به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ حجتالاسلام و المسلمین سیدجلال یحییزاده فیروزآبادی را باید یکی از شخصیتهای افتخارآفرین برای دیار دارالعباده یزد برشمرد؛ سید بزرگواری که به واسطه «تعهد»، «سادهزیستی» و «جدیت در خدمتگزاری»، محبوبیتی شگفت داشت و آنگاه که در ایام شهادت جدهاش(س) بانگ «إرجعی إلی ربک» را لبیک گفت، دلهای بسیاری در استان و فراتر از آن به ماتم نشست و مردمان در تشییع پیکر دردکشیدهاش قیامتی کمنظیر برپاکردند.
این نماینده فقید در بسیاری از ابعاد شخصی و شخصیتی«متناسب با مسؤولیت خود»، میتواند الگویی شایسته برای کسانی باشد که بر کرسیهای حکومتی تکیه زدهاند یا خود را برای حضور در جایگاههای حکومتی آماده میکنند. «سادهزیستی» مثالزدنیاش بهرغم حضور چندین ساله در کسوت نمایندگی مردم و فراهمبودن زمینه بهرهمندی از امکانات فراوان و «احتیاط فوقالعاده» در استفاده از بیتالمال، چنان بود که مورد تمجید رهبری عالیقدر نظام هم قرار گرفت. حجتالاسلام یحییزاده به جای اینکه هزینه سفرهای کاری خود را بر بیتالمال تحمیل کند، مسیر طولانی حوزه انتخابیه تا مجلس شورای اسلامی را با اتوبوس و قطار میپیمود و برای سرکشی به حوزه انتخابیهاش، از موتورسیکلت شخصی خویش استفاده میکرد؛ مرکبی بسیار ساده و قدیمی که شاید قراردادن آن در موزه مجلس بتواند برای تودههای مردم امیدبخش و برای برخی متصدیان امروز و فردا، درسآموز باشد.
یحییزاده، نمایندگی مجلس را نه طعمهای برای خود و خانواده و بستگان، بلکه «امانت» و «ابزار»ی برای خدمترسانی به مردمان بهویژه محرومان میدانست و از آن جایی که خود و خانوادهاش زندگی «فوقالعاده ساده»ای داشتند، مشکلات مردم را با تمام وجود لمس میکرد و برای رفع آنها سر از پا نمیشناخت.
حجتالاسلام یحییزاده که در دوران دفاع مقدس بارها در جبههها حضور یافته و «جانباز شیمیایی» بهشمار میآمد، گفتار عالمانه را با رفتار صادقانه پیوند زده بود و در مجلس شورای اسلامی در زمره «منظمترین»، «پرکارترین» و در عینحال «کمهزینهترین» نمایندگان شناخته میشد که با کمترین استفاده از امکانات بیتالمال- هرچند حلال و مباح- بیشترین خدمتها را ارائه میکرد.
او هیچگاه شیفته جاه و مقام نشد و چنان ساده و بیپیرایه بود که اگر غریبهای او را درجمع و یا سوار بر مرکبش میدید، باور نمیکرد که وی یکی از نمایندگان شاخص و کارآمد مجلس شورای اسلامی است.
سید، ساده زیست؛ همچنان که بسیار ساده وارد مجلس شد و ساده و بی هیچ ذخیرهای مادی پس از سالها خدمتگزاری مثالزدنی، به دیار باقی شتافت. او نمایندهای صادق و متعهد بود که در قضاوتهای سیاسی و رعایت حریمهای شرعی، دقتی بس فراوان داشت و با این همه وصیت کرده بود که «اگر در چند صباح عمر زمانی از کسی گلایه داشتم، به هیچ وجه راضی نیستم کسی بعد از مرگم آن را بیان کند، چه رسد به این که بخواهد همان حرفها را که چه بسا نابخردانه هم زدهام، علم کند و به رخ دیگری بکشد.»
سید در یکی از یادداشتهایش نوشته بود: «... پس از نماز به خانه آمدم، نان و پنیر و سبزی مثل اکثر شبها افطاری کامل من بود... با توجه به آنچه در جلسات مجلس در این دو سه روز مطلع شدم، این ایام، پایانی است بر اقتصاد و بودجه انبساطی. به هرحال باید باور کرد ما در جنگ همهجانبه اقتصادی دشمن هستیم! باید باور کرد دشمن هدف اصلی را اقتصاد ما قرار داده است! باید قبول کرد که باید فکری نو در انداخت و باید تدبیر کرد. باید قبول کرد که دوره ولخرجی و اسراف سپری شده است!... »
اینک چندسالی است که این سید پارسا رخ در نقاب خاک کشیده و مردمان این دیار اما همچنان از خصال حمیدهاش میگویند؛ سید، بحق مایه مباهات دارالعباده بود و اسوه ای است کمنظیر برای آنانی که فارغ از جاه و مقام، خدمترسانی صادقانه و مسلکی زاهدانه را پیمیگیرند. تردیدی نیست که وجود خدمتگزارانی متعهد و پاکطینت چون سیدجلال یحییزاده فیروزآبادی در عرصههای گوناگون، امیدواری مردم و استحکام روزافزون نظام اسلامی را در پی خواهد داشت. تا باد، چنین بادا.
نویسنده: مرتضی رضائیان
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ حجتالاسلام و المسلمین سیدجلال یحییزاده فیروزآبادی را باید یکی از شخصیتهای افتخارآفرین برای دیار دارالعباده یزد برشمرد؛ سید بزرگواری که به واسطه «تعهد»، «سادهزیستی» و «جدیت در خدمتگزاری»، محبوبیتی شگفت داشت و آنگاه که در ایام شهادت جدهاش(س) بانگ «إرجعی إلی ربک» را لبیک گفت، دلهای بسیاری در استان و فراتر از آن به ماتم نشست و مردمان در تشییع پیکر دردکشیدهاش قیامتی کمنظیر برپاکردند.
, به گزارش , شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا؛,این نماینده فقید در بسیاری از ابعاد شخصی و شخصیتی«متناسب با مسؤولیت خود»، میتواند الگویی شایسته برای کسانی باشد که بر کرسیهای حکومتی تکیه زدهاند یا خود را برای حضور در جایگاههای حکومتی آماده میکنند. «سادهزیستی» مثالزدنیاش بهرغم حضور چندین ساله در کسوت نمایندگی مردم و فراهمبودن زمینه بهرهمندی از امکانات فراوان و «احتیاط فوقالعاده» در استفاده از بیتالمال، چنان بود که مورد تمجید رهبری عالیقدر نظام هم قرار گرفت. حجتالاسلام یحییزاده به جای اینکه هزینه سفرهای کاری خود را بر بیتالمال تحمیل کند، مسیر طولانی حوزه انتخابیه تا مجلس شورای اسلامی را با اتوبوس و قطار میپیمود و برای سرکشی به حوزه انتخابیهاش، از موتورسیکلت شخصی خویش استفاده میکرد؛ مرکبی بسیار ساده و قدیمی که شاید قراردادن آن در موزه مجلس بتواند برای تودههای مردم امیدبخش و برای برخی متصدیان امروز و فردا، درسآموز باشد.
,یحییزاده، نمایندگی مجلس را نه طعمهای برای خود و خانواده و بستگان، بلکه «امانت» و «ابزار»ی برای خدمترسانی به مردمان بهویژه محرومان میدانست و از آن جایی که خود و خانوادهاش زندگی «فوقالعاده ساده»ای داشتند، مشکلات مردم را با تمام وجود لمس میکرد و برای رفع آنها سر از پا نمیشناخت.
,حجتالاسلام یحییزاده که در دوران دفاع مقدس بارها در جبههها حضور یافته و «جانباز شیمیایی» بهشمار میآمد، گفتار عالمانه را با رفتار صادقانه پیوند زده بود و در مجلس شورای اسلامی در زمره «منظمترین»، «پرکارترین» و در عینحال «کمهزینهترین» نمایندگان شناخته میشد که با کمترین استفاده از امکانات بیتالمال- هرچند حلال و مباح- بیشترین خدمتها را ارائه میکرد.
,او هیچگاه شیفته جاه و مقام نشد و چنان ساده و بیپیرایه بود که اگر غریبهای او را درجمع و یا سوار بر مرکبش میدید، باور نمیکرد که وی یکی از نمایندگان شاخص و کارآمد مجلس شورای اسلامی است.
,سید، ساده زیست؛ همچنان که بسیار ساده وارد مجلس شد و ساده و بی هیچ ذخیرهای مادی پس از سالها خدمتگزاری مثالزدنی، به دیار باقی شتافت. او نمایندهای صادق و متعهد بود که در قضاوتهای سیاسی و رعایت حریمهای شرعی، دقتی بس فراوان داشت و با این همه وصیت کرده بود که «اگر در چند صباح عمر زمانی از کسی گلایه داشتم، به هیچ وجه راضی نیستم کسی بعد از مرگم آن را بیان کند، چه رسد به این که بخواهد همان حرفها را که چه بسا نابخردانه هم زدهام، علم کند و به رخ دیگری بکشد.»
,سید در یکی از یادداشتهایش نوشته بود: «... پس از نماز به خانه آمدم، نان و پنیر و سبزی مثل اکثر شبها افطاری کامل من بود... با توجه به آنچه در جلسات مجلس در این دو سه روز مطلع شدم، این ایام، پایانی است بر اقتصاد و بودجه انبساطی. به هرحال باید باور کرد ما در جنگ همهجانبه اقتصادی دشمن هستیم! باید باور کرد دشمن هدف اصلی را اقتصاد ما قرار داده است! باید قبول کرد که باید فکری نو در انداخت و باید تدبیر کرد. باید قبول کرد که دوره ولخرجی و اسراف سپری شده است!... »
,اینک چندسالی است که این سید پارسا رخ در نقاب خاک کشیده و مردمان این دیار اما همچنان از خصال حمیدهاش میگویند؛ سید، بحق مایه مباهات دارالعباده بود و اسوه ای است کمنظیر برای آنانی که فارغ از جاه و مقام، خدمترسانی صادقانه و مسلکی زاهدانه را پیمیگیرند. تردیدی نیست که وجود خدمتگزارانی متعهد و پاکطینت چون سیدجلال یحییزاده فیروزآبادی در عرصههای گوناگون، امیدواری مردم و استحکام روزافزون نظام اسلامی را در پی خواهد داشت. تا باد، چنین بادا.
,نویسنده: مرتضی رضائیان
, نویسنده: مرتضی رضائیان,انتهای پیام/ح
]
ارسال دیدگاه