به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان- مریم ضیایی: در سالی که روزهایی پایانی آن را میگذرانیم، به بهانههای مختلف و در موارد متعدّد، مدارس تعطیل شدند، آلودگی هوا و مسئله ریزگردها و برف و سرما چندین بار از جمله دلایل تعطیلی مدارس بود؛ تعطیلی ای که هر روز آن میلیاردها ریال ضرر برای آموزش و پرورش کشور در پی داشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در کنار تعطیلات فراوان تقویم رسمی کشور و این تعطیلات آب و هوایی، به استقبال تعطیلات رفتن هم از آن دسته عاداتی است که در جامعه ما به یک فرهنگ غلط تبدیل شده است. نرخ پایین کار مفید ادارات در کنار تعداد زیاد تعطیلات در تقویم رسمی کشور را بگذارید کنار بیکاری در روزهای منتهی به تعطیلات نوروز و آن وقت نتیجه بگیرید چقدر خصوصیات مردم کشوری را داریم که باید سخت کوشانه در مسیر رشد و ترقی گام بردارند؟!
آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد مهم و فرهنگ ساز خود به جای ایجاد و تقویت روحیه سخت کوشی و تحمل رنج، نازپروردگی را در دانش آموزان بارور می کند و نهادینه شدن این روحیات آینده مبهمی را برای جامعه رقم خواهد زد.
چرا معلمی که مطابق قوانین تا روز آخر به مدرسه می آید و با احساس مسئولیت تدریس را پیگیری می کند در میان دانش آموزان جدی و سختگیر و خشن تصویر می شود و از محبوبیتش کاسته می شود؟ چرا برخی مدیران و معلمان هفته آخر منتهی به تعطیلات نوروز را رسما تعطیل می کنند و به استقبال تعطیلات می روند؟ اگر گلایه های معلمان از حجم کتب درسی و به طور کلی مسئله آموزش را نادیده بگیریم و از آن بگذریم آیا در این مدارس دانش آموزانی با روحیه سخت کوشی و جدیت تربیت خواهند شد؟ امسال حتی مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش هم در بیان آخرین روز باز بودن مدارس تناقض داشتند و عملا، مثل سال های گذشته، هفته آخر اسفند برخی معلمان از دانش آموزان می خواهند که دانش آموزان به مدرسه نروند.
مدارسی که روحیه استقبال از تعطیلات را در دانش آموزان تقویت می کنند نهایتا کارمندانی را می سازند که ساعت مفید کاریشان در روز 2 ساعت است و از هر تعطیلی به شدت استقبال می کنند در حالی که که طی تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۳ توسط واشنگتن پست به طور میانگین کارگران ژاپنی تنها از ۹ روز مرخصی در سال استفاده می کنند ولی حق استفاده از ۱۸ و نیم روز مرخصی را دارند و یک نفر از هر ۶ کارگر ژاپنی، در سال از هیچ گونه مرخصی استفاده نمی کند! شاید این سخت کوشی نتیجه آن است که دانشآموزان ژاپنی ۴۴ ساعت در هفته در مدرسه حضور دارند و از ساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته از آموزشهای رسمی و غیررسمی در «محیط مدرسه» استفاده میکنند و در آن حضور دارند.
اعلام تعطیلی پنج شنبه های مدارس، بلاتکلیفی لایحه تعطیلات زمستانی، مناسب نبودن زمان باز بودن مدارس و در نظر نگرفتن اقلیم های متفاوت و تعطیلات طولانی مدارس در تابستان از جمله مواردی است که در کنار بسیاری مسائل دیگر علاوه بر تاثیر در کیفیت آموزش، مسئله مهم تربیت نسل سخت کوش و ترقی خواه را برای آینده کشور متاثر می کند.
جامعهای که دلش برای تعطیلات بتپد و همواره مترصد بهانه و توجیهی برای تعطیل کردن باشد، هرگز روی پیشرفت و ترقی را نخواهد دید. و این فرهنگ و روحیه ناصواب، در میان بخش وسیعی از دانشآموزان، نهادینه شده است. آموزش و پرورش باید در سیاستهای کلان خود که مولّد چنین وضعی بودهاند، تجدیدنظر کند و بیکاری و تنبلی و خمودگی و اهمال را به عنوان یک ضد ارزش و امر مذموم، جایگزین نماید.
بیش از ده سال پیش، رهبر معظم انقلاب در یکی از سخنرانیهای خود، از وجود تعطیلات زیاد سالیانه در کشورمان انتقاد کردند و تغییر این وضع را خواستار شدند، ولی متأسفانه این سخن، در میان طرحها و لایحههای گوناگون، به فراموشی سپرده شد و چارهای برای این معضل، اندیشیده نشد. و بدتر این که تمایل به تعطیلات و کمکاری و از کار گریزی، به فرهنگ و هنجار تبدیل شده است. قطعا نقطه اصلاح این وضع، آموزش و پروش است.
انتهای پیام/
در کنار تعطیلات فراوان تقویم رسمی کشور و این تعطیلات آب و هوایی، به استقبال تعطیلات رفتن هم از آن دسته عاداتی است که در جامعه ما به یک فرهنگ غلط تبدیل شده است. نرخ پایین کار مفید ادارات در کنار تعداد زیاد تعطیلات در تقویم رسمی کشور را بگذارید کنار بیکاری در روزهای منتهی به تعطیلات نوروز و آن وقت نتیجه بگیرید چقدر خصوصیات مردم کشوری را داریم که باید سخت کوشانه در مسیر رشد و ترقی گام بردارند؟!
آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد مهم و فرهنگ ساز خود به جای ایجاد و تقویت روحیه سخت کوشی و تحمل رنج، نازپروردگی را در دانش آموزان بارور می کند و نهادینه شدن این روحیات آینده مبهمی را برای جامعه رقم خواهد زد.
چرا معلمی که مطابق قوانین تا روز آخر به مدرسه می آید و با احساس مسئولیت تدریس را پیگیری می کند در میان دانش آموزان جدی و سختگیر و خشن تصویر می شود و از محبوبیتش کاسته می شود؟ چرا برخی مدیران و معلمان هفته آخر منتهی به تعطیلات نوروز را رسما تعطیل می کنند و به استقبال تعطیلات می روند؟ اگر گلایه های معلمان از حجم کتب درسی و به طور کلی مسئله آموزش را نادیده بگیریم و از آن بگذریم آیا در این مدارس دانش آموزانی با روحیه سخت کوشی و جدیت تربیت خواهند شد؟ امسال حتی مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش هم در بیان آخرین روز باز بودن مدارس تناقض داشتند و عملا، مثل سال های گذشته، هفته آخر اسفند برخی معلمان از دانش آموزان می خواهند که دانش آموزان به مدرسه نروند.
مدارسی که روحیه استقبال از تعطیلات را در دانش آموزان تقویت می کنند نهایتا کارمندانی را می سازند که ساعت مفید کاریشان در روز 2 ساعت است و از هر تعطیلی به شدت استقبال می کنند در حالی که که طی تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۳ توسط واشنگتن پست به طور میانگین کارگران ژاپنی تنها از ۹ روز مرخصی در سال استفاده می کنند ولی حق استفاده از ۱۸ و نیم روز مرخصی را دارند و یک نفر از هر ۶ کارگر ژاپنی، در سال از هیچ گونه مرخصی استفاده نمی کند! شاید این سخت کوشی نتیجه آن است که دانشآموزان ژاپنی ۴۴ ساعت در هفته در مدرسه حضور دارند و از ساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته از آموزشهای رسمی و غیررسمی در «محیط مدرسه» استفاده میکنند و در آن حضور دارند.
اعلام تعطیلی پنج شنبه های مدارس، بلاتکلیفی لایحه تعطیلات زمستانی، مناسب نبودن زمان باز بودن مدارس و در نظر نگرفتن اقلیم های متفاوت و تعطیلات طولانی مدارس در تابستان از جمله مواردی است که در کنار بسیاری مسائل دیگر علاوه بر تاثیر در کیفیت آموزش، مسئله مهم تربیت نسل سخت کوش و ترقی خواه را برای آینده کشور متاثر می کند.
جامعهای که دلش برای تعطیلات بتپد و همواره مترصد بهانه و توجیهی برای تعطیل کردن باشد، هرگز روی پیشرفت و ترقی را نخواهد دید. و این فرهنگ و روحیه ناصواب، در میان بخش وسیعی از دانشآموزان، نهادینه شده است. آموزش و پرورش باید در سیاستهای کلان خود که مولّد چنین وضعی بودهاند، تجدیدنظر کند و بیکاری و تنبلی و خمودگی و اهمال را به عنوان یک ضد ارزش و امر مذموم، جایگزین نماید.
بیش از ده سال پیش، رهبر معظم انقلاب در یکی از سخنرانیهای خود، از وجود تعطیلات زیاد سالیانه در کشورمان انتقاد کردند و تغییر این وضع را خواستار شدند، ولی متأسفانه این سخن، در میان طرحها و لایحههای گوناگون، به فراموشی سپرده شد و چارهای برای این معضل، اندیشیده نشد. و بدتر این که تمایل به تعطیلات و کمکاری و از کار گریزی، به فرهنگ و هنجار تبدیل شده است. قطعا نقطه اصلاح این وضع، آموزش و پروش است.
انتهای پیام/
در کنار تعطیلات فراوان تقویم رسمی کشور و این تعطیلات آب و هوایی، به استقبال تعطیلات رفتن هم از آن دسته عاداتی است که در جامعه ما به یک فرهنگ غلط تبدیل شده است. نرخ پایین کار مفید ادارات در کنار تعداد زیاد تعطیلات در تقویم رسمی کشور را بگذارید کنار بیکاری در روزهای منتهی به تعطیلات نوروز و آن وقت نتیجه بگیرید چقدر خصوصیات مردم کشوری را داریم که باید سخت کوشانه در مسیر رشد و ترقی گام بردارند؟!
آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد مهم و فرهنگ ساز خود به جای ایجاد و تقویت روحیه سخت کوشی و تحمل رنج، نازپروردگی را در دانش آموزان بارور می کند و نهادینه شدن این روحیات آینده مبهمی را برای جامعه رقم خواهد زد.
چرا معلمی که مطابق قوانین تا روز آخر به مدرسه می آید و با احساس مسئولیت تدریس را پیگیری می کند در میان دانش آموزان جدی و سختگیر و خشن تصویر می شود و از محبوبیتش کاسته می شود؟ چرا برخی مدیران و معلمان هفته آخر منتهی به تعطیلات نوروز را رسما تعطیل می کنند و به استقبال تعطیلات می روند؟ اگر گلایه های معلمان از حجم کتب درسی و به طور کلی مسئله آموزش را نادیده بگیریم و از آن بگذریم آیا در این مدارس دانش آموزانی با روحیه سخت کوشی و جدیت تربیت خواهند شد؟ امسال حتی مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش هم در بیان آخرین روز باز بودن مدارس تناقض داشتند و عملا، مثل سال های گذشته، هفته آخر اسفند برخی معلمان از دانش آموزان می خواهند که دانش آموزان به مدرسه نروند.
مدارسی که روحیه استقبال از تعطیلات را در دانش آموزان تقویت می کنند نهایتا کارمندانی را می سازند که ساعت مفید کاریشان در روز 2 ساعت است و از هر تعطیلی به شدت استقبال می کنند در حالی که که طی تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۳ توسط واشنگتن پست به طور میانگین کارگران ژاپنی تنها از ۹ روز مرخصی در سال استفاده می کنند ولی حق استفاده از ۱۸ و نیم روز مرخصی را دارند و یک نفر از هر ۶ کارگر ژاپنی، در سال از هیچ گونه مرخصی استفاده نمی کند! شاید این سخت کوشی نتیجه آن است که دانشآموزان ژاپنی ۴۴ ساعت در هفته در مدرسه حضور دارند و از ساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته از آموزشهای رسمی و غیررسمی در «محیط مدرسه» استفاده میکنند و در آن حضور دارند.
اعلام تعطیلی پنج شنبه های مدارس، بلاتکلیفی لایحه تعطیلات زمستانی، مناسب نبودن زمان باز بودن مدارس و در نظر نگرفتن اقلیم های متفاوت و تعطیلات طولانی مدارس در تابستان از جمله مواردی است که در کنار بسیاری مسائل دیگر علاوه بر تاثیر در کیفیت آموزش، مسئله مهم تربیت نسل سخت کوش و ترقی خواه را برای آینده کشور متاثر می کند.
جامعهای که دلش برای تعطیلات بتپد و همواره مترصد بهانه و توجیهی برای تعطیل کردن باشد، هرگز روی پیشرفت و ترقی را نخواهد دید. و این فرهنگ و روحیه ناصواب، در میان بخش وسیعی از دانشآموزان، نهادینه شده است. آموزش و پرورش باید در سیاستهای کلان خود که مولّد چنین وضعی بودهاند، تجدیدنظر کند و بیکاری و تنبلی و خمودگی و اهمال را به عنوان یک ضد ارزش و امر مذموم، جایگزین نماید.
بیش از ده سال پیش، رهبر معظم انقلاب در یکی از سخنرانیهای خود، از وجود تعطیلات زیاد سالیانه در کشورمان انتقاد کردند و تغییر این وضع را خواستار شدند، ولی متأسفانه این سخن، در میان طرحها و لایحههای گوناگون، به فراموشی سپرده شد و چارهای برای این معضل، اندیشیده نشد. و بدتر این که تمایل به تعطیلات و کمکاری و از کار گریزی، به فرهنگ و هنجار تبدیل شده است. قطعا نقطه اصلاح این وضع، آموزش و پروش است.
انتهای پیام/
در کنار تعطیلات فراوان تقویم رسمی کشور و این تعطیلات آب و هوایی، به استقبال تعطیلات رفتن هم از آن دسته عاداتی است که در جامعه ما به یک فرهنگ غلط تبدیل شده است. نرخ پایین کار مفید ادارات در کنار تعداد زیاد تعطیلات در تقویم رسمی کشور را بگذارید کنار بیکاری در روزهای منتهی به تعطیلات نوروز و آن وقت نتیجه بگیرید چقدر خصوصیات مردم کشوری را داریم که باید سخت کوشانه در مسیر رشد و ترقی گام بردارند؟!
,آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد مهم و فرهنگ ساز خود به جای ایجاد و تقویت روحیه سخت کوشی و تحمل رنج، نازپروردگی را در دانش آموزان بارور می کند و نهادینه شدن این روحیات آینده مبهمی را برای جامعه رقم خواهد زد.
,چرا معلمی که مطابق قوانین تا روز آخر به مدرسه می آید و با احساس مسئولیت تدریس را پیگیری می کند در میان دانش آموزان جدی و سختگیر و خشن تصویر می شود و از محبوبیتش کاسته می شود؟ چرا برخی مدیران و معلمان هفته آخر منتهی به تعطیلات نوروز را رسما تعطیل می کنند و به استقبال تعطیلات می روند؟ اگر گلایه های معلمان از حجم کتب درسی و به طور کلی مسئله آموزش را نادیده بگیریم و از آن بگذریم آیا در این مدارس دانش آموزانی با روحیه سخت کوشی و جدیت تربیت خواهند شد؟ امسال حتی مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش هم در بیان آخرین روز باز بودن مدارس تناقض داشتند و عملا، مثل سال های گذشته، هفته آخر اسفند برخی معلمان از دانش آموزان می خواهند که دانش آموزان به مدرسه نروند.
,مدارسی که روحیه استقبال از تعطیلات را در دانش آموزان تقویت می کنند نهایتا کارمندانی را می سازند که ساعت مفید کاریشان در روز 2 ساعت است و از هر تعطیلی به شدت استقبال می کنند در حالی که که طی تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۳ توسط واشنگتن پست به طور میانگین کارگران ژاپنی تنها از ۹ روز مرخصی در سال استفاده می کنند ولی حق استفاده از ۱۸ و نیم روز مرخصی را دارند و یک نفر از هر ۶ کارگر ژاپنی، در سال از هیچ گونه مرخصی استفاده نمی کند! شاید این سخت کوشی نتیجه آن است که دانشآموزان ژاپنی ۴۴ ساعت در هفته در مدرسه حضور دارند و از ساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته از آموزشهای رسمی و غیررسمی در «محیط مدرسه» استفاده میکنند و در آن حضور دارند.
, مدارسی که روحیه استقبال از تعطیلات را در دانش آموزان تقویت می کنند نهایتا کارمندانی را می سازند که ساعت مفید کاریشان در روز 2 ساعت است و از هر تعطیلی به شدت استقبال می کنند در حالی که که طی تحقیق منتشر شده در سال ۲۰۱۳ توسط واشنگتن پست به طور میانگین کارگران ژاپنی تنها از ۹ روز مرخصی در سال استفاده می کنند ولی حق استفاده از ۱۸ و نیم روز مرخصی را دارند و یک نفر از هر ۶ کارگر ژاپنی، در سال از هیچ گونه مرخصی استفاده نمی کند! شاید این سخت کوشی نتیجه آن است که دانشآموزان ژاپنی ۴۴ ساعت در هفته در مدرسه حضور دارند و از ساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته از آموزشهای رسمی و غیررسمی در «محیط مدرسه» استفاده میکنند و در آن حضور دارند.,اعلام تعطیلی پنج شنبه های مدارس، بلاتکلیفی لایحه تعطیلات زمستانی، مناسب نبودن زمان باز بودن مدارس و در نظر نگرفتن اقلیم های متفاوت و تعطیلات طولانی مدارس در تابستان از جمله مواردی است که در کنار بسیاری مسائل دیگر علاوه بر تاثیر در کیفیت آموزش، مسئله مهم تربیت نسل سخت کوش و ترقی خواه را برای آینده کشور متاثر می کند.
,جامعهای که دلش برای تعطیلات بتپد و همواره مترصد بهانه و توجیهی برای تعطیل کردن باشد، هرگز روی پیشرفت و ترقی را نخواهد دید. و این فرهنگ و روحیه ناصواب، در میان بخش وسیعی از دانشآموزان، نهادینه شده است. آموزش و پرورش باید در سیاستهای کلان خود که مولّد چنین وضعی بودهاند، تجدیدنظر کند و بیکاری و تنبلی و خمودگی و اهمال را به عنوان یک ضد ارزش و امر مذموم، جایگزین نماید.
,بیش از ده سال پیش، رهبر معظم انقلاب در یکی از سخنرانیهای خود، از وجود تعطیلات زیاد سالیانه در کشورمان انتقاد کردند و تغییر این وضع را خواستار شدند، ولی متأسفانه این سخن، در میان طرحها و لایحههای گوناگون، به فراموشی سپرده شد و چارهای برای این معضل، اندیشیده نشد. و بدتر این که تمایل به تعطیلات و کمکاری و از کار گریزی، به فرهنگ و هنجار تبدیل شده است. قطعا نقطه اصلاح این وضع، آموزش و پروش است.
, بیش از ده سال پیش، رهبر معظم انقلاب در یکی از سخنرانیهای خود، از وجود تعطیلات زیاد سالیانه در کشورمان انتقاد کردند و تغییر این وضع را خواستار شدند، ولی متأسفانه این سخن، در میان طرحها و لایحههای گوناگون، به فراموشی سپرده شد و چارهای برای این معضل، اندیشیده نشد. و بدتر این که تمایل به تعطیلات و کمکاری و از کار گریزی، به فرهنگ و هنجار تبدیل شده است. قطعا نقطه اصلاح این وضع، آموزش و پروش است.,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه