به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دانشجونیوز، یادت بخیر مَرد . انگار همین دیروز بود ، نوروز ۹۴ را میگویم . در ساحل نیلگون بوشهر . با عزمی مصمم و راسخ گفتی : "می جنگیم تا ناموس ایرانی به دست دیو و دد داعشی نیفتد . " اما چه زود "قالوا بلی" گفتی و رفتی
قرارمان این نبود. حاج قاسم را زود تنها گذاشتی. او هم از خودی خورد و هم از غیرخودی. یکی گفت فیش حقوقی اشان آن چنانی است، یکی گفت اینها شهید نیستند مزدورند، یکی گفت اینها فوت و فن مذاکره را نمی دانند و الا غائله را زودتر ختم می کردند و دیگری گفت ....
بامرام زود رفتی و حاج قاسم تنها ماند . البته دروغ نگویم ؛ حاج قاسم تنها نماند . حاج قاسم ماند و یک عده فدائیان خمینی . در ایران به آنها بسیجی می گویند ، در عراق حشدالشعبی ، در سوریه قوات وطنی و .... . آری تفکر خمینی جهانی شده ، حتی در آن سوی قاره ی سیاه و با وجود امثال شیخ زکزاکی ها
سردار آسوده بخواب. فرزندانت پشت سر حاج قاسم ، مثل کوه ایستاده اند . آزادشدن خرمشهر را به یاد داری؟ اگر آنجا روح الله اذن می داد ، امروز عَلَم به سید علی رسیده . با اذن سید ، حلب آزاد شد و موصل در یک قدمی آزادشدن .
دروغ نگویم امروز دلم کمی لرزید، پاهایم کمی سست شد؛ ولی وقتی سیدعلی گفت "این ترقهبازیها تأثیری در اراده ملت ایران ندارد" متانت پیرخمین در ذهنم نقش بست، وقتی در قبال حمله ی صدام فرمود "دیوانه ای سنگی پرتاب کرده است"
حاج حسین دعایمان کن ، راه پر از سنگلاخ است و پاهایمان پرآبله ؛ ایمانمان هم که مثل یخ کم کم آب می رود . حاج حسین دعایمان کن
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ربیعی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه