آتش‌نشانان باافتخار آماده خدمت به مردم هستند/ آتش‌نشانان پلاسکو قهرمانانه به شهادت رسیدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از گرو، آتش‌نشانی ازجمله مشاغل حساسی است که با نجات جان افراد جامعه ارتباط دارد به همین دلیل این افراد همواره باید برای به خطر انداختن جان خود آماده باشند تا بتوانند جان یک نفر که درخطر است را نجات دهند.

این شغل علاوه بر اینکه نیازمند تخصص‌های فنی و مهارتی بالایی است؛ نیازمند داشتن حس مسئولیت‌پذیری و کمک به همنوع و داشتن ازخودگذشتگی و ایثار است تا در مواقع بحرانی بتواند حس آرامش را به حادثه دیدگان منتقل کند.

شهادت جمعی از آتش‌نشانان فداکار در حادثه پلاسکو که با مجاهدت قهرمانانه جان خود را برای نجات حادثه دیدگان تقدیم کردند به‌خوبی نشان می‌دهد که این افراد از چه قلب‌های مهربانی برخوردار هستند که در شرایط بحرانی از جان خود می‌گذرند تا جان هم‌وطنی را نجات دهند.

برای عرض تشکر و دیدار با آتش‌نشانان نهاوندی به ایستگاه آتش‌نشانی واقع در شهرداری نهاوند رفتیم درحالی‌که شیفت 7 نفره آن‌ها با دلی غمگین در حال تماشای مراسم تشییع پیکر آتش‌نشانان شهید حادثه پلاسکو بودند.

اکبر مولوی یکی از آتش‌نشانان نهاوندی درحالی‌که به صفحه تلویزیون نگاه می‌کرد با ما هم‌صحبت شد و از سختی‌های شغل آتش‌نشانی و از لذت نجات جان افراد برایمان گفت و بیان کرد: از اینکه آتش‌نشان شده بسیار خوشحال است.

وی ادامه داد: 11 سال است که به شغل شریف آتش‌نشانی مشغول هستم و به این شغل افتخار می‌کنم چون نوعی خدمت به مردم است و از این کار خیلی راضی هستم.

مولوی می‌گوید: مطمئن باشید اگر حادثه‌ای مشابه آتش‌سوزی پلاسکو در هر جای دیگری هم اتفاق می‌افتاد بچه‌های آتش‌نشان قهرمانانه و باافتخار به دل حادثه می‌زدند و برای نجات جان مردم جان خود را به خطر می‌انداختند، به همین دلیل من به شغل آتش‌نشانی افتخار می‌کنم.

علیرضا خسروی آتش‌نشان دیگر نهاوندی است و درحالی‌که برای بچه‌ها اسپند دود کرده بود به ما گفت: 12 سال است که آتش‌نشان است و متولد سال 57 است و حاضراست برای نجات جان یک نفر خود را به خطر بیندازد.

وی می‌گوید: امیدوارم همه به شغل آتش‌نشانی توجه ویژه‌ای داشته باشند تا آتش‌نشانان نیز همانند گذشته بدون دغدغه و با ازخودگذشتگی به نجات جان مردم اقدام کنند.

وی درحالی‌که برای من چای خوشمزه‌ای آورده بود در مورد حادثه پلاسکو صحبت کرد و گفت: این آتش‌نشانان شهید با نثار جان خود جاودانه شدند و چه چیزی بهتر از این‌که امروز با حضور هزاران نفر از مردم تشییع می‌شوند.

مجید قپانوری یکی دیگر از آش نشانان نهاوندی بود که 4 سال است به این شغل مشغول شده و از مشکلات و سختی‌های آتش‌نشانی برایمان گفت و اعلام کرد: که هرچقدر مشکلات آتش‌نشانان کمتر باشد آن‌ها بافکر و تمرکز بهتری و بیشتری در محل حوادث حضور می‌یابند.

اکبر مولوی در ادامه از مأموریت‌هایی که انجام داده‌اند، گفت: از اول سال 680 مورد مأموریت داشته‌ایم که شامل اطفا حریق، تصادفات و سایر مأموریت‌ها بوده است و در همه آن‌ها بچه‌های آتش‌نشان تلاش خود را برای نجات مردم به کار گرفته‌اند.

وی به بیان خاطره‌ای از صحنه یک تصادف پرداخت و ادامه داد: پس از دریافت گزارش یک تصادف که براثر برخورد پژو با نیسان رخ‌داده بود ماشین نیسان آتش‌گرفته بود و راننده در حال زنده سوخته شدن بود که ازیک‌طرف باید آتش را خاموش می‌کردیم و ازیک‌طرف باید راننده نیسان را که در حال مرگ حتمی بود نجات می‌دادیم که خوشبختانه موفق شدیم راننده را نجات دهیم.

مولوی افزود: شهرستان نهاوند دارای یک ایستگاه آتش‌نشانی است و در سه شیفت 7 نفره به‌صورت 24 ساعته آماده امدادرسانی در سوانح و حوادث است و همه بچه‌های اینجا از آمادگی لازم برخوردارند.

وی می‌گوید: در این شیفت علاوه بر کسانی که شما گفتید آقای شاهمرادی که بزرگ همه ما است و آقایان حسین سلگی و مهدی زمانیان نیز در بین ما هستند.

مولوی که سر شیفت این ایستگاه است ادامه داد: دریکی از مأموریت‌ها که به همراه آقای شاهمرادی بودیم، گزارشی به ما رسید که از یک‌خانه دود غلیظی بیرون می‌آید و ما هم سریع به این منزل رفتیم ولی وقتی رسیدیم فردی را دیدیم که اطرافش کاملاً سوخته است و نصف بالشت زیر سرش نیز سوخته است و من فکر کردم که با این وضعیت قطعاً او مرده است و وقتی‌که می‌خواستم وسایل کنار او را که آتش داشتند از آن محل خارج کنم به‌یک‌باره از خواب بیدار شد و او از من ترسیده بود و من از او که این برایم خیلی خاطره جالبی بود.

در پایان این گزارش ذکر این نکته ضروری است که بچه‌های آتش‌نشانی با مشکلات مالی و دغدغه‌های زیاد همواره در پی مجاهدت و اقدام فداکارانه هستند که به‌روز نمودن تجهیزات ایمنی مانند تشک نجات، خودروی نردبان دار و وسایل امداد و نجات در کنار رفع دغدغه‌های مالی آن‌ها می‌تواند به کارایی آن‌ها بیش از گذشته بیفزاید.

گفت‌وگو از مهدی سهرابی

انتهای پیام/