ظلم بزرگ دولت روحانی به سیستانیان چه بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  ندای هیرمند؛ شهرستان مرزی هیرمند در شمال استان سیستان و بلوچستان قرار دارد که وجود مرز در این شهرستان را می توان یک فرصت مناسب برای امرار معاش خانواده های ماندگار در این منطقه دانست.

در طول سالها به دلیل خشکسالی تالاب هامون ، بسیاری از خانواده های سیستانی به اجبار مهاجرت را پذیرفته اند و اندک خانواده های باقی مانده در سیستان چشم انتظار بازگشایی مرز از سوی دولت یازدهم هستند.

هر چند دولت دکتر روحانی بارها سیستانی ها را به بازگشایی بازارچه های مرزی و همچنین ایجاد منطقه آزاد وعده داده است اما تا کنون این مهم میسر نشده است تا سیستانیان اقدامات کمرنگ دولت در سیستان را به وضوح مشاهده کنند.

برخی از صاحب نظران مرز را بهترین فرصت برای امرار معاش خانواده ها می دانند، مرزی که امروزه به دلیل انسداد اجازه تبادل کالا را بین دو کشور نمی دهند و تنها چند بازارچه که تنها یکی از آنها فعالیت چشم گیری دارد به روی تاجران باز است.

اینکه بازارچه میلک به عنوان فعالترین بازارچه در سیستان نام برده می شود تنها برای تاجران و ترانزیت داران سودهی دارد و مردم عادی در آن هیچگونه سهمی ایفا نمی کنند.

حجت الاسلام علی اکبر کیخا پیشتر در خطبه های نماز جمعه زابل خودهواهی دولتی ها را در درآمد های مرزی ظلم بزرگی به مردم سیستان دانسته بود و گفته است: استاندار محترم ، اگـر از ظلمی که فـرماندار هیرمنـد به مرزنشینان می کند باخبر نیست ، بودنش در مَسند استانداری مصداق منکر است.

وی گفت : امر به معروفِ استاندار محترم و نماینده ارشد دولت در استان یعنی عمل به وعده هایی که داده اند و نهی از منکـر آن یکی از مواردش این است که مواظب فـرماندار هیرمند باشد ؛ اگـر از ظلمی که فـرماندار هیرمنـد به مرزنشینان می کند باخبر نیست ، بودنش در مَسند استاندار صداق منکر است و اگـر با خبر است ، تکلیفش این است که نهی از منکـر کند.

حجت الاسلام کیخا امام جمعه زابل در ادامه با گلایه از عدم تخصیص درآمد های مرزی به شهرهای منطقه سیستان گفت : تکلیف این است که جلسه ای با نمایندگـان مجلس گرفته شود و قسمتی از درآمد ۲۰ میلیارد تومانی مرز را به شهرستان های منطقه سیستان تخصیص و آنرا قانون کنند تا روستایی به مثل زابل ، شکل شهر را به خودش بگیرد ؛ شهرهای دیگران ایران را مشاهده کنید ، کوچه های یک متری آنها آسفالت است، اینجا خیابانها و کوچه های محلات شهر زابل را که می بینی خاکی است .

با این اینکه بارها درامد های حاصل از فروش نفت را راستی آزمایی کرده اند اما برخی از کارشناسان و صاحب نظران در سیستان درآمد های حاصل از فروش نفت را واقعی نمی دانند و معتقدند که تنها بخشی از این درآمدها به روستائیان شعاع 20 کیلومتری تعلق می گیرد و بخش اعظمی از آنها نیز در این بین ناپدید می شوند.

انتهای پیام/