نقد و تحلیل دانا از فیلم های روز اول جشنواره؛
عقبگرد تا ایتالیا/ قهرمان ترسو
در نخستین روز سی و نهمین جشنواره فیلم فجر دو فیلم «رمانتیسم عماد و طوبا» و «بی همه چیز» به نمایش درآمد که تحلیل و نقدی کوتاه بر این دو فیلم داشته ایم.[
به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در نخستین روز سی و نهمین جشنواره فیلم فجر دو فیلم «رمانتیسم عماد و طوبا» و «بی همه چیز» به نمایش درآمد که تحلیل و نقدی کوتاه بر این دو فیلم داشته ایم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
عقبگرد تا ایتالیا
, عقبگرد تا ایتالیا,
, , بعد از دیدن «ایتالیا ایتالیا» به عنوان نخستین ساخته کارگردانی جوان، همه از صباغ زاده در دومین فیلم خود انتظار بیشتری داشتند. «رمانتیسم عماد و طوبا» به گفته کارگردان خود قرار است فیلمی شاد، عاشقانه و سرخوش باشد. به همین دلیل پر است از قاب های خوش رنگ و لعاب و جذاب.
,صباغ زاده در دومین کار بلند سینمایی خود به سراغ برداشتی آزاد از کتاب «سیر عشق» آلن دوباتن رفته و سعی کرده در قالب فانتزی و فضایی بانشاط، زندگی زناشویی و عاشقانه یک زوج را از کودکی تا پیری روایت کند.
,برخلاف «ایتالیا ایتالیا» که دغدغه و مساله کارگردان کاملا مشخص بود، این بار در «رمانتیسم عماد و طوبا» نه ایده کار مشخص است و نه قصه ای در جریان است. به گفته خود صباغ زاده دوست داشته تجربه های جدید را امتحان کند اما این فیلم عملا بی داستان است؛ نه نقطه عطفی در آن وجود دارد و نه بازی بازیگران و کنش هایشان شما را درگیر می کند.
,حتی حضور علی انصاریان در کنار بازیگران اصطلاحا تلویزیونی فیلم نمی تواند کمکی به فروش آن در گیشه کند و در مقایسه با فیلم قبلی کارگردان، چه در گیشه و چه در فرم و روایت، ما با عقبگردی کاملا مشهود مواجه ایم.
,,
قهرمان ترسو
, قهرمان ترسو,
, , اولین تجربه کارگردانی قرایی در یک همکاری مشترک با افشین هاشمی در «خسته نباشید» اتفاق افتاد و بعد از آن هر چند در «سد معبر» عملا نشان داد که در حال بالا رفتن از پله های پیشرفت کارگردانی و فیلمسازی است ولی نه فیلم به خوبی دیده شد و نه بازی تماشایی حامد بهداد.
,قرایی در سومین فیلم سینمایی خود به سراغ برداشتی آزاد از نمایشنامه «ملاقات بانوی سالخورده» رفته و به گفته خودش پیش از ساخت فیلم اولش دوست داشته که این فیلم را بسازد ولی به دلیل شرایط پیچیده، پر بازیگر و هزینه های بالا از خیر آن گذشته است.
,این بار همه چیز برای قرایی مهیا شده تا آرزوی او را برآورده کند؛ از بازیگران پر ستاره تا سرمایه گذار و نمایشنامه معروفی که قرار است شالوده کار باشد. ولی خروجی کار نشان می دهد که نه شخصیت های داستان به درستی شکل گرفته اند و نه مساله و دغدغه کارگردان به بار نشسته است.
,روستایی در برهه ای از زمان دوران پهلوی، در انتظار میهمانی است که قبلا متعلق به همین روستا بوده و قرار است با ورود او مشکلات بیکاری و معیشت اهالی روستا حل شود. ولی با ورود این میهمان، اتفاقاتی می افتد که حمایت و اعتقاد مردم نسبت به معتمد روستا عوض می شود.
,هدیه تهرانی در نقش میهمان روستا و پرویز پرستویی در نقش معتمد روستا نقش اول مرد و زن «بی همه چیز» هستند و در کنار آن ها هادی حجازی فر و مهتاب نصیرپور خوش درخشیده اند. بدون شک باران کوثری در این فیلم با گریم سنگین خود، متفاوت ترین بازی کارنامه خود را به رخ کشیده است. نقشی که به گفته قرایی، وجود خارجی در فیلمنامه نداشته و به دلیل تعادل در نقش ها، ایجاد شده است.
,با وجود همه این بازی ها، ضعف در شخصیت پردازی نقش «امیر» این سوال بزرگ را در ذهن مخاطب باقی می گذارد که چگونه امیر در سکانس های پایانی به یکباره متحول می شود و آن رفتار دراماتیک را رقم می زند در حالیکه در تمام مدت فیلم، شخصیتی پنهان کار و ترسو دارد.
,قرایی در این فیلم تمام تلاشش را کرده تا اثری انتقادی اجتماعی با نماد قهرمان بسازد ولی در لحن فیلم از شجاعت کافی برخوردار نیست و همه کنایه های سیاسی خود را در لایه های دوم و سوم می زند و با نمادهایی مثل روستایی بی مکان، مردمی که نماینده مردم یک کشوراند و همه نان به نرخ روز خوراند؛ نه قهرمانش را به درستی معرفی می کند و نه کنایه هایش را به بار می نشاند؛
,به نظر می رسد برای ساختن فیلم سیاسی و اجتماعی، با تم نقد مردم، نقد سیاست و نقد جامعه کمی باید شجاعت نیز داشت. چرا که قصه خوب تند و تیز حتما از قصه اخته ای که بی سرانجام و بلاتکلیف است، پرمخاطب تر است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه