به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازکاشان اول؛ با روستای بالادست یا پایین دست، سر آب و زمین اختلاف داریم؛ جلوی فرمانداری تجمع می کنیم. مشکل بیمه و تامین اجتماعی داریم، جلوی فرمانداری تجمع می کنیم. با وضعیت عفاف و حجاب مشکل داریم، جلوی فرمانداری تجمع می کنیم. آمدن فلان بازیگر به شهر مشکلآفرین شده، جلوی فرمانداری تجمع می کنیم. به فعالیت تاکسیهای جدید اعتراض داریم، جلوی فرمانداری تجمع می کنیم. و کلاً جلوی فرمانداری تجمع می کنیم، بدون اینکه بدانیم آیا متولی رسیدگی به همه این مشکلات و نواقص، فرمانداری است یا نه؟ آیا شهر بخشهایی اجرایی و قضایی دیگری مانند دادگستری، شهرداری، شورای شهر، اداره ارشاد، سازمان بیمه و تأمین اجتماعی، آموزش و پرورش و … ندارد؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول,راستی چرا ما نمیدانیم کی، کجا و چگونه اعتراض کنیم؟ این درست که اصولاً وجود خلأهای قانونی و بوروکراسی ناکارآمد اداری در برابر احقاق حقوق کارگران، کارفرمایان، کشاورزان و … یک مانع بزرگ است و خود به خود مردم را به سمت اعتراضات مردمی سوق می دهد. این درست که اعتراض مدنی، حق قانونی هر شهروند و یکی از نشانههای بلوغ سیاسی است و البته در یک جامعه مردمسالار؛ مردم بدون هیچ ترس و نگرانی پلاکارد دست می گیرند، تجمع میکنند و برای مطالبه حقوق خود تلاش می کنند. اما پرسش اساسی اینجاست که اعتراض؛ کجا و چگونه؟
,اعتراض مدنی در هر جامعه، روشی برای اعتراض بدون خشونت به سیاستهای دولتها است. این شیوه اعتراضی که یک محصول وارداتی و البته مفید هم هست، مانند هر فرهنگ وارداتی دیگر نیاز به آموزش صحیح دارد. چرا مردم معترض نباید بدانند که برای اعتراض به حکم دستگاه قضایی باید از مجاری مربوطه قانونی عمل کنند و گاهی این تجمع های نامربوط و غلط، بهانه خردهگیران و سنگاندازان است؟ آنها از این آب گلآلود، ماهیهای خود را صید میکنند: از ناتوان و ضعیف خواندن دستگاههای اجرایی گرفته تا به نمودار کشیدن بی اطلاعی مردم معترضی که با وجود انواع منابع اطلاعاتی و مطالعاتی، حق خود را به جای دستگاه قضایی از دستگاه اجرایی مطالبه می کنند. بعضاً در تحلیل و تحقیق در مسیر بررسی برخی از این تجمعات اعتراضی مشاهده می شود که تجمع، اولین گام بیان اعتراض و قبل از هر نوع اقدام قانونی است و گاه بدتر از آن در برخی از این تجمعها، اساساً طبق احکام صادره حقی برای معترضان وجود ندارد.
,به هر حال هرقدر هم که قانون در این زمینهها قوی عمل کند، گاهی مردم برای حل و فصل برخی اختلافات ناچار به تجمع و اعتراض می شوند، قطعاً بهترین گزینه برای آنکه شاهد تجمعات اشتباه نباشیم، آموزش قانون به شهروندان و آگاه کردن آنها نسبت به حقوق مدنیشان و وظایف دستگاه های اجرایی است. راستی متولی امر آموزش شهروندان کدام دستگاه دولتی است؟ برای اعتراض به این ضعف آموزشی باید کجا تجمع کرد؟ آیا اساساً فقط باید اعتراض کرد یا گاهی فقط با کمی همت، مطالعه، همدلی و تفاهم مدنی می توان گرههای زیادی را بدون تجمع و اعتراض باز کرد؟
,سهیلا ملکمحمدی شاهوردی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه