چه کسی سایه‌ی جنگ را دور کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، از مدت‌ها پیش که مباحث انتخاباتی در حال جریان بود،جریانات، گروه‌ها و شخصیت‌ها با کلید واژه‌هایی که در واقع نمادی از مشی ایشان در حکومت و مملکت داری بود، وارد عرصه‌های انتخاباتی می‌شدند. یکی از مظلومیت کارگران و توجه ویژه به کار می‌گوید و دیگری از اوضاع نابسامان اقتصادی و معیشتی مردم و دیگری ...

هر کس سعی می‌کند تا بگوید برای چه می‌آید و جهت گیری کلی دولتش چه موضوعی را دنبال خواهد کرد. تحلیل شعارهای نامزدهای ریاست جمهوری قطعا در نتیجه انتخابات 29 اردیبهشت تاثیر گذار خواهد بود.

بزرگترین تاکید و دلخوشی آقای روحانی بر موضوع برجام تاکید دارد و این که با نهایی شدن برجام کشور را به سمت تحولی شگرف رهنمون شده است. این نوشتار، مجالی برای تحلیل نتایج برجام نیست و فقط ذکر همین نکته به‌نظر کافیست که برجام هرچه هم داشته باشد که البته به کرّات گفته شده که حداقل برای ایران چیزی جز عقب نشینی نداشته است؛ نه به لطف کیاست و سیاست دولت آقای روحانی بلکه به دلیل مدیریت نظام بوده است.

برجام هرچه بوده در هر حال تعهد نظام بر اجرای مفاد آن است الا اینکه طرف مقابل قصد نقض آن را داشته باشد اما یک سوال مهم از دل برجام وارد گود انتخابات ریاست جمهوری شده است و آن اینکه برخی با سیاست و به آرامی هر روز برای رسانه‌ها و مردم اینگونه القا می‌کنند که دولت یازدهم به مدد سیاست خارجی خود، سایه‌ی جنگ را از سر مردم برداشته است. آیا واقعا این ادعا صحیح است و ما در روزها و ماه های قبل از دولت یازدهم در معرض جنگ قرار داشتیم؟

مردم می‌توانند گواهی دهند که در آن سال‌ها خود و کشورشان را در معرض جنگ حس نمی‌کردند علیرغم اینکه با مشکلات فراوان اقتصادی دست به گریبان بودند و امروز هم در ابعاد بزرگتر درگیر آن هستند.

در آن سال‌ها کسی که هر روز از گزینه‌های روی میز و زیر میز صحبت می‌کرد مورد تمسخر مردم بود و کسی مسافرتش را به‌خاطر این اوهام کنسل نمی‌کرد یا برنامه ریزی سالانه‌اش برای خرید و ... را به دلیل سخنرانی جدید پرزیدنت سیه چرده‌ی غربی‌ها تغییر نمی‌داد.

طبیعتا به‌خاطر تحریم‌‌های ظالمانه‌ای که علیه ایران اعمال می‌شد، مشکلات عدیده‌ای برای کشور ایجاد می‌گردید ولی همه می‌دانیم که در آن سال‌ها رئیس جمهور آمریکا با صراحت می‌گفت اگر می‌توانستیم تمام پیچ و مهره‌ی برنامه‌های هسته‌ای ایران را باز می‌کردیم ولی این کارها شدنی نیست.

اینکه چرا در آن سال‌ها و حتی امروز کسی جرات چپ نگاه کردن به آب و خاک ایران را ندارد جواب ساده‌ای دارد و تعجب از این است که این آقایان سیاستمدار یا این موضوع را نمی‌توانند درک کنند و یا برای رسیدن به مقاصدشان چرایی عدم رویارویی نظامی غرب با ایران را به نفع خودشان تحلیل می‌کنند.

در دنیای به دور از احساس امروز، اگر کشوری بتواند و قدرت آن را داشته باشد که به یک کشور حمله کند و ذخایر آن را بر عهده بگیرد و از فشار دیگر کشورها هم در امان باشد، متاسفانه این کار را می‌کند و با دیپلماسی و لبخند و مذاکره نمی‌توان جلوی آن را گرفت.

هرچند ما امروز بنا بر عمل به ایه و اَعِدّوا لَهُم سعی می‌کنیم تا به قدرت‌های بازدارنده روز دنیا تجهیز شویم ولی نیک می‌دانیم که مهمترین مولفه قدرت جمهوری اسلامی که مانع از خیال خام دشمنان می شود در وهله اول، مردم بوده است.

مقام معظم رهبری در دیدار با کارگران با انتقاد از کسانی که حضور خود را موجب دور شدن سایه جنگ از کشور می‌دانند، فرمودند:" گاهی می‌شنویم بعضی می‌گویند یا در گذشته گفته‌اند که وقتی ما آمدیم مسئولیت پیدا کردیم، توانستیم سایه جنگ را از سر کشور رفع کنیم، اما این حرف‌ها درست نیست و واقعیت آن است که در تمامی سال‌های متمادی، حضور ملت در صحنه، موجب رفع سایه جنگ و تعرض از سر ایران شده است."

البته که ما از ابتدا این سخن را که "سایه‌ی جنگ بر سر مردم انداخته شده بود" را قبول نداریم ولی اگر این ادعای ناصواب را بپذیریم، پس این رسانه‌های کشورهای اطراف چه می‌گویند. جای دوری نرویم همین رسانه‌های قفقاز و ترکیه هر روز از جنگ قریب الوقوع در ایران و نابودی کامل کشورمان دم می‌زنند! پس این آقایانی که ادعای رفع سایه جنگ دارند در توجیه این فضا چه می‌‌گویند؟

انتهای پیام/