راهیان نور سبب می شود فرهنگ ایثار و شهادت زنده بماند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آساره خبر؛  نظر بانوان لرستانی بعد از بازدید مناطق عملیاتی جنوب در مورد دستاوردهای راهیان نور و حس و حالشان نسبت به شهدا جویا شدیم که اینطور گفتند:

فاطمه احمدی: چند سال پیش که به اینجا آمدم و قبر شهید غدیریان را دیدم یک حس خاصی به ایشان پیداکردم جلوتر آمدم و نشستم سر قبر شهید وباهشون حرف زدم بعد از آن متاسفانه  دیگر قسمت نشد بیام سر قبر شهید و چند سال از این موضوع گذشت قبل از اینکه اعزام شویم راهیان نور من چند روز قبل رفتم سراغ گوشیم داشتم به عکسا نگاه می کردم و چشمم به عکس شهید غدیریان افتاد که چند سال پیش گرفته بودم گفتم اینگار ما را دیگر نمی طلبی  و گفتم چند سالی است که افتخار زیارت قبرت را ندارم و بعد از چند روز برای اردوهای راهیان نور ثبت نام کردند و من هم قسمت شد که در این اردو حضور پیدا کنم  و خدا را شکر که توفیقی شد تا دوباره قبر این شهید بزرگوار را زیارت کنم و این واقعا برای من یک معجزه است و این حس قابل گفتن نیست.

وی گفت : از شهید غدیریان می خواهم که شفیع من در فردای قیامت باشد و امید است که من لیاقت پیدا کنم که سالی یک بار به زیارت این شهید عزیز بیام و من افتخار پیدا کردم که روز مرد سر قبر شهیدم باشم این شهید بزگوار در سن ۱۹ سالگی به درجه رفیع شهادت نائل آمدند وقطعا اگر زنده بود الان فرزندانش بزرگ بودند و برای پدرشان هدیه می گرفتند و امروز که من اینجا هستم به عنوان خواهرش این روز را به شهید غدیریان تبریک می گویم.

اشرف ذبیحی از بسیج مداحان استان از حس و حالش نسبت به شهدا گفت: من 6 سال است که سر قبر برادرم شهیدم که در آبادان دفن شده طبق وصیت نامه خودش تا کنون زیارت قبر برادرم نیامدم ولی قسمت شده که با راهیان نور بیام و از نزدیک قبر برادرم را زیارت کنم حس و حالی که دارم واقعا قابل وصف نیست و نمی توانم بیانش کنم.

یکی دیگر از خواهران که دانشجو بود و در راهیان نورحضور داشتند  به ما گفت: ای کاش ما هم در زمان جنگ بودیم تا آن حس و حالی که شهدا داشتند ما هم درک می کردیم و این شهدای که اینجا دفن شدند دانش آموز و دانشجویانی بودندکه به صورت گروهی شهید شدند و بعد از مدتها پیکر پاک آنها را پیدا می کنند و انشالله که ما بتوانیم آن طوری که شهدا می خواهند راهشان را ادامه بدهیم.

سیده اعظم در حالی که بغض کرده بود و سر قبر شهید بسیجی محمد حسین آقا رضا داه نشسته بود گفت: حس من قابل گفتن نیست و ازشان می خواهم که شفیع ما باشند و انشالله که ما هم بتوانیم راهشان را ادامه خواهیم داد.

یکی دیگر ازخواهران که نخواست خودش را معرفی کند گفت: حس و حال در کنار شهدا قابل توصیف نیست به نظرم افراد خودشان باید بیایند و از نزدیک ببینند فداکاری ها و از خودگذشتگی های رزمندگان را تا آن حس را درک کنند لذا ما زندگی را مدیون شهدا می دانیم چرا که اگر شهدا نبودند ما هم الان نبودیم و این راهیان نور است که ما را با شهدا آشنا می کنند و اردوهای راهیان نورباید ادامه داشته باشند تا جوان و نوجوان بدانند که چگونه رزمندگان ما در مقابل دشمنان ایستادند و جان خود را نثار وطن کردند تا ما و ایران بمانیم این راهیان نور است که سبب می شود تا فرهنگ ایثار و شهادت زنده بماند و هیچ گاه به فراموشی سپرده نمی شود و باید خدا را شاکر باشیم که یکی از دستاوردهای مهم و ارزنده اردوهای راهیان نور همین ترویج فرهنگ ایثار و شهادت است.

گفت و گو : کبری دریکوند

انتهای پیام/د