به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رهیاب نیوز:در خانه ی وحی، خانهای که آوای دلنشین قرآن و آواز مناجات شب زنده داران برگزیدهی خداوند، هماره از آن به گوش میرسید، حالت
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب نیوز:,انتظار حکم فرما بود. این انتظار لذت بخش نه خاص اهل خانه، بلکه انتظار فرشتگان تسبیحگوی خداوند نیز بود.
,
فرشتگان، آن شب فرو آمده بودند تا نظارهگر میلاد برگزیدهای از خاندان وحی و نبوت باشند. کودکی از سلالهی آخرین فرستادهی پروردگار، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم نوگلی
,
شکفته از بوستان همیشه سبز زهراء سلام الله علیها، نوزادی درس خوانده در مکتب وحی، با علم محمد، شجاعت علی، حلم حسن، رشادت حسین و عبادت سجاد.
,
صدای نوزاد به گوش رسید و برای لحظهای نفس در سینهی اهل زمین و آسمان حبس شد. آنگاه فرشتگان به یکدیگر تبریک گفتند. لبخند بر لبان امام سجاد نشست. جانی تازه در کالبد یاران
,
راستین پیامبر دمیده شد. مدینه نور باران شد. آبشار طلایی نور، خانه را در میان گرفت. رنگین کمانی گوشهی آسمان را تزیین کرد. آفرینش، زیباترین رنگهای خود را بر سر طبیعت پاشید. لبخند بر
,
لبان سرخ غنچهها شکفت. گیاهان، مخمل سبز را که لباس عیدشان بود به تن کردند. پرندگان، سرود میلاد بهار را سر دادند.
,
بهار متولد شده بود، بهاری خجسته و پربرکت، زندگی بخش و روح افزا، در هالهای از قداست و نور. خداوند اراده فرموده بود که نور خود را کامل کند، اگر چه مشرکان و منافقان را خوش نیاید. این
,
ارادهی سستیناپذیر الهی بود که شعاعهای این آفتاب، جهانی را روشنایی و طراوت و زندگی بخشد. این آفتاب عالم تاب، امام محمد باقر علیهالسلام بود.
,
امام ابوجعفر، باقرالعلوم، پنجمین پیشوای مسلمانان و رادمردان جهان، در جمعه نخستین ماه رجب سال 57 هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود [1] او را به یاد رسول گرامی
,
خداوند، محمد نامیدند. ابوجعفر کنیه آن گرامی و باقرالعلوم یعنی شکافنده دانشها لقب ایشان بود.
,
به هنگام تولد، هالهای از شکوه، نوزاد اهل بیت را فراگرفته بود و همچون دیگر امامان، پاک و پاکیزه به دنیا آمد.
,
امام باقر علیهالسلام از دو سو - پدر و مادر - نسبت به رسول الله و حضرت علی و حضرت زهراء علیهمالسلام میرسد، زیرا پدر او امام زینالعابدین فرزند امام حسین و مادر او، بانوی گرامی و پرهیزکار
,
فاطمه بود که ام عبدالله کنیه داشت و دختر امام مجتبی علیهالسلام بود[2] .
,
عظمت و بزرگواری امام باقر زبانزد خاص و عام بود. هر جا سخن از والایی هاشمیان و علویان و فاطمیان به میان میآمد، او را یگانه وارث آن همه قداست و شجاعت و بزرگواری میشناختند و هاشمی
,
و علوی و فاطمیش میخواندند. او اولین کسی از اهل بیت بود که هم از پدر و هم از مادر نسبتی با امیرالمؤمنین و فاطمهی زهراء داشت و از احترام خاصی در میان مردم برخوردار بود.
,
امام صادق دربارهی ام عبدالله فرمود: او از زنهای با ایمان پرهیزکار و نیکوکار بود...
,
از دامان چنین زنی پرهیزکار و از سلالهی پدری معصوم و دور از خطا و گناه و اشتباه بود که امام باقر به درجهای از کمال و عظمت رسید و فخر عالمیان گردید. او صاحب راستگوترین لهجه ها، جذاب
,
ترین چهره ها و بخشنده ترین دستها بود.
,
گوشهای از شرافت و بزرگواری آن گرامی را در گزارش زیر میخوانیم:
,
پیامبر به یکی از یاران پارسای خود جابر بن عبدالله انصاری فرمود:ای جابر! تو زنده میمانی و فرزندم محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب را که نامش در تورات باقر است میبینی؛ در آن
,
هنگام سلام مرا به او برسان.
,
پس از درگذشت پیامبر و گذشت سالیان سال، روزی جابر به خانه ی امام زین العابدین آمد و امام باقر را که کودکی خردسال بود دید، به او گفت: پیش بیا!
,
امام باقر به او نزدیک شد. سپس جابر به حضرت عرض کرد: برو!
,
امام بازگشت. جابر اندام و راه رفتن او را تماشا کرد و گفت: به خدای کعبه سوگند، این پسر آینهی تمام نمای پیامبر است.
,
آنگاه از امام سجاد پرسید: این کودک کیست؟
,
فرمود: امام پس از من، فرزندم محمد باقر است.
,
جابر برخاست و بر پای حضرت باقر بوسه زد و عرض کرد: فدایت شوم ای فرزند پیامبر، سلام و درود جدت پیامبر خدا را بپذیر، زیرا او تو را سلام رسانده است.
,
دیدگان امام باقر پر از اشک شد و فرمود: سلام و درود بر پدرم پیامبر خدا باد، تا آن هنگام که آسمانها و زمین پایدارند؛ و بر تو ای جابر که سلام او را به من رساندی [3] .
,
امام باقر در زمان امام حسین علیهالسلام، پا به دنیا گذارد و به هنگام واقعهی جانسوز کربلا در سال 62 هجری، کودکی 3 یا 4 سال بود و ظاهرا در کربلا نیز حضور داشت. پس از آن تا سال 95
,
هجری در زمان امامت امام زینالعابدین از محضر پدر کسب فیض کرد و در 38 سالگی بعد از شهادت پدر در زمان خلافت ولید بن عبدالملک از طرف خداوند منصب امامت به ایشان رسید.
,
دوران امامت آن بزرگوار تا سال 114 هجری به طول انجامید. مدت 19 سال ایشان به هدایت و ارشاد مردم و دفاع از اسلام و جلوگیری از تحریف و تغییر اسلام و دستورات ناب و انسانساز آن،
,
مشغول بود.
,
ارسال دیدگاه