وضعیت اقامتگاه‌های بوم گردی در خوانسار

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از چشمه سار، یک فنجان چای آتشی، نان و غذای محلی، طبیعت بکر و دست نخورده و سکوت آرامش بخش فقط بخشی از رویاهای این روزهای انسان گرفتار شده در زندگی ماشینی است که برای دیدن و رسیدن به آن راهی جز روستاگردی و پناه بردن به طبیعت بکر و قرار گرفتن در خانه های قدیمی و خشت و گلی نیست.

گردشگرانی که به دنبال گذران اوقات فراغت خود در محیطی آرام، دور از هیاهوی زندگی شهری و با همه لوازم و امکانات و غذاهای محلی و ساده روستایی و بومی هستند.

همه گردشگران تنها هتل ها را برای اقامت نمی پسندند بسیاری از آنها می خواهند اگر به شهر دیگری سفر می کنند با فرهنگ و آداب و رسوم و حتی نحوه زندگی مردمان آن شهر هم آشنا شوند. آنها اقامت در هتل های پنج ستاره با همه امکانات رفاهی را کنار گذاشته و می پسندند که در خانه های محلی اقامت کنند؛ خانه هایی که رنگ و بوی سنت از یاد رفته شان را دارد و یا نوعی دیگر از زندگی روستایی و محلی را پیش رویشان می گذارد.

اقامتگاه‌های بوم گردی حدود یک دهه است در ایران پا گرفته‌اند، خانه‌های قدیمی ایرانی که بیش‌تر توسط صاحبانشان مرمت‌شده‌اند و صاحب‌خانه با خوراک و نوشیدنی‌های محلی از مهمانان اش پذیرایی می‌کند و در شب‌نشینی‌ها، موسیقی و آیین‌های سنتی را به اجرا می‌گذارد و گشت‌های بومی راه می‌اندازد، خانه‌هایی که در آن‌ها معماری، فرهنگ، گویش و پوشش بومی به زندگی امروز نشسته است.

خانه های بومی را معمولا افرادی راه اندازی می کنند که علاقه ای به پذیرش مهمان دارند و البته شرایط و خصیصه ویژه آن را دارا هستند.
پذیرش مهمان از هر شهر و فرهنگی را هر کسی نمی تواند به خوبی انجام دهد به همین دلیل می بایست شرایط آن را داشته باشد متقاضیان ایجاد اقامتگاه های بومی به سازمان میراث فرهنگی مراجعه می کنند تا در گام اول شرایط شان مورد بررسی قرار گرفته و مجوزشان صادر شود.
اقامتگاه‌های بوم گردی بهترین راه برای رسیدن به توسعه همه‌جانبه در روستاهاست، چراکه با راه‌اندازی این‌گونه اقامتگاه‌ها، جذب گردشگر، توسعه صنایع‌دستی، فروش محصولات دامی، لبنی و کشاورزی نیز تأمین می‌شود.

استان‌های کرمان، یزد و اصفهان، به ترتیب بیشترین سهم را از این اقامتگاه‌ها به خود اختصاص داده‌اند.

بر اساس آمار برای ایجاد یک شغل به 300 میلیون تومان سرمایه نیاز است، درحالی‌که برخی اقامتگاه‌های بوم گردی با 40 میلیون تومان ایجاد شده‌اند و دست‌کم برای چهار خانواده‌ دیگر اشتغال‌زایی کرده‌اند. 

البته هستند اقامتگاه‌های بومگردی که سرمایه‌ی زیادی برای راه‌اندازی آن‌ها صرف شده است ولی در کل بوم گردی‌ها به نسبت هتل‌ها سرمایه کمتری را به کار می‌گیرند.

بسیاری از افراد بومگرد هدفی جز گذران اوقات خود در خانه های روستایی با شکل و سیاق سنتی ندارند و به همین دلیل می کوشند زمان خود را در داخل خانه های آرام و بدون تکلف با استراحت در کنار خانواده سپری کنند. 

بعضی دیگر از بومگردان به شناخت محیط های پیرامونی روستاها علاقمند هستند که برای این دسته از طبیعت گردان برنامه مشخص تعریف و با معرفی راهنماهای کاربلد مقاصد گردشگری طبیعی مانند آبشارها و رودخانه ها را به آنان معرفی می شود.

سازمان فنی حرفه ای با مشارکت نمایندگی میراث فرهنگی و گردشگری در شهرستان اخیرا یک دوره آموزش تور لیدر با هدف ایجاد بستری مناسب برای توسعه صنعت گردشگری در شهرستان برگزار کرده است.

اقدامی که در صورت استمرار در طولانی مدت می تواند به شناسایی و معرفی بهتر زمینه های گردشگری در شهرستان کمک شایانی نماید و یکی از این زمینه ها، استفاده از ظرفیت اقامتگاه های بوم گردی و هم چنین گردشگری روستایی است.

آغاز مهاجرت معکوس به روستاهای هدف گردشگری
شهرستان خوانسار و به ویژه روستاهای این منطقه توانسته است بافت بومی و سنتی خود را تا حدودی حفظ کند، البته بخشی از خانه های قدیمی این شهرستان با وجود ظرفیت هایی که برای بازسازی و مرمت دارند، به دلیل بی توجهی صاحبان آنها در حال تخریب و فروریختن است. ظرفیتی که در سایر استان ها به آن توجه شده است و از همین خانه های خشت و گلی، خانه های بوم گردی شکل گرفته است.

خانه هایی که به ذوق و سلیقه صاحبانش احیاء شده و جانی دوباره یافته است و خود منبع درآمد و ایجاد اشتغال برای خانواده و بهانه بازگشت به روستا شده است.

در شهرستان خوانسار علی رغم وجود این توانایی و ظرفیت هنوز با توجه به تعداد قابل ملاحظه خانه های قدیمی که پتاسیل تبدیل شدن به خانه های بوم گردی را دارند اقدام ویژه ای برای شکل گیری این دست از اقامتگاه های بومی شکل نگرفته است، هر چند که متقاضیانی برای این موضوع به نمایندگی میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان مراجعه داشته اند و درخواست آنها در حال بررسی و حتی به مرحله تایید رسیده است، اما در مقایسه با تعداد قابل ملاحظه خانه هایی که قابلیت تبدیل شدن به اقامتگاه های بوم گردی دارند و می توان در ایام پر سیر و سفر شهرستان از این اقامتگاه ها به نحو مناسب و مقتضی استفاده کرده، هنوز شاهد رشد و رونقی در این زمینه در شهرستان نیستیم و برعکس آنچه که بیش از حد مشاهده می شود، تخریب همین خانه های قدیمی و اغلب فرسوده و در حال تخریب و ساخت بناهای چند طبقه و مدرن به جای بناهای قدیمی و خشت و گلی در خوانسار است.

در تخریب بافت های فرسوده و خانه های قدیمی که قابلیت تبدیل شدن به اقامتگاه های بوم گردی دارند دلایل متقن و محکمی نیز وجود دارد از جمله پناه بردن معتادان به این بناها، بلاتکلیفی این بناها از سوی صاحبان و وراث، تبدیل شدن به محل زندگی حیوانات وحشی و موذی و داشتن خطرات جانی برای اهالی محل و غیره.

برای موفق بودن توسعه بوم گردی و صنعت گردشگری در شهرستان باید هویت معماری روستایی را حفظ کنیم تا گردشگر به طور متمرکز در آنجا اقامت کند و از آیین‌ها و رسوم بومی شهرستان استفاده نماید.

صنعتی که اگر به آن توجه شود، خود می تواند در معرفی آداب و رسوم، آیین ها و گویش ویژه شهرستان به دیگر فرهنگ ها و افراد کمک نماید و زمینه اشتغال و درآمدزایی را فراهم کند.

نویسنده: مهدی حسینی

منابع:
http://www.mehrnews.com/news/3871224

http://www.irna.ir/yazd/fa/News/82372363/

انتهای پیام/