به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، اندکی که چشمانمان را ببندیم و برای لحظاتی فکر کنیم به خوبی میفهمیم هیچ چیز رنگ و بوی قبل را ندارد از فرهنگ لباس و غذا گرفته تا دلخوشی هایمان. آدمکهای چوبی شدهایم که در کنار هم دلخوشیهای نیمه را تجربه میکنیم و در عوض با اغراق چند برابری آن را در فضای مجازی به اشتراک میگذاریم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,شک ندارم که انسان اگر در جایی و کنار کسی از فضایی لذت ببرد به یاد گوشی موبایل و عکس لحظه به لحظه نخواهد افتاد و در عوض از لحظه به لحظه بودن در کنار عزیزانش لذت میبرد.
,سوال اصلی اینجاست که چرا دلخوشیهایمان نصف و نیمه شده است و زمانیکه در گشت و گذار هستیم هم لذت کافی را نمیبریم و درعوض به فکر پز دادن به بقیه هستیم تا بدانند که ما هم تفریح داریم و در عوض از درون ناخرسندیم.
,فضای نامبارک مجازی نیز کار را سخت کرده است در بعضی صفحات که چرخ میزنید از دلخوشی و عشق بعضیها ماتمان میبرد و در عبارت کوتاهتر غبطه میخوریم اما چند دقیقهای که با همین افراد حرف میزنیم میبینیم زندگیشان به زیبایی عکسهای اشتراکیشان نیست.
,انگار همه آمدهاند که چرخی بزنند، خودی نشان بدهند و بروند و به جای آن خبری از خندهها و دلخوشی های واقعی نیست. کسی لذت نمیبرد از بودن در کنار خانواده و عزیزانش و به جای آن در فکر نمایش خوشبختی هستند حتی به صورت صوری!
,نارضایتیهای امروزمان آینه پرتوقعیهایی است که در نسل ما شکل گرفته است نسلی که عادت نکرده است از کمترینها بیشترین لذت را ببرد و در عوض زمانی هم که غرق در نعمت هستیم از درون حالمان خوش نیست.
,تنوع طلبی ذاتی که نسل جدید به آن مبتلا شده است و اجازه دلخوشیها، حال خوب و خوب بودن را از ما گرفته است، گرچه به قول سهراب دلخوشیها کم نیست اما دل خوش سیری چند. پارکها و مراکز تفریحی هم پر شدهاند از مایی که بدون لحظهای حال خوش موبایل به دست در حال سلفی گرفتن از آن لحظه هستیم و آخر سر هم بدون یک دقیقه شادی و خنده حقیقی آنجا را ترک میکنیم.
,کاش اندکی به گذشته و حال خوبمان برگردیم حالی که گره خورده به این موبایلها و پز خوب بودن نبود و از لحظهای که بودیم لذت میبردیم، کاش میشد برگشت به سادگیهایمان.
,فرناز پورعباس
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه