نقش حنا و جلبیل خوسی جلوه ای از هنر بانوی مینابی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب، حنا امروزه نه تنها در ایران، بلکه در بزرگ‌ترین مراکز زیبایی اروپا و آمریکا به یکی از مواد آرایشی مدرن تبدیل شده است.

حنای قشمی  به جهت مرغوبیت رنگ و با ماندگاری بالای آن یکی از متداول ترین حناهاست که با رنگ های قهوه ای و قرمز در بین زنان و دختران مینابی  کاربرد دارد بطوری که اغلب گردشگران و میهمانان نوروزی از نقش های زینتی حنا استقبال خوبی کرده اند.

اغلب نقش و نگارهای بکار رفته  بر روی دست و پای دختران و زنان مینابی از نوع حنای قشمی، حنای هندی جلوه های خاصی از هنر دست بانوان مینابی را نمایان می کند و این را هم باید مدنظر قرار داد که حنا، به واسطه داشتن آمونیاک در بین زنان باردار کاربرد کمتری دارد.

نقش های هندی، خلیجی یا بندری و عربی یکی از رایج ترین نقش و نقش و نگارهای زینتی حنا است که نقش بندری حنا به عنوان یکی از پرطرفدار ترین نقش هایی مورد توجه عروس های مینابی و بومیان است.

نقش هایی که بصورت گل های در هم پیوسته و آزین بندی های خاصی بر روی دست و پای دختران و زنان این شهرستان حک می شود و در قیمت های 300 هزار تومن برای هر نوعروس طرح ریخته می شود.

جلبیل خوسی یکی دیگر از هنر های دستی و بومی زنان در شهرستان میناب بشمار می رود که از لحاظ قیمت و جذابیت بر سایر چادر های زنان این شهرستان برتری دارد.

تهیه جلبیل خوسی یک ماه طول می کشد و به جهت ماندگاری بالا،جذابیت ، تازگی و طرح های بکار رفته بر روی آن قدیمی  نشده و سال به سال بر جذابیت آن افزوده می شود.

جلبیل های خوسی در طرح های تک ، پروانه ای،کاکله ای ، طرح خرچنگ و غیره  با ردیف هایی از گل های زیبای فرفره ای، گوشواره ای نقوش ستاره های چهارپر،شش پر و هشت پر دوخته می شود و بر روی سر زنان مینابی می درخشد.

اجرای طرح  کل بر روی پارچه های توری با انواع طرح و لقاب های گوناگون در دو نوع گلابتونی، پولک و خوس که اغلب  توسط دختران میناب دوخته می شود در قیاس با سایر چادرهای محلی از قیمت و کیفیت بیشتری برخوردار است.

جلبیل خوسی از روسری های نفیس و زیبای هرمزگان می باشد که به وسیله خوس های از طلا و نقره ی اصل و عمدتا بر روی تور مشکی و گاهی بر روی تورهای سبز و سفید دوخته می شود و جلبیل خوسی، جلبیل بستکی، جلبیل ملافه ای، جلبیل پولکی، جلبیل کزین، جلبیل گل شاهینی و جلبیل توری هفت رنگ از متداول ترین چادرهای بندری با بیشترین کاربرد در بین زنان هرمزگان است.

نوع دیگر جلبیل ،جلبیل پولکی است.این جلبیل با پارچه توری مشکی بر روی کمه یا کارگاه بسته شده و به وسیله گلابتون و پولک های ریز و درشت تمام سطح آن گلدوزی می شود. در این نوع جلبیل پولک ها به شکل دانه دانه و گاه مدور و در کنار هم بر روی جلبیل کار می شود.

روسری در گویش محلی جلبیل خوانده می شود که ریشه در کلمه جلباب به معنای چادر فراخ دارد.

انتهای پیام/