 13 هزار و 225 رأی بهعنوان نفر اول و با 86 هزار و 839 رأی در کل حوزه انتخابیه بهعنوان نفر دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی انتخاب و به مجلس راه یافت.
,,
مردم نمین پس از سالها انتظار و بدون حزب یازی و سیاسی بازی به کسی از دیار این شهرستان رأی دادند که بتواند حقوحقوق آنها را احیاء کند و این منتخب مردم باید در نظر داشته باشد که مردمی که بیش از 13 هزار رأی به وی دادهاند تنها عملکرد وی را ملاک قرار خواهند داد و با هرگونه حزببازی و سیاسی بازی در مقابل مردم نمین کاری پیش نخواهد برد.
,,
پیش از این در سال 1339 سید ابوالفضل اقبالی بهعنوان نماینده مستقل نمین در شورای ملی، آیتالله بهاءالدین علم الهدی از نوجه ده در دور اول و آیتالله سید فخرالدین موسوی ننه کرانی در دورهای اول، سوم و پنجم شورای اسلامی بهعنوان نماینده مردم نمین در مجلس حضورداشتهاند.
, , ,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه