واکنش کاربران به مطلب عکاس معروف کهگیلویه و بویراحمدی + جزئیات

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح زاگرس ،حسن غفاری عکاس معروف کهگیلویه و بویراحمدی با گذاشتن متن زیر در صفحه شخصی اینستاگرام خود مطلب زیر را منتشر کرده است که برخی از مخاطبان نیز به آن واکنش نشان داده‌اند.

این متن به شرح زیر است؛

یاسوج دهستانی بود، با اجرای سیاست دگرگونی رفتارهای اجتماعی و فرهنگی دو معیشت عشایری و روستایی آن جغرافیا بنای شهریش گذاشته شد، عواملی همچون دارا بودن دشت‌های وسیع، آب‌های روان، چشم اندازهای زیبا، هوای معتدل جنوبی، پدیده جهانی گرم شدن هوا، مهاجرت روستائیان، تاسیس فرمانداری کل وازپی آن مرکزاستان شدن و دارا بودن روحیه غریبه نوازی مردمانش، وسعت شهری یافت. درگسترش شهرسازی یاسوج، مهندسانش چشم به دورنمای جنگل‌ها بلوط دورتا دور شهر داشتند و یادشان می‌رفت پارک‌های محله بسازند. امروزه می‌بینیم بر اساس روابط قوم گرایی و تلاش برای حفظ مراتب ایلی به جهت تصرف و مالکیت با احداث قبرستان و عدم رعایت قانون منافع ملی، زیست محیطی و اقتصاد بومی در استفاده غیرعلمی و کاربردی از جنگل های حاشیه شهرتلاش می‌کنند، مکان‌هایی که می‌توانند تفریحگاه و یا مراکز اقتصادی گردشگری برای شهری باشند که سالانه پذیرای هزاران مسافر عبوری است و تلاش برای ماندگاری گردشگر و یا تبدیل شدنش به مقصد گردشگری نامعلوم است. حالا یاسوج شهری است که پارک‌های محله ندارد و پارک‌های جنگلی بزرگش قبرستان می‌شود، این یک بد سلیقگی است.

مخاطبان در صفحه شخصی اینستاگرام غفاری اینگونه واکنش نشان داده‌اند؛

hamid. darabian

کو گوش شنوا؟؟

sahar. rahbari

موقع یه گردش ساده نزدیک غروب اطراف شهر، من و همسرم یهو سر از یه قبرستون دراوردیم بی‌هیچ تابلو و حصاری

sahar. rahbari

واقعاً حس ترسناکی بود. حالا بماند برای گردشگر و مسافر دیگه چه خاطره بدی درست می‌کنه

m_pouransari

متاسفانه هیچ کدام از مخالفت‌ها و نامه نگاری‌های کوهنوردان به استانداری، و منابع طبیعی و محیط زیست و شهرداری و.. نتوانست مانع از واگذاری زمین از طرف منابع طبیعی به این دوستداران ذی نفوذ بشه. شاید اگر یه شهردار باتدبیر داشتیم و می‌تونست پیشنهادی بده که نتونن رد کنن

parsaland
solymanypoor

بله دقیقا موضوع همین خاکه ولی این از قدیم بوده وهنوزم مرسوم است اما بااین دیدگاه ببینید که با توجه به مقوله بیکاری وتجمع افراد تحصیل کرده بیکار در این خانواده‌های عشایری دیگه راهی ندارن جز با دامداری و زنبورداری و… که این مشاغل فقط و فقط در اینجا‌ها امکان پذیراست پس این برای این افراد نیاز است و برای شما‌ها خواسته است و اولویت با نیاز است ونیازمند. دل اون‌ها خیلی دردمند‌تر از همه ما‌ها هست کاری از دستشون بر نمی‌اد جز با این روش تصاحب ملک ومرتع کنند.

m. nik_dena

خانه از پای بست ویران است جناب غفاری

sarvazad۱۹۸۳

بخشی از امکانات و رفاهیات از تقاضاهای مردم و شهروندان شکل می‌گیره، مردمی که با شرایط موجود خودشونو وفق می‌دن، هیچگاه دولت‌ها امکاناتی واسه مردم منطقه تخصیص نمی‌دن، اصولا مردم هستند که دولت هارو به تکاپو و حرکت درمیارن… مردمان لر مردمانی نجیب و سخت کوشی هستندکه بنظرم در ادای حقشون اجحاف شده

damoun. boustani

پیشینه‌ی علمی شهرسازی به زمان باستان برمیگردد و هم اکنون نیز در اغلب نقاط برخی از آثار شهرسازی کهن بجای مانده، در ایران هم از زمان ماد‌ها و هکمتانه در مقیاس کوچک بوده تا هخامنشیان و به طور ویژه اشکانیان (پارت‌ها) که متاثر از یونانیان بودند و بعد از آن ساسانیان و حتا پس از اسلام اوج آن درصفویه و زندیه و تا این اواخر پهلوی اول و دوم و هم اکنون. اما شهرسازی مدرن از زمان انقلاب صنعتی و تغییر چگونی آمد و شد‌ها با قوانینی ساده و روشن شکل گرفت و پس از جنگ جهانی دوم چاشنی پایداری و زیست محیطی بطن و متن آن اصول را در برگرفت، این مقدمه را بدان جهت گفتم که با یک جستجوی ساده می‌توان اصول اولیه شهرسازی را اینترنت پیدا کرد که حداقل عمری هشتاد ساله دارد. مثل بقیه‌ی مسائل ما مشکل ضوابط نداریم بلکه آگاهی لازم و مهم‌تر از آن اراده و حساسیت مورد نیاز را نداریم. باور کنید یاسوج تنها شهر ایران است که سرانه‌ی سبز شهری‌اش خیلی کم است، شهری که گاهن چوب خشک حصار‌هایش رویش مجدد دارند. آگاهی و حساسیت لازم مقوله‌ای فرهنگی است، بعضی از مردم سنگ، گل و خاک، چوب و حتا دار و درخت را نماد دهاتی‌گری و عقب ماندگی می‌دانند و بد‌تر از آن متولیان آموزش و فرهنگ خود کنده به بالین این آتش می‌گذارند، کافیست محوطه ب دانشگاه دولتی و آزاد را ببینید، کافیست نما، طرح، معماری و محوطه سازی شهرداری را ببینید و مقایسته کنید با شهرهای دیگر، بروید در اینترنت و ساختمان‌های بندرعباس را که خاک برای رویش گیاهان از شهرستان حاجی آباد در مرز فارس می‌آورند، ببینید، ساختمان دانشگاه آزاد و دولتی، ساختمان‌های استانداری‌اش، گمرکش، گردشگری‌اش، و… باید رفت و دید مردم بندر لافت با پودر اوخرا و خاک چطور نمای بادگیر‌هایشان راحفظ می‌کنند یا ابیانه یا ماسوله و… یاسوج شهری آلمینیومی در جنگلی از بلوط و ارزن است.

shakibaee. sadegh

وقتی این این مطلب را خوندم تو خودم اهی کشیدم و این شعر را از سعدی بزرگوار زمزمه کردم……….. دست بر هم زند طبیب ظریف
چون حرف بیند اوفتاد حریف
خانه از پای بند ویران است
خواجه در بند نقش ایوان است
پیرمردی ز نزع می‌نالید
پیر زن صندلش همی‌مالید
چون مخبط شد اعتدال مزاج
نه عزیمت اثر کند نه علاج

انتهای پیام/صبح زاگرس ،حسن غفاری عکاس معروف کهگیلویه و بویراحمدی با گذاشتن متن زیر در صفحه شخصی اینستاگرام خود مطلب زیر را منتشر کرده است که برخی از مخاطبان نیز به آن واکنش نشان داده‌اند.

این متن به شرح زیر است؛

یاسوج دهستانی بود، با اجرای سیاست دگرگونی رفتارهای اجتماعی و فرهنگی دو معیشت عشایری و روستایی آن جغرافیا بنای شهریش گذاشته شد، عواملی همچون دارا بودن دشت‌های وسیع، آب‌های روان، چشم اندازهای زیبا، هوای معتدل جنوبی، پدیده جهانی گرم شدن هوا، مهاجرت روستائیان، تاسیس فرمانداری کل وازپی آن مرکزاستان شدن و دارا بودن روحیه غریبه نوازی مردمانش، وسعت شهری یافت. درگسترش شهرسازی یاسوج، مهندسانش چشم به دورنمای جنگل‌ها بلوط دورتا دور شهر داشتند و یادشان می‌رفت پارک‌های محله بسازند. امروزه می‌بینیم بر اساس روابط قوم گرایی و تلاش برای حفظ مراتب ایلی به جهت تصرف و مالکیت با احداث قبرستان و عدم رعایت قانون منافع ملی، زیست محیطی و اقتصاد بومی در استفاده غیرعلمی و کاربردی از جنگل های حاشیه شهرتلاش می‌کنند، مکان‌هایی که می‌توانند تفریحگاه و یا مراکز اقتصادی گردشگری برای شهری باشند که سالانه پذیرای هزاران مسافر عبوری است و تلاش برای ماندگاری گردشگر و یا تبدیل شدنش به مقصد گردشگری نامعلوم است. حالا یاسوج شهری است که پارک‌های محله ندارد و پارک‌های جنگلی بزرگش قبرستان می‌شود، این یک بد سلیقگی است.

مخاطبان در صفحه شخصی اینستاگرام غفاری اینگونه واکنش نشان داده‌اند؛

hamid. darabian

کو گوش شنوا؟؟

sahar. rahbari

موقع یه گردش ساده نزدیک غروب اطراف شهر، من و همسرم یهو سر از یه قبرستون دراوردیم بی‌هیچ تابلو و حصاری

sahar. rahbari

واقعاً حس ترسناکی بود. حالا بماند برای گردشگر و مسافر دیگه چه خاطره بدی درست می‌کنه

m_pouransari

متاسفانه هیچ کدام از مخالفت‌ها و نامه نگاری‌های کوهنوردان به استانداری، و منابع طبیعی و محیط زیست و شهرداری و.. نتوانست مانع از واگذاری زمین از طرف منابع طبیعی به این دوستداران ذی نفوذ بشه. شاید اگر یه شهردار باتدبیر داشتیم و می‌تونست پیشنهادی بده که نتونن رد کنن

parsaland
solymanypoor

بله دقیقا موضوع همین خاکه ولی این از قدیم بوده وهنوزم مرسوم است اما بااین دیدگاه ببینید که با توجه به مقوله بیکاری وتجمع افراد تحصیل کرده بیکار در این خانواده‌های عشایری دیگه راهی ندارن جز با دامداری و زنبورداری و… که این مشاغل فقط و فقط در اینجا‌ها امکان پذیراست پس این برای این افراد نیاز است و برای شما‌ها خواسته است و اولویت با نیاز است ونیازمند. دل اون‌ها خیلی دردمند‌تر از همه ما‌ها هست کاری از دستشون بر نمی‌اد جز با این روش تصاحب ملک ومرتع کنند.

m. nik_dena

خانه از پای بست ویران است جناب غفاری

sarvazad۱۹۸۳

بخشی از امکانات و رفاهیات از تقاضاهای مردم و شهروندان شکل می‌گیره، مردمی که با شرایط موجود خودشونو وفق می‌دن، هیچگاه دولت‌ها امکاناتی واسه مردم منطقه تخصیص نمی‌دن، اصولا مردم هستند که دولت هارو به تکاپو و حرکت درمیارن… مردمان لر مردمانی نجیب و سخت کوشی هستندکه بنظرم در ادای حقشون اجحاف شده

damoun. boustani

پیشینه‌ی علمی شهرسازی به زمان باستان برمیگردد و هم اکنون نیز در اغلب نقاط برخی از آثار شهرسازی کهن بجای مانده، در ایران هم از زمان ماد‌ها و هکمتانه در مقیاس کوچک بوده تا هخامنشیان و به طور ویژه اشکانیان (پارت‌ها) که متاثر از یونانیان بودند و بعد از آن ساسانیان و حتا پس از اسلام اوج آن درصفویه و زندیه و تا این اواخر پهلوی اول و دوم و هم اکنون. اما شهرسازی مدرن از زمان انقلاب صنعتی و تغییر چگونی آمد و شد‌ها با قوانینی ساده و روشن شکل گرفت و پس از جنگ جهانی دوم چاشنی پایداری و زیست محیطی بطن و متن آن اصول را در برگرفت، این مقدمه را بدان جهت گفتم که با یک جستجوی ساده می‌توان اصول اولیه شهرسازی را اینترنت پیدا کرد که حداقل عمری هشتاد ساله دارد. مثل بقیه‌ی مسائل ما مشکل ضوابط نداریم بلکه آگاهی لازم و مهم‌تر از آن اراده و حساسیت مورد نیاز را نداریم. باور کنید یاسوج تنها شهر ایران است که سرانه‌ی سبز شهری‌اش خیلی کم است، شهری که گاهن چوب خشک حصار‌هایش رویش مجدد دارند. آگاهی و حساسیت لازم مقوله‌ای فرهنگی است، بعضی از مردم سنگ، گل و خاک، چوب و حتا دار و درخت را نماد دهاتی‌گری و عقب ماندگی می‌دانند و بد‌تر از آن متولیان آموزش و فرهنگ خود کنده به بالین این آتش می‌گذارند، کافیست محوطه ب دانشگاه دولتی و آزاد را ببینید، کافیست نما، طرح، معماری و محوطه سازی شهرداری را ببینید و مقایسته کنید با شهرهای دیگر، بروید در اینترنت و ساختمان‌های بندرعباس را که خاک برای رویش گیاهان از شهرستان حاجی آباد در مرز فارس می‌آورند، ببینید، ساختمان دانشگاه آزاد و دولتی، ساختمان‌های استانداری‌اش، گمرکش، گردشگری‌اش، و… باید رفت و دید مردم بندر لافت با پودر اوخرا و خاک چطور نمای بادگیر‌هایشان راحفظ می‌کنند یا ابیانه یا ماسوله و… یاسوج شهری آلمینیومی در جنگلی از بلوط و ارزن است.

shakibaee. sadegh

وقتی این این مطلب را خوندم تو خودم اهی کشیدم و این شعر را از سعدی بزرگوار زمزمه کردم……….. دست بر هم زند طبیب ظریف
چون حرف بیند اوفتاد حریف
خانه از پای بند ویران است
خواجه در بند نقش ایوان است
پیرمردی ز نزع می‌نالید
پیر زن صندلش همی‌مالید
چون مخبط شد اعتدال مزاج
نه عزیمت اثر کند نه علاج

انتهای پیام/