به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشرق: اصلاحطلبان درحالی که برای جانشینی محمد باقر قالیباف، شهردار فعلی تهران گزینه مناسبی ندارند، اما به جهت سیاسی دست به تخریب گسترده وی میزنند. اصلاحطلبان از سویی دچار قحطالرجال هم وزن شهرداری تهران هستند و از سوی دیگر حدد 20 کاندیدا برای این پست کلیدی پایتخت معرفی کردهاند که درباره آنان حرف و حدیث و ان قلتهای فراوانی وجود دارد و از این رو هنوز مشخص نیست چه کسی قرار است بر صندلی شهردار پایتخت تکیه بزند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
در همین باب محمد سالاری، عضو شورای چهارم و منتخب پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران گفت: «محسن هاشمی، حجتی،حسین مرعشی، نجفی، مهرعلیزاده، ترک نژاد، ترکان، حناچی، افشانی، علی اصغر احمدی، محسن نریمان، معصومه ابتکار، الهه کولایی، شریعتمداری، واعظ مهدوی، بی طرف، آخوندی، تقی زاده خامسی، اردکانیان، مرتضی حاجی و عبدالعلیزاده گزینههای مطرح برای شهرداری تهران هستند.»[1]
اما با این همه تخریب وجهه رقیب سناریوی همیشگی اصلاحطلبان است حتی اگر با وجود عملکرد خوب رقیب امکان تخریب وی وجود نداشته باشد. در اینجاست که گاهی مواقع مانند سخنان مرعشی هدف تخریب است اما با وجود عملکرد رقیب کار به تناقض گویی و تعریف میانجامد.
در همین رابطه، حسین مرعشی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران با بیان اینکه « قالیباف بیش از ظرفیت شهرداری پروژه تعریف کرد» گفت: «تهران بدهکار است اما آیا شهردار در مقابلش دارایی نیز ایجاد کرده است یا خیر؟ واقعیت این است که آقای قالیباف چون میخواست از موضع شهرداری کارهای بزرگ کند و رییسجمهور ایران شود بیشتر از ظرفیت شهرداری پروژه تعریف کرد. این واقعیت باعث شد که شهرداری تهران بدهکار شود. از سال 92 تا 96 در سطح تهران کارهای بزرگ اتفاق نیفتاد. کارهای بزرگ مثل اتوبان امام علی، آزادگان، نیایش و صدر قبل از سال 92 ایجاد شد. آقای قالیباف یک طراحی کرده بود که براساس آن میخواست قبل از انتخابات ریاستجمهوری همه این پروژهها را افتتاح و در سطح ملی خبرسازی کند و به عنوان یک منجی، رییسجمهور ایران شود، منتها این طرح نگرفت.»[2]
درواقع کار اصلاحطلبان به جایی رسیده که از پرکاری شهردار تهران و از به سرانجام رساندن پروژههای عظیم انتقاد میکنند و برای تخریب ماهیت این عملکرد بهینه آنرا سیاسی و برای رسیدن به پستهای بالاتر قلمداد میکنند. درصورتی که بر فرض محال اگر این گفته مرعشی را نیز صحیح بدانیم، باید گفت چه اشکالی دارد که فردی در فرآیند کار خود برای پیشرفت برنامهریزی کند. بسیاری از افراد درجامعه هستند که برای پیشرفت کار خود دست به کارهای بزرگ میزنند تا پلههای ترقی را یک به یک بپیمایند. با این اوصاف چگونه میتوان به فرد شایسته دست یافت و شایستهسالاری را اجرا کرد.
انتقادات به قالیباف تا سطحی است که وقتی وی در هنگام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم برنامههای مختلفی را به افکارعمومی به عنوان برنامه دولت خود معرفی کرد، اصلاحطلبان و اعضای دولت یازدهم بیان کردند که این کارها نشدنی است.
از جمله این برنامهها، طرح ایجاد سالانه 4 میلیون شغل توسط دولت آینده بود که اسحاق جهانگیری، معاون اول روحانی بیان داشت که «برخی می گویند و شعار می دهند که می خواهند این میزان شغل ایجاد کنند، این برادر عزیز یا شغل ایجاد نکرده یا عدد و رقم متوجه نمی شود.»[3] اما بعدها روحانی وعده سالانه یک میلیون شغل قالیباف را هم شدنی دانست و گفت: «طبق برنامه ششم توسعه 955 هزار شغل سالانه ایجاد میشود و سازوکاری که ما برای اشتغال داریم این است که به غیر از ایجاد رونق اقتصادی در جامعه به خصوص در صنایع کوچک و متوسط، همچنین در زمینه گردشگری و فناوری و... طرحهایی هم برای مهارتآموزی جوانان داریم، جوانان فارغالتحصیل میتوانند در سایت موردنظر ثبتنام کرده و به مدت 4 الی 6 ماه مهارت بیاموزند و همزمان در بنگاه اقتصادی مشغول کار میشوند.»[4]
دولت با کپی برداری ازبرنامه انتخاباتی قالیباف طرحهایی همچون ایجاد چهار میلیون شغل، سامانه کارانه، کمک هزینه 250 هزار تومانی، طرح تغییر ساختار وزارت خارجه، وام با ضمانت دولت و پشتوانه یارانههای نقدی را به اجرا گذاشت.
محمد باقر قالیباف در پست اینستاگرامی خود درباره اجرای این طرحها توسط دولت روحانی بیان کرد: «از این که برنامههای انتخاباتیام که پیشتر به آنها برچسب عوامفریبی میزدند، در حال اجرا توسط دولت است، خوشحالم و امیدوارم مردم از نتایج اجرای این طرحها بهره ببرند. فقط دو نگرانی دارم اول اینکه این طرحها با دیگر برنامهها یک بسته مرتبط به هم است و اجرای برخی به مفهوم اجرای ناقص کل بسته است و دومین نگرانی هم اجرای مناسب این طرحهاست که هر طرح خوب برای موفقیت نیاز به اجرای خوب دارد در هرصورت صمیمانه امیدوارم دولت در اجرای این طرحها به نفع مردم موفق باشد. به عمل کار براید .
در همین باب محمد سالاری، عضو شورای چهارم و منتخب پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران گفت: «محسن هاشمی، حجتی،حسین مرعشی، نجفی، مهرعلیزاده، ترک نژاد، ترکان، حناچی، افشانی، علی اصغر احمدی، محسن نریمان، معصومه ابتکار، الهه کولایی، شریعتمداری، واعظ مهدوی، بی طرف، آخوندی، تقی زاده خامسی، اردکانیان، مرتضی حاجی و عبدالعلیزاده گزینههای مطرح برای شهرداری تهران هستند.»[1]
,
اما با این همه تخریب وجهه رقیب سناریوی همیشگی اصلاحطلبان است حتی اگر با وجود عملکرد خوب رقیب امکان تخریب وی وجود نداشته باشد. در اینجاست که گاهی مواقع مانند سخنان مرعشی هدف تخریب است اما با وجود عملکرد رقیب کار به تناقض گویی و تعریف میانجامد.
,
در همین رابطه، حسین مرعشی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران با بیان اینکه « قالیباف بیش از ظرفیت شهرداری پروژه تعریف کرد» گفت: «تهران بدهکار است اما آیا شهردار در مقابلش دارایی نیز ایجاد کرده است یا خیر؟ واقعیت این است که آقای قالیباف چون میخواست از موضع شهرداری کارهای بزرگ کند و رییسجمهور ایران شود بیشتر از ظرفیت شهرداری پروژه تعریف کرد. این واقعیت باعث شد که شهرداری تهران بدهکار شود. از سال 92 تا 96 در سطح تهران کارهای بزرگ اتفاق نیفتاد. کارهای بزرگ مثل اتوبان امام علی، آزادگان، نیایش و صدر قبل از سال 92 ایجاد شد. آقای قالیباف یک طراحی کرده بود که براساس آن میخواست قبل از انتخابات ریاستجمهوری همه این پروژهها را افتتاح و در سطح ملی خبرسازی کند و به عنوان یک منجی، رییسجمهور ایران شود، منتها این طرح نگرفت.»[2]
,
درواقع کار اصلاحطلبان به جایی رسیده که از پرکاری شهردار تهران و از به سرانجام رساندن پروژههای عظیم انتقاد میکنند و برای تخریب ماهیت این عملکرد بهینه آنرا سیاسی و برای رسیدن به پستهای بالاتر قلمداد میکنند. درصورتی که بر فرض محال اگر این گفته مرعشی را نیز صحیح بدانیم، باید گفت چه اشکالی دارد که فردی در فرآیند کار خود برای پیشرفت برنامهریزی کند. بسیاری از افراد درجامعه هستند که برای پیشرفت کار خود دست به کارهای بزرگ میزنند تا پلههای ترقی را یک به یک بپیمایند. با این اوصاف چگونه میتوان به فرد شایسته دست یافت و شایستهسالاری را اجرا کرد.
,
انتقادات به قالیباف تا سطحی است که وقتی وی در هنگام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم برنامههای مختلفی را به افکارعمومی به عنوان برنامه دولت خود معرفی کرد، اصلاحطلبان و اعضای دولت یازدهم بیان کردند که این کارها نشدنی است.
,
از جمله این برنامهها، طرح ایجاد سالانه 4 میلیون شغل توسط دولت آینده بود که اسحاق جهانگیری، معاون اول روحانی بیان داشت که «برخی می گویند و شعار می دهند که می خواهند این میزان شغل ایجاد کنند، این برادر عزیز یا شغل ایجاد نکرده یا عدد و رقم متوجه نمی شود.»[3] اما بعدها روحانی وعده سالانه یک میلیون شغل قالیباف را هم شدنی دانست و گفت: «طبق برنامه ششم توسعه 955 هزار شغل سالانه ایجاد میشود و سازوکاری که ما برای اشتغال داریم این است که به غیر از ایجاد رونق اقتصادی در جامعه به خصوص در صنایع کوچک و متوسط، همچنین در زمینه گردشگری و فناوری و... طرحهایی هم برای مهارتآموزی جوانان داریم، جوانان فارغالتحصیل میتوانند در سایت موردنظر ثبتنام کرده و به مدت 4 الی 6 ماه مهارت بیاموزند و همزمان در بنگاه اقتصادی مشغول کار میشوند.»[4]
,
دولت با کپی برداری ازبرنامه انتخاباتی قالیباف طرحهایی همچون ایجاد چهار میلیون شغل، سامانه کارانه، کمک هزینه 250 هزار تومانی، طرح تغییر ساختار وزارت خارجه، وام با ضمانت دولت و پشتوانه یارانههای نقدی را به اجرا گذاشت.
,
محمد باقر قالیباف در پست اینستاگرامی خود درباره اجرای این طرحها توسط دولت روحانی بیان کرد: «از این که برنامههای انتخاباتیام که پیشتر به آنها برچسب عوامفریبی میزدند، در حال اجرا توسط دولت است، خوشحالم و امیدوارم مردم از نتایج اجرای این طرحها بهره ببرند. فقط دو نگرانی دارم اول اینکه این طرحها با دیگر برنامهها یک بسته مرتبط به هم است و اجرای برخی به مفهوم اجرای ناقص کل بسته است و دومین نگرانی هم اجرای مناسب این طرحهاست که هر طرح خوب برای موفقیت نیاز به اجرای خوب دارد در هرصورت صمیمانه امیدوارم دولت در اجرای این طرحها به نفع مردم موفق باشد. به عمل کار براید .
, ]
ارسال دیدگاه