به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، جنایت، جنایت است؛ نژاد و آئین و سیاه و سفید هم نمیشناسد. گاهی جنایت به این معناست که کسی سلاحی به دست میگیرد و دهها نفر را به رگبار میبندد، گاهی نیز حکام یک کشور فرمان حملهی نظامی به کشوری دیگر را صادر میکنند و صدها غیرنظامی اعم از کودکان و زنان را به قتل میرسانند، گاهی جنایت اینگونه تعبیر میشود که حق و حقوق بخشی از مردم را پایمال میکنند و بدتر از همهی اینها آن است که همان فرد مسلح و همان کشور ظالم در جایگاه نمایندهی صلح و دوستی و حقوق بشر قرار بگیرند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج،,دیگر توهین به شعور مخاطب است که اگر بخواهیم دربارهی چرایی نقض آشکار حقوق بشر توسط حکام سعودی و رژیم صهیونیستی سخن بگوییم. در چنین وضعیتی آنچه تأسف مخاطبان را حتی از جنایت سعودیها و صهیونیستها هم بیشتر میکند، رفتار کشورهای بهظاهر حامی صلح و دوستی و مخصوصا سازمان ملل با آنهاست.
,اخیرا شنیده شده که درست چند روز پس از بمباران شیمیایی یمن از سوی سعودیها، نماینده عربستان به عنوان رئیس یکی از پنلهای مهم حقوق بشر سازمان ملل منصوب شده و از سوی دیگر رژیم اشغالگر قدس نیز در رأیگیری 193 کشور عضو مجمع عمومی سازمان ملل با کسب 109 رأی، ریاست کمیتهی مبارزه با تروریسم سازمان ملل را از آن خود کرده است.
,شاید اینگونه اتفاقات بتواند نظر آنهایی که هنوز برای پیوستن به جامعهی خودخواندهی جهانی بیتابی میکنند را عوض کند و به آنان بفهماند که مراد از «بشر» در منظومهی واژگانی رهبران این کشورها و سازمان ملل، اعضای همان جوامعی است که سینهچاکانه اهداف آمریکا و اسرائیل را دنبال نموده و یا در خوشبینانهترین حالت ممکن نسبت به جنایات آنها سکوت اختیار کردهاند.
,اما آنچه که مهم است نقش جمهوری اسلامی ایران در جهتدهی به وضعیت کنونی و موضعگیری نسبت به رویدادهایی است که میتواند ذهنیت جهان را نسبت به ایران عوض نماید. به این معنا که عرصهی دیپلماسی میتواند به پیشبرد و یا عقبگرد سیاسی کشور در اهداف عالی خود تبدیل شود و «موضعگیریِ مقامات وزارت امور خارجه» از جملهی این راههاست.
,در عرصهی دیپلماسی، بر روی مواضع طرف مقابل حساب باز میشود، یعنی یک موضعگیری میتواند جوامع بینالمللی را نسبت به کوتاهآمدن و چگونگی آن از سوی یک کشور و یا ادامهدادن و چگونگی آن آگاه سازد و حتی ممکن است همهی معادلهها با یک موضعگیری تغییر یابد.
,سخنگوی وزارت امور خارجه ایران همگام با رهبران برخی کشورها اعم از فرانسه، بلژیک، روسیه و نیز سازمان ملل و رژیم اشغالگر قدس، حملهی تروریستی اورلاندو را محکوم کرد. البته همانطور که گفته شد جنایت، جنایت است و در اینجا حتی اگر کشتهشدگان از طایفهی همجنسگرایان هم باشند میتوان به دیدهی اغماض نگریست و آن را محکوم نمود. اما سؤال اساسی اینجاست که اگر چنین اتفاقی مستحق موضعگیری و محکومیت بوده است، آیا رفتار دوگانهی سازمان ملل در مواجهه با تروریسم و انتخاب عربستان و اسرائیل به عنوان نمایندگان حقوق بشر و مبارزه با تروریسمِ این سازمان، نباید محکوم گردند؟
,در حقیقت سکوت در برابر چنین اقدامی، به معنای چراغ سبز به سران کشورهای منطقه و جهان در خصوص این اقدام جنایتکارانهی سازمان ملل نیست؟
,به نظر میرسد مسئولان وزارت امور خارجه باید نسبت خود را با ریشههای تروریسم و نقض حقوق بشر در منطقه یعنی عربستان و اسرائیل شفافتر نمایند و تفکرات و مواضع فانتزی و مناسبتی را به مواضعی شفاف، قاطع و اصولی ارتقا دهند.
,,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه