لرستان؛ فراموش خانه بزرگان/نسیم امید در دیار لرستان خواهد وزید؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا و به نقل از سفیرافلاک،  نام سرزمین لرستان به عنوان دیاری محروم اما مستعد شناخته می شود. سرزمینی که با وجود ظرفیت های فراوان همواره مهر فراموشی را بر پیشانی خود نظاره گر بوده است و اکنون به عنوان قهرمان بیکاری کشور شناخته می شود.

استان لرستان که در زمان جنگ تحمیلی با خسارتی حدود 110 میلیارد تومان به عنوان دومین استان خسارت دیده جنگی محسوب می شد، بعد از جنگ هم حال و روز چندان خوشی نداشت و با وجود پایان جنگ همچنان خسارت ها را بر پیکره خود لمس می کرد.

نماینده مردم سلسله و دلفان در خصوص عدم توسعه یافتگی لرستان گفت: زمانی که دلارهای 7 تومانی صرف عمران و آبادانی و ساخت زیرساخت ها در کویر می شد مردان سرزمین لرستان مشغول جنگ در میدان های نبرد بودند و بعد از آن دلارهای 170 تومانی هم نصیب ما نشد تا امروز که با دلار 3000 تومانی و بدون هیچ زیر ساختی از ما می خواهند که بخش خصوصی را وارد کار کنیم اما دریغ از اینکه بخش خصوصی با نبود زیرساخت های اولیه چگونه حاضر می شود در این دیار سرمایه گذاری کند؟

 بعد از پایان جنگ تحمیلی و آغاز دوران سازندگی شاهد پروژه های کلانی در سطح کشور بودیم که به خصوص در بحث سدسازی و توسعه کشاورزی کارهای زیادی صورت گرفت، اما در استانی که بعد از گیلان و مازندران و با حجم آب حدود 13 میلیارد متر مکعب می توانست امروز به عنوان قطب کشاورزی کشور خود را معرفی کند شاهد بودیم که بیش از 80 درصد از آب از این استان خارج شد و عملاً لرستان در دوران سازندگی نصیبی از سدسازی و سازندگی نبرد.

در این دوران بود که برخی از پروژه ها از جمله پتروشیمی و ماشین سازی که گفته می شد برای این سرزمین در نظر گرفته شده بودند به استان های دیگر منتقل شد تا بازهم لرستان بر روی ریل حق کشی در حرکت باشد.

با آغاز دوران اصلاحات که بیشتر توسعه مربوط مناطق توسعه یافته تر بود و کمتر روی مناطق محروم تاکید شد نیز لرستان همچنان ردای محرومیت را بر روی دوش خود می دید.

محمد خاتمی در پایان دوران 8 ساله ریاست جمهوریش اذعان داشت که در حق مردم لرستان اجحاف شده است اما این اعترافات هم دردی از درد های بیشمار مردم این سرزمین کم نکرد.

اما با شروع به کار دولت نهم و تاکید ویژه این دولت بر توسعه مناطق کمتر توسعه یافته، امید آن می رفت که شاید چرخ صنعت و توسعه یافتگی هم در این استان به حرکت بیفتد.

با وجود کارهای مهمی که در مناطق توسعه نیافته کشورمان انجام گرفت شاهد آن بودیم که بازهم لرستان عقب مانده قافله توسعه یافتگی بود و از طرفی با افزایش سالانه آمار بیکاری در این استان شاهد افزایش ناهنجاری های اجتماعی بودیم.

محمود احمدی نژاد در دیدار مجمع نمایندگان استان لرستان اعتراف کرد که تنها جایی که در دولت او نتوانسته کار خاصی انجام دهد لرستان بوده است.

نماینده مردم سلسله و دلفان نیز گفت: در دیداری که با احمدی نژاد داشتم از او در خصوص مشکلات لرستان پرسیدم که وی با بالا بردن دست های خود، از ناتوانیش برای حل مشکلات لرستان سخن به میان آورد.

احمدی نژاد که مدعی شده بود توسعه کشور را از لرستان آغاز خواهد کرد و حتی وعده داده بود برای از بین بردن مشکلات لرستان خود و هئیت دولت بیل و کلنگ به دست بگیرند و لرستان را آباد سازند نیز نتوانست کاری برای این منطقه انجام دهد.

وی که در جریان سفر دوم خود به لرستان از یک هدیه ویژه به مردم این استان خبر داده بود هرگز نتوانست وعده خود را عملی کند و مردم لرستان برای دریافت هدیه وی باید حداقل چند سالی را منتظر باشند تا شاید او دوباره بر مسند دولت کشورمان قرار گیرد.

وعده های عمل نیافته مسئولین کشورمان به مردم لرستان در طول چند دهه گذشته سبب شده است امروز شاهد بالاترین نرخ بیکاری کشور در لرستان باشیم که این مسئله موجب از بین رفتن سرمایه عظیم اجتماعی در این استان شده است.

سرزمینی که به واسطه آب فراوان، اراضی مستعد، نیروی کار ارزان و جوان، معادن بیشمار، ظرفیت بالایی گردشگری، موقعیت جغرافیایی ایده ال می توانست امروز جزء استان های برخوردار کشور محسوب شود، از نبود امکانات اولیه در برخی از مناطقش رنج می برد.

در سال گذشته شاهد بودیم که 270 روستای شهرستان دلفان با کمبود آب آشامیدنی مواجه بودند و طبق گفته مقامات محلی شاهد خالی شدن ده ها روستای این شهرستان از سکنه بودیم.

در حال حاضر از 520 روستای دلفان که جزء سردترین مناطق کشور نیز محسوب می شود کمتر از 50 روستا از نعمت گاز برخوردارند و نبود راه روستایی و برق، مشکل بسیاری از روستاهای این منطقه است.

آمار بیکاری در این شهرستان نیز که رکورددار بیکاری در بیکارترین استان کشور است هیچ گاه واقعی نبوده و کمتر کسی در دلفان باور می کند که فقط 36 درصد مردم دلفان بیکار باشند.

در بحث کشاورزی که این روزها دیگر به قول معروف خرج آفتابه و لحیم است نیز این شهرستان روزهای خوشی را سپری نمی کند.

در حالی که شغل 80 درصد مردم دلفان کشاورزی است اما به دلیل پایین بودن ضریب مکانیزاسیون که به گفته کارشناسان کمتر از 1 درصد است و همچنین دیم بودن محصولان به دلیل نبود سد و عدم کنترل رواناب ها، کاری بی صرفه است و روز به روز کشاورزان دلفانی مزرعه خود را تعطیل و برای یافتن کار راهی نقاط دور و نزدیک کشورمان می شوند.

در بخش صنعت نیز احداث شهرک صنعتی در دلفان که رویایی صنعتی شدن این شهر را در ذهن جوانانش پرورانده بود، عملاً خیالی باطل بود چرا که از 23 واحد صنعتی این شهرک تنها 3 واحد فعال هستند و حتی فعالیت این واحدها نیز مستمر نیست و سرمایه گذاران غیر بومی که تسهیلات مناطق محروم را برای صنعت دلفان دریافت کرده بودند سوله های خالی با شیشه های شکسته را رها کرده و سرمایه مردم مظلوم را صرف ساخت برج و کارخانه در استان های تهران و اصفهان نمودند تا شاهد مرگ صنعت جوان در این منطقه باشیم.

با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید مردم این دیار همچنان چشم به راه هستند تا شاهد وزیدن اندکی از نسیم امید در لرستان خسته از وعده های بی حاصل باشند.

سفر رئیس جمهور کشورمان به استان لرستان می تواند همچنان امید را در دل مردم این استان زنده نگه دارد اما به شرطی که وی نیز به دنبال دادن وعده های پوچ و غیر عملی نباشد.

امروز چشمان مردم لرستان به کلید دولت تدبیر و امید دوخته شده است تا شاید با چرخش آن قفل نا امیدی و یاس در این استان بازگردد.