اخبار داغ

روی سخن بانوان کارآفرین کرمانی با مدیرکل امور بانوان استانداری:

گوشی برای شنیدن نیست، یاری‌مان کنید

گوشی برای شنیدن نیست، یاری‌مان کنید
بانوان کارآفرین کرمان با خطاب قرار دادن مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری از او در رابطه با بی‌مهری مسئولان گله کرده و خواستار حمایت از آنها شدند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری «راه آرمان»، در این ۴۶ سال عمر با برکت نظام جمهوری اسلامی ایران زمینه حضور بانوان در عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و ... را چنان فراهم کرده است که گاهی شاهد حضور موفق‌تر زنان به نسبت مردان را در این عرصه‌ها هستیم.

 

بانوان کرمانی از جمله زنانی هستند که الفبای تلاش را موفقیت به خوبی هجّی کرده‌‌اند و میدان‌دار عرصه‌های موفق اقتصادی بوده‌اند.

 

بانوان کارآفرین کرمانی که ضرب تلاش را به توان همت و خستگی‌ناپذیری رساندند و در نهایت موفقیت را معنا دادند.

 

یکی همین قاووت و یا قوتوی کرمانی که سال‌هاست کام مردمان این دیار را شیرین کرده است را با نوآوری و خلق ایده تبدیل به شکلات کرده و در بازرهای بین‌المللی به فروش می‌رساند، آن دیگری در یک بیابان به پرورش شترمرغ پرداخته و از پر آن گرفته تا چربی‌ها و گوشتش محصول ایجاد کرده و عده‌ای در این مسیر از این بازو نان می‌خورند.

 

خلاصه از کوچک‌ترین و ساده‌ترین کارها ایده گرفته تا بزرگ‌ترینش، در عرصه‌های اقتصادی زنان موفق بوده‌اند.

 

همین سه هفته پیش بود در نمایشگاه بهاره، زنی تنها با درست کردن چیپس کشک غرفه شلوغی داشت و می‌گفت کاسبی‌اش می‌چرخد و خدا را شکر حداقل چهار نفر بانوی دیگر مستقیم از این راه نان به سفره‌های خانه‌شان می‌برند.

 

داستان تا این‌جا شیرین و غرورآفرین است اما کام‌مان آن‌جا تلخ می‌شود که وقتی پای صحبت‌های همین بانوان کارآفرین می‌نشینیم، صدای تنهایی‌شان در مسیری که گام برداشته‌اند، لبخند را به لب‌مان می‌خشکاند.


کافه‌ای برای بانوان کرمانی در سایه فرهنگ ایرانی
 

یکی از بانوان کارآفرینی که پای درد و دلش نشستم، الهام حیدری است.
 

پنج ماه است که کافه‌ای منحصراً برای بانوان و دختران شهر کرمان راه‌اندازی کرده است.

 

می‌گوید در حوزه کافه‌داری به لحاظ فرهنگی نیاز است کارهای بیش‌تری انجام دهیم، کارهایی که نسل جدیدمان بتوانند با فرهنگ اصیل ایرانی آشنا شوند متاسفانه برخی دختران دچار بی‌هویتی شدند اما باید کمک کرد تا بدانند که ما خانم‌های ایرانی چقدر عزت نفس داریم و اگر محجوب هستیم و حیا داریم به دلیل عزت و سربلندی است که در خانه‌های ایرانی داشتیم.

 

حیدری در میان صحبت‌هایش تاکید دارد که صرفاً بخاطر انجام کار فرهنگی است که این کافه را راه‌اندازی کرده تا نسل جدید با فرهنگ‌مان آشنا شوند.

 

این بانوی کارآفرین در میان صحبت‌هایش گریزی می‌زند به این که تیم کافه مروا نیازمند این است تا دیده شود.


برای ادامه کار نیازمند وام هستم

وقتی به او می‌گویم آیا تاکنون در این رابطه به مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری مراجعه کردی؟ یا اصلاً از او چه توقعی داری، پاسخ می‌دهد: نیازمند این هستیم که مسئولان ما را حمایت کنند اما متاسفانه هر جا رفتیم تا وامی به ما تعلق بگیرد گفتند در این حیطه کاری وامی تعریف نشده است.

 

حیدری تاسف می‌خورد و ادامه می‌دهد:  قبلاً تولیدی داشتم اما این شغل نسبت به کارهای قبلی من بسیار هزینه‌برتر است اما در نهایت نتوانستم هیچ مسئولی را مجاب کنم تا برای راه‌اندازی و اداره این کافه به ما وام دهند البته اگر این موضوع را کنار بگذاریم هیچ‌کس ما را حمایت هم نکرد.

 

او توضیح داد: این که کمک کنند تا دیده شویم و یا در رفع یک‌سری ایرادات این کار یاری‌مان کنند، همه این‌ها صحبت‌هایی است که در دل نهاده‌ایم و کسی هم گوشی برای شنیدن ندارد در حالی که نیازمند کمک‌های مالی و حمایت هستیم..

 

حیدری انگیزه‌اش برای راه‌اندازی یک کافه مختص بانوان را صرفاً اقتصادی نمی‌داند، او می‌گوید: تلاش کردیم تا با راه‌اندازی یک کافه آن هم مختص بانوان، کار فرهنگی نیز انجام دهیم و توقع داریم تا حمایت و دیده شویم اما متاسفانه با وجود این که به چندین سازمان هم مراجعه کردم، حمایت را از ما دریغ کردند.

 

صاحب کافه مروا تاکید دارد که شرایط اقتصادی‌اش مناسب نیست اما اگر محیطی که ایجاد کرده است سالم نبود و آن دخانیات از جمله قلیان سرویس داده می‌شد بدون شک به لحاظ مالی شرایطش بهتر بود ولی چون محیطی سالم و بدون دود و دم راه‌اندازی کرده است از او استقبال کم‌تری می‌شود.

 

او با این اعتقاد که تلاش کرده تا دید افراد را نسبت به کافه عوض کند، توضیح می‌دهد سعی کردم تا افراد باور داشته باشند کافه مکانی برای مصرف دخانیات نیست بلکه جایی برای نشستن، گفتگو، گفتمان و مکانی برای دورهمی است.


دلی پر از حرف به‌واسطه نادیده گرفته شدن
 

البته این بانوی تلاش‌گر کرمانی تنها بانویی نیست که از این بی‌توجهی‌ها گله‌مند است، صاحب بوم‌گردی خانم‌کوچیک نیز از این نادیدن‌ها دلی پر از حرف دارد.

 

شیما حبیب‌پور به خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «راه آرمان» می‌گوید: چندی پیش در بنری دیدم که قرار است از بانوان توانمند کرمانی تقدیر کنند، پیش خودم گفتم شاید اسم من هم در لیست این اسامی باشد.


دریغ از یک خداقوت از طرف مسئولان 
 

وی ادامه دهد: در این پنج سال گذشته تلاش بسیاری کردم حتی در دوران کرونا که هیچ‌کس نتوانست کاری انجام دهد اما من با کلی مشکلات و بدهی تلاش کردم کاری برای مردم شهرم انجام دهم اما دریغ از یک خداقوت از طرف مسئولان به من.

 

حبیب‌پور بیان کرد: در دوران کرونا، اورژانس سوپ بوم‌گردی خانم کوچیک را راه‌اندازی کردم. در اون دوران که بیماری کرونا بیداد کرده بوده متوجه شدم که نیاز مردم تنها یک سوپ است چرا که حتی افراد جرات نمی‌کردند برای خرید مواد اولیه بیرون بروند.

 

وی افزود: یک تنه، روزی ۱۰۰ کیلو سوپ پخت می‌کردم و از طریق پیج اینستاگرام استوری می‌کردم.

 

اما صاحب بوم‌گردی خانم کوچیک آن چه در دل دارد را وسط می‌ریزد و خطاب به مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری می‌گوید:  یکی از مشکلات من این است که با برادرم در اقامتگاه خیابان مادر شریک بودم، اکنون این اقامتگاه به دلیل شراکت نصف شده است و به خاطر این که نمی‌توانم سرویس‌دهی مناسبی داشته باشم مکانی دیگر در خیابان ناصریه را اجاره کرده‌ام.

 

وی توضیح دهد: در حال حاضر مسافری که برای اقامت در خیابان مادر جا رزرو می‌کند توقع دارد تا من حضور داشته باشم، غذاهای متنوعی که در پیج استوری می‌شود وجود داشته باشد اما چون جا و مکان ندارم تنها می‌توانم به افراد اقامت دهم حالا دیگر تمام مسافران من که در سال‌های گذشته در اقامتگاه حضور داشتند ناراضی‌اند.
 

از مسئولان درخواست وام دارم
 

حبیب‌پور تاکید می‌کند: بارها از مسئولان درخواست داشتم که یک وام به من دهند تا بتوانم سهم برادرم را بخرم تا در نهایت همان مجموعه خیابان مادر را مدیریت کنم.

 

صاحب بوم‌گردی خانم کوچیک اظهار کرد: ظرفیت اقامتگاه خیابان مادر از ۵۰ نفر به ۱۵ نفر تقلیل پیدا کرده است، جالب این جاست که در کرمان بوم‌گردی با ظرفیت بالا وجود ندارد، تنها اقامتگاه من به نام خانم کوچیک در خیابان مادر ظرفیتی نزدیک به ۵۰ نفر داشت که متاسفانه با چنین سرنوشتی روبه‌رو شده اما مسئولی حاضر نیست من را حمایت کند.
 

گوشی برای شنیدن نیست
 

وی عنوان کرد: البته تنها من نیستم بیش از ۶ نفر است که در این اقامتگاه نان می‌خورند و تلاش می‌کنند اما گوشی برای شنیدن نیست.

به گزارش پایگاه خبری «راه آرمان» این صدای بانوان کرمانی است که در خطاب به مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری از او در حمایت از فعالیت‌شان کمک می‌طلبند
اما باید دید که از سوی او چه پاسخی خواهند شنید.

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه