وقتی بی‌‌حال‌‌ها به دولت‌‌مردان خط می‌‌دهند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، هنوز یک هفته از شروع به کار دولت دوازدهم نگذشته که مشاور آخوندی چند نکته را متذکر شده و از الان مشی و رویه‌‌‌ی وزارت راه را مشخص کرده است، غلامرضا سلامی اعلام کرده که برای بهره برداری از طرح‌‌‌های عمرانی، جاده‌‌‌ای و مخصوصا بندر شهید رجائی، ایران توانائی لازم را ندارد و باید حتما سرمایه گذار خارجی جذب شود.

این رویکرد دولت نشان می‌‌دهد که شاید علیرغم نتایج نامطلوب برجام از این موضوع عقب نشینی تاکتیکی کرده باشند، اما برای سرمایه گذاری و ورود شرکت‌‌‌های چند ملیتی تمایل و پافشاری ویژه دارند.

فی نفسه جذب سرمایه گذار حرکت بدی نیست، اما اینکه کدام سرمایه گذار با چه نیتی وارد عرصه شود خود بسیار مهم است، شاید برخی فکر کنند که دولت عجولانه وارد این مباحث می‌‌شود، اما واقعیت چیز دیگری است چراکه بسیاری از منتقدان برجام هم همین نظر را داشتند که دستگاه دیپلماسی جدای از بحث هسته‌‌ای توافقات دیگری را هم مخفیانه امضاء کرده‌‌اند که سرمایه گذاری خارجی شرکت های چند ملیتی هم از آن جمله هستند.

آن روزها دولت و طرفدارانش بر منتقدان می‌‌تاختند اما امروز ثابت می‌‌شود که نقد آنها چندان هم بیراه نبوده است، بطور مثال توتال فرانسه که ظاهرا یک شرکت فرانسوی است اما تحت سلطه صهیونیست‌‌‌هاست، این شرکت در کردستان عراق هم به ظاهر در پروژه‌‌های معدنی فعالیت دارد، اما در واقع معادن اورانیوم کردستان عراق را به یغما می‌‌برد.

در حوزه راه و شهرسازی هم دقیقا باید شاهد اتفاقاتی از این دست باشیم، وقتی مشاور یک وزیر اظهار عجز و ناتوانی از بهره بردار پروژه‌‌ها را در دستور کار قرار می‌دهد قطعا طرف‌‌های غربی برای به کرسی نشاندن حرف خود دست برتر را خواهند داشت، این نوع اظهار نظرها کاملا با توصیه‌‌های رهبری برای دولت دوازدهم منافات دارد و ادعای جهانگیری در اینکه گفت: به تمامی اوامر رهبری عمل کرده و خواهند نمود را کاملا رد می‌‌کند.

دولت یازدهم در حوزه مشاوران و دستیاران ویژه از حضور افرادی بهره می‌‌برد که نگاه‌‌های سکولار داشتند و معتقد بودند که برای پیشرفت باید با دنیا تعامل سازنده داشت،محمود سریع القلم در کتاب ایران و جهانی شدن، چالش‌‌ها و راه حل‌‌ها صراحتا می‌‌نویسد که برای جهانی شدن و رشد اقتصادی باید از تفکر اسلامی و به خصوص شیعی دست برداریم تا بتوانیم همگام با قدرت‌‌های بزرگ جهانی حرکت کنیم.

نکته حائز اهمیت اینجاست که دولت دوازدهم نیز همچون دولت یازدهم هنوز به شعار ما می‌توانیم اعتقادی ندارد و نمی‌خواهد قبول کند که ما توانستیم و در طول این مدت یعنی از زمان پیروزی انقلاب تا کنون فرزندان این مرز و بوم در تمامی حوزه‌‌ها به پیشرفت‌‌های چشمگیری دست یافته‌‌اند اما انگار آقایان دوست ندارند که چشمان خود را بشویند و واقعیات را ببینند، البته این نوع نگرش برای کسانی که دانش آموخته غرب و مکاتب غربی هستند اصلا دور از انتظار نیست.

حضور سرمایه گذاران و شرکت‌‌های چند ملیتی سوای اینکه روحیه خود باوری را از مردم سلب می‌کند، راه را برای اجرای یکی دیگر از پروژه‌‌های دشمن به نام آندلوسیزه کردن ایران هموار می‌‌سازد، تا این حد غرب‌زدگی در دولت را در دوران قاجاریه و سپس پهلوی مردم ایران تجربه کرده‌‌اند و اصلا خاطره خوشی در این مورد ندارند.

 انتهای پیام/