اخبار داغ
  1. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  2. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  3. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  4. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  5. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  6. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  7. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  8. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  9. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  10. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  11. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون
  12. هنر؛ خط مقدم تاب‌آوری در میدان بحران
  13. با «اعتراف می‌کنم» ریسک کردیم و جواب داد/ به جوان‌ها اعتماد کنید
  14. پهپاد MQ-1 آمریکا در آسمان تنگه هرمز رهگیری و منهدم شد
  15. چراغ سبز شیوخ منطقه برای توطئه تازه واشنگتن!/ در نشست آلمان چه گذشته است؟
  16. همصدایی کشورهای منطقه با آمریکا برایشان هزینه دارد/ توطئه‌های آمریکا علیه ایران موضوع تازه ای نیست
  17. از وعده پیروزی سریع تا جست‌وجوی راه خروج؛ ۷ ماه جنگ، آمریکا را به کجا رساند؟
  18. واکسن آنفلوآنزا قربانی زنجیره تأمین؛ یک محموله و روایتی از شکنندگی زنجیره دارو
  19. سه کانون عملیاتی وابسته به گروهک‌های تروریست منهدم شدند
  20. خورشید در حصار؛ امام حسن عسکری (ع) معماری که تشیع را برای عصر غیبت مهیا کرد

از خمین و اصفهان و همدان تا زادگاه حافظ و سعدی؛

انتقال پایتخت سناریویی که پایان ندارد/ مرودشت پایتخت جدید ایران!

انتقال پایتخت سناریویی که پایان ندارد/ مرودشت پایتخت جدید ایران!
اولین بار که انتقال پایتخت مطرح شد سال 64 بود. آن زمان طراحان مسئله فکر می کردند خیلی زود به نتیجه می رسند اما 30 سال انتقال پایتخت از مقام حرف جلوتر نرفت تا این که در سال 94مجلس طرحی را تصویب کرد که مطابق آن دولت موظف شد طرح انتقال پایتخت سیاسی از تهران را مورد بررسی قرار دهد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از شیرازه، سناریوی تکراری انتقال پایتخت، از همان تکراری هایی که به تکراری بودنش عادت کرده ایم. موضوعی که سال هاست هر از چند گاهی بر سر زبان ها می افتد و به سرعت فراموش می شود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شیرازه, شیرازه, ، سناریوی تکراری انتقال پایتخت، از همان تکراری هایی که به تکراری بودنش عادت کرده ایم. موضوعی که سال هاست هر از چند گاهی بر سر زبان ها می افتد و به سرعت فراموش می شود.,

اولین بار که انتقال پایتخت مطرح شد سال 64 بود. آن زمان طراحان مسئله فکر می کردند خیلی زود به نتیجه می رسند اما 30 سال انتقال پایتخت از مقام حرف جلوتر نرفت تا این که در سال 94مجلس طرحی را تصویب کرد که مطابق آن دولت موظف شد طرح انتقال پایتخت سیاسی از تهران را مورد بررسی قرار دهد.

هر بار که این موضوع گل می کند نام چند شهر جدید به میان می آید. حالا بعد از خمین، اصفهان و سمنان و همدان و پردیس، زادگاه حافظ و سعدی جدیدترین گزینه پیشنهادی برای پایتخت سیاسی ایران است.

مسعود رضایی نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی چند روز پیش گفته بود: شیراز به واسطه غیر صنعتی بودن و جایگاه فرهنگی و جهانی که دارد از گزینه های مناسب پایتختی است. عضو فراکسیون امید در رابطه با زیرساخت های لازم برای پایتختی شیراز گفته است: تاحدودی زیر ساخت فراهم است و منطقه مرودشت با توجه به فضای محیطی و تاریخی که دارد می تواند مکان مناسبی باشد.

بی تردید یکی از پر بحث ترین حوزه های این طرح، موضوع هزینه های آن است. اگر انتقال پایتخت در دهه 70 بیش از ۳۰ هزار میلیارد تومان هزینه داشت، اکنون هزینه های این طرح بیش از 100 هزار میلیارد تومان تخمین زده می شود. موضوع دیگر زمان است و به گفته برخی کارشناسان انتقال پایتخت 25 سال زمان نیاز دارد!

قطعا با توجه به اوضاع و احوال درآمدهای کشور، انتقال پایتخت عملا منتفی است و حداقل به عمر نسل های فعلی قد نمی دهد و نماینده شیراز با اطلاع از این وضعیت، موضوع انتقال پایتخت را مطرح می کند.

متاسفانه نماینده های استان فارس و به خصوص شهر شیراز در مجلس شورای اسلامی، به جای پرداختن به مسائل و مشکلات اساسی مردم از جمله، اشتغال و بیکاری، خشکسالی و بی آبی، مهاجرت و ... با مطرح کردن مباحث فانتزی و دسته چندم و غیراولویت دار دنبال مقاصد سیاسی خود هستند و به جای این که سخنگوی مردم باشند بلندگوی احزاب شده اند.

تاسف بارتر این که منتخبان شورای شهر پنجم در شیراز نیز از الگوی نمایندگان مجلس پیروی می کنند و در روزهای گذشته در مصاحبه های گوناگون به جای این که معضلاتی همچون ترافیک و آسیب های اجتماعی را اولویت خود مطرح کنند، از موضوع پارازیت و نامگذاری خیابان ها سخن می رانند!
 
,

اولین بار که انتقال پایتخت مطرح شد سال 64 بود. آن زمان طراحان مسئله فکر می کردند خیلی زود به نتیجه می رسند اما 30 سال انتقال پایتخت از مقام حرف جلوتر نرفت تا این که در سال 94مجلس طرحی را تصویب کرد که مطابق آن دولت موظف شد طرح انتقال پایتخت سیاسی از تهران را مورد بررسی قرار دهد.

هر بار که این موضوع گل می کند نام چند شهر جدید به میان می آید. حالا بعد از خمین، اصفهان و سمنان و همدان و پردیس، زادگاه حافظ و سعدی جدیدترین گزینه پیشنهادی برای پایتخت سیاسی ایران است.

مسعود رضایی نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی چند روز پیش گفته بود: شیراز به واسطه غیر صنعتی بودن و جایگاه فرهنگی و جهانی که دارد از گزینه های مناسب پایتختی است. عضو فراکسیون امید در رابطه با زیرساخت های لازم برای پایتختی شیراز گفته است: تاحدودی زیر ساخت فراهم است و منطقه مرودشت با توجه به فضای محیطی و تاریخی که دارد می تواند مکان مناسبی باشد.

بی تردید یکی از پر بحث ترین حوزه های این طرح، موضوع هزینه های آن است. اگر انتقال پایتخت در دهه 70 بیش از ۳۰ هزار میلیارد تومان هزینه داشت، اکنون هزینه های این طرح بیش از 100 هزار میلیارد تومان تخمین زده می شود. موضوع دیگر زمان است و به گفته برخی کارشناسان انتقال پایتخت 25 سال زمان نیاز دارد!

قطعا با توجه به اوضاع و احوال درآمدهای کشور، انتقال پایتخت عملا منتفی است و حداقل به عمر نسل های فعلی قد نمی دهد و نماینده شیراز با اطلاع از این وضعیت، موضوع انتقال پایتخت را مطرح می کند.

متاسفانه نماینده های استان فارس و به خصوص شهر شیراز در مجلس شورای اسلامی، به جای پرداختن به مسائل و مشکلات اساسی مردم از جمله، اشتغال و بیکاری، خشکسالی و بی آبی، مهاجرت و ... با مطرح کردن مباحث فانتزی و دسته چندم و غیراولویت دار دنبال مقاصد سیاسی خود هستند و به جای این که سخنگوی مردم باشند بلندگوی احزاب شده اند.

تاسف بارتر این که منتخبان شورای شهر پنجم در شیراز نیز از الگوی نمایندگان مجلس پیروی می کنند و در روزهای گذشته در مصاحبه های گوناگون به جای این که معضلاتی همچون ترافیک و آسیب های اجتماعی را اولویت خود مطرح کنند، از موضوع پارازیت و نامگذاری خیابان ها سخن می رانند!
 
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه