رمضان مبارک بجای خود است آیا ما فرقی کرده ایم؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل کوگانا،ماه مبارک رمضان حتی درسال های نچندان دور در شهر ما مانند بسیاری از نقاط دیگر ماه توجه عمیق به نیکی و برکت و خانه تکانی دلها، روح وجان ها بود روزهایش با همه ی گرما و عرق ریزانش، پراز صفا و صمیمیتی و تجلیل و تسبیح خالق رحمان بود و انتظار اذان مغرب و اذان سحری شادی بخش دل ها و پیشباز دعای لک صمت و علی رزقک و سرآغاز بخاک مذلت نشاندن شیطان بزرگان کودکان را برسفره ی فرا می خواندند که نهایت فیض بانگ معنوی بود امتحان جسم و چشم و گوش و زبان،برای  ایام الله متکی برباور عمیق بی آلایش بود و نه برپایه ی عادت پر پیرایه است.

غروب افتاب با رنگ های زرین متنوع طاوس نشان افق از دوردست ها را بر روی اموج دریا قافله ی از تلالو زرافشان برسینه ی ساحل مان می نشاند روزی دیگر را بخاطره می سپرد و شبی پر نشاط را نوید می داد دختران و پسران سینی مملو از کاسه و بشقاب هایی که نه از وعده غذاهای افطاری شامل لگیمات، خرمای کنجد زده، فرنی، کستر و به خانه ی همسایگان فرقی نداشت بلکه تحفه ی از مهر و محبت بی ریا برای فقیر و غنی هدیه می بردند و بوی مطبوع و مرغوب مطبوخ فضا و هوا را مجنون خود می ساخت و این تحرک شانه بشانه و این رقابت خانه به خانه نزدیکی اذان مغرب و بسط سفره افطار را مژده می داد و این رویه دل تنگی ها را می برد و خستگی جانها را می شست هیچگاه فکرش را نمی کردم که مهربانی ها غروبی دارد و تلگرام و واتس آپ جای آن را میگیرد.

کوچک و بزرگ قران در ماه ضیافت الله به اهدای ختم به اموات سبقت می گرفتند و به نصب العین قرار دادن آیات خدا همت می گماردند . مادران برای افطارنان گرم تنوری می پختند و پدران هندوانه را می شکافتتند و هیاهوی بچه ها در کنارسفره افطار خاموش می شد، کسی به فکر عکس سلفی و ارسال تصویر فخر فروشانه آن نبود بلکه سوال اول این همسایه هم این نمونه افطار را دارند یا نه قلپی از آب نوشیدنی که در پیاله و کاسه بقولاً معدنی بود عطش را از ریشه خشک می کرد خنکای گوارای ورودش به مجاری پس از حلق نه تو را سنگین می کرد و نه کسل و تنبل همه در انتظار یک سفره بودند و کسی نه بخود اجازه تک خوری می داد و تنهایی خوردن برایش لذتی داشت.

آن سفره ساده ، تلیط ماسش و قلیه اش فرقی بین این لقمه تا لقمه دیگرش نداشت اشتیاق به شنیدن عبارت الله اکبر هیچگاه در میان سرو صدای اتومبیل های در حال تردد و شدت گفتگوهای آمد و شد گم نمی شد ماذنه در میان نمای خانه های کاه و گلی و بعضاً گچی هویدا بود و اذان گوی خوش لحن و با سیمای محله در بین منزل و مسجد براحتی و با احترام تسبیحش را بحرکت در می آورد و نوای روح بخش خود را به خانه ها می رساند از آن روزگاران روایت و حکایت هایی مانده که نه قادر به وصفش هستم و نه توان ترسیم کردنش که بزرگان خود جریانش را با جزئیات می دانند.

 لذت میان وعده های افطار و سحری پس از صرف چای یا قهوه تنها الان می تواند درک نقش سادگی پذیرائی اختصاصی که چقدر صفابخش و گرم کننده دورهم بودن و شب نشینی های رمضان بود را به ما نشان بدهد .

و بالاتر از اینها بویژه قیام به شعائر الله وادعیه و مناجات بزرگترها دایره و فرصت بهره گیری افزون از ماه مبارک را برای همگان گسترده تر می کرد. و اکنون اگرمی خواهیم تحت هر عنوان سفره افطاری عمومی داشته باشیم عموم فقرا و ضعفا را بیاد داشته باشیم و بخصوص بیمارانی هستند که منتظر دعا و حمایت ما هستند و اخیراً در گزارشی خواندم که تنها کمیته ی امداد امام خمینی(ره) با مشکلات حدود 200 بیمار صعب العلاج در شهرمان درگیر است و درگوشه و کنار شهر حتماً خانواده یا افرادی هستند که به کمک فوری ما نیاز دارند که لازم است با بهترین و محترمانه ترین روش ها به یاری ایشان بشتابیم و آنگاه براستی و صادقانه و عملاً می توانیم بگوئیم  ... تقبل الله

عبدالمجید اورا 

انتهای پیام/