پل غله‌زار آذرشهر، محل تردد روستایی‌ها یا برهوتی برای سلفی‌بگیرها؟!/ همیشه باید حادثه بیدارمان کند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، باز هم مصیبتی دیگر از راه رسید، حادثه‌ای غیر مترقبه، مصیبتی که جان 41 نفر را گرفت و داغدارمان کرد، حادثه‌ای که بار دیگر سر ایران را غرق ماتم کرد و اینک نشسته‌ایم بر اندوهی که نمی‌دانیم گره کارمان کجاست.

شهریار ملک سخن چه زیبا گفت: «گریه بى‌اختیارم ترجمان سوگ اوست، چون نگریم زین مصیبت اختیار از دست رفت». سیل ویرانگر عزیزان‌مان در آذربایجان‌شرقی را از ما گرفت، سیلی که جاری شد تنها حاصل یک روز بارش بود، خدا می‌داند اگر بارش چند روز پی در پی اتفاق افتاده بود عمق فاجعه چه می‌شد.

طبق آخرین آمارها سیلی که جاری شده بیشترین خسارت‌ها و کشته را در روستاهای آذرشهر و عجب‌شیر داشته و در تبریز و مراغه و چند شهرستان هم خسارت‌هایی به بخش کشاورزی و مناطق مسکونی وارد کرده که هنوز خسارت‌های مالی برآورد نشده است.

درسومین روز از حادثه جستجوی 7 مفقود در عجب شیر و آذرشهر ادامه دارد و کشته شدن 41 نفر تایید شده است، حجت الاسلام معزی نماینده ویژه رهبر معظم انقلاب برای رسیدگی به وضعیت سیل زدگان آذربایجان‌شرقی صبح یکشنبه به این استان سفر و از نزدیک به وضعیت سیل زدگان رسیدگی کرد.

در جلسه ستاد بحران آذربایجان‌شرقی هم خبرهایی از اختصاص مبالغی برای سیل زدگان و آغار اسکان موقت به گوش رسید اما فارغ از همه اخبار غم‌بار این روزها بحث اصلی اینجاست که آیا بهتر نبود علاج واقعه قبل از وقوع باید می‌کردیم؟

گره کارمان کجاست که در هر حادثه و اتفاقی خسارت‌های بزرگی بر شهرها و روستاهایمان وارد می‌شود؟

امروز بسیاری از خسارت‌های ناشی از سیل به دلیل بی‌توجهی ما به حریم رودخانه‌ها است، وقتی ساخت و سازها در حریم رودخانه‌ها صورت می‌گیرد و سال به سال فکری برای ساماندهی آنها انجام نمی‌دهیم، وقتی لای روبی‌ها به موقع انجام نمی‌شود و هیچ تدبیری برای سیل بندها و خانه‌های نا امن روستایی نداریم، طبیعی است که بارانی یک روزه خسارتی تا 100 درصد بر روستاها وارد خواهد کرد.

انتشار خبر دلخراش بلعیده شدن خودروها در سیل آذرشهر که از آن به عنوان فاجعه پل غله زار یاد می‌شود و دیدن اعلامیه ترحیم خانواده‌ای 5 نفره با 3 کودک و پدر و مادر که سیل در پل غله‌زار خودرویشان را قطعه‌قطعه‌ کرد، دل هر مخاطبی را به درد می‌آورد.

طبق گزارش‌ها و تصاویر دریافتی از شهروندان دوربرگردانی که راه و شهرسازی در وسط رودخانه‌ای که سابقه طغیان را در پرونده خود دارد احداث کرده است، عامل گرفتار شدن خودروهایی بود که از این جاده عبور می‌کردند.

بر اساس مستندات ساکنان غله‌زار دوربرگردان جاده آذرشهر از چند سال پیش به صورت اجباری در پل غله‌زار به طور غیر کارشناسانه احداث شده بود که امروز چنین فاجعه‌ای را رقم زد.

مهدی نژاد فعال رسانه، روزنامه نگار و شاهد عینی تردد خودروها از پل غله زار قبل از سیل در مورد حادثه غمبار این پل که حدود 22 نفر را به مرگ کشانده با ابراز تاسف از بی‌مسولیتی متولیان شهری و روستایی در آذر شهر در گفت‌وگو با خبرنگار آناج می‌گوید: وقتی که سیل سکوت و خاموشی، شرف را از رسانه‌های مستقل استان می‌رباید و حقیقت را نمی‌گویند؛ هر سیل ویرانگری، حق دارد تماشاگران بی‌گناه را هم با خود ببرد!

وی می‌افزاید: آری نباید روستای غله زار ورود و خروجش معلوم می‌شد؛ چون سیل سال‌ها پیش، شورای روستای غله زار، شورای شهر آذرشهر و مسؤولان خفته در خواب را با خود برده بود و آن‌ها خبر نداشتند!

شاهد عینی حادثه پل غله‌زار خاطرنشان می‌سازد: یکی از دهانه‌های پل سال‌ها مسیر تردد خودروها و مردم به روستا بوده است، محلی که غیرکارشناسانه توسط مسئولان تعبیه شده بود اما امروز که بی‌کفایتی مسئولان باعث بروز این حادثه و مرگ هم وطنان شده اعلام می‌کنند مردم برای تماشای سیل آمده‌اند در حالی که من بارها به چشم خود دیده‌ام که آنجا ورودی و خروجی روستا است.

وی با انتقاد از پرداخت نادرست رسانه‌ها به این موضوع در لحظات اولیه حادثه، می‌گوید: مسئولانی که امروز مردم گرفتار شده در سیل را تماشاچی خطاب کردند غافلند که سال‌ها خود تماشاچی رنج مردمند.

گذشته از پل غله زار، وقتی در بستر رودخانه در حواشی تبریز ساخت و سازی صورت می‌گیرد و حتی ساکنان از برق و گاز هم بهره مند هستند نشانگر این است که مجوز ساخت را داشته‌اند که سکونت گاه احداث شده است.

چرا هر از گاهی به روستاهایمان قبل از حادثه سر نمی‌زنیم تا از ساخت و ساز ای اصولی و امنیت منازل مسکونی و امنیت سیل بندها اطمینان حاصل کنیم؟ هنوز حادثه ورزقان و داغ عزیزان از دست رفته بر دل‌هایمان هست که علت خسارت زیاد فرسودگی منازل بود.

آیا بهتر نیست به جای اینکه بعد از حادثه در محل حاظر شویم و بررسی مسایل کنیم، سال به سال پایمان به روستاها باز شود تا از نزدیک درد و آلام و مشکلات مردم را لمس نماییم و راه کاری برای مقابله با بحران طراحی کنیم؟ ای کاش ای کاش و ای کاش علاج واقعه قبل از وقوع نماییم!

انتهای پیام/