ثبت گزارشات عفونت بیمارستانی، برای مراکز درمانی، یک عملکرد خوب است یا بد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عفونت‌های بیمارستانی یکی از چالش‌های بزرگی است که در تمام دنیا بیماران و همین‌طور بیمارستان‌ها و مراکز درمانی با آن روبرو هستند؛ تعاریف متعددی برای عفونت‌های بیمارستانی و بیمارانی که به آن دچار می‌شوند وجود دارد اما طبق متداول‌ترین تعریف، اگر بیماری بعد از ۴۸ ساعت بستری در بیمارستان علائم عفونت را داشته باشد، بعد از تایید متخصص عفونی، به عفونت‌های بیمارستانی مبتلا شده است؛ عفونت بیمارستانی و ابتلای به آن به عوامل متعددی بستگی دارد که از آن جمله سن بیمار، علت بستری و نوع خدمات دریافتی است.

خبرنگار اجتماعی  رسانه خبری سلامت سپید پوش در همین زمینه گفت‌وگویی با دکتر بابک عشرتی، مدیر گروه بیماری‌های منتقله از آب و غذا مرکز مدیریت بیماری‌های وزارت بهداشت انجام داد که در ادامه آن را با هم می‌خوانیم:

سپیدپوش: در ابتدا یک توضیح کلی در مورد وضعیت نظام مراقبت عقونت‌های بیمارستانی در کشور بفرمایید.

عشرتی: نظام مراقبت‌های عفونی بیمارستانی از سال ۱۳۸۵ به صورت رسمی در وزارت بهداشت انجام گرفت و در واقع یک نظام جوان است که علی‌رغم جوان بودنش پیشرفت خوبی داشته است و طبق برنامه‌هایی که در دستور کار قرار گرفته است، آینده بهتری را پیش رو خواهد داشت؛ در حال حاضر در بسیاری از بیمارستان‌های کشور،در حال اجراست، نظام مراقبت که در خصوص عفونت‌های بیمارستانی در کشور در جریان است، یک نظام Passive است که در آن یک پرستار کنترل عفونت که به طور معمول وظایف دیگری را هم دارد، بر اساس تعاریف ابلاغ شده، بیماری که بعد از گذشت ۴۸ ساعت در بیمارستان، علائم و نشانه‌های عفونت را داشته باشد به پزشک متخصص عفونی ارجاع می‌دهد و در صورت تایید پزشک و اثبات شدن عفونت بیمار، مشخصات فرد به عنوان مبتلا به عفونت بیمارستانی در سامانه ما ثبت خواهد شد.

سپیدپوش: ثبت بیماران مبتلا به عفونت بیمارستانی جزء اعتبار بخشی مراکز درمانی حساب می‌شود، از طرفی شاید این موضوع به عنوان یک نقطه ضعف برای بیمارستان‌ها و سیستم درمانی حساب شود، به نظر شما گزارش دادن عفونت بیمارستانی یک عملکرد خوب تلقی می‌شود یا بد؟

عشرتی: وزارت بهداشت سعی کرده در این خصوص چگونگی مدیریت این مقوله را مورد توجه قرار بدهد و در عملکرد مراکز درمانی و بیمارستان‌ها به این موضوع توجه داشته باشد؛ یکسری اقدامات در این حوزه انجام شده به عنوان مثال گزارشاتی از شرکت در گزارش‌دهی بیماران عفونت بیمارستانی و یا تشکیل منظم کمیته‌های بیمارستانی از جمله مواردی است که برای عملکرد مراکز درمانی مورد توجه قرار می‌گیرد؛ اما برای اینکه این مسئله جایگاه واقعی خودش را پیدا کند علاوه بر اقدامات بیشتر به هماهنگی بین حوزه‌های مختلف وزارتخانه، بیمارستان و بیمه‌ها نیازمند هستیم.

با این حال هماهنگی‌هایی که در حال انجام است و اتفاق افتاده است، شرایط را نسبت به گذشته خیلی بهتر کرده است، اکثر بیمارستان‌های ما نظام مراقبت عفونت بیمارستانی را دارند و به جرات اعلام می‌کنم که نزدیک به همه بیمارستان‌ها به این سامانه متصل هستند.

سپیدپوش: چرا نظام کنترل عفونت‌های بیمارستانی passive برای اجرا شدن در بیمارستان‌های کشور کردید؟ آیا سایر نظام‌ها جوابگوی این نیاز نظام سلامت کشور نبود؟

عشرتی: این‌که چه نوع نظام مراقبتی برای کنترل عفونت بیمارستانی مناسب است، یک بحث علمی پیچیده است که در کشور ما بهترین نظام حالت passive است و این انتخاب با مطالعات و بررسی‌های کارشناسی و تخصصی انجام شد؛ در حقیقت مدل‌های دیگر باعث می‌شد نتوانیم کلیه بیمارستان‌ها را پوشش بدهیم و چون این موضوع در اعتبار بخشی مراکز درمانی، دخیل است، باید نظامی را در نظر می‌گرفتیم که پاسخگو این نیاز هم باشد؛ ضمن اینکه در این نظام سعی کردیم تعاریف را بیشتر  براساس تعاریف ۲۰۱۵ انجام دهیم، البته با توجه به این‌که این موضوع یک بح زنده است و هر روز مطالب جدید به آن اضافه می‌شود سعی بر این شد تا دستورالعمل‌ها به گونه‌ای طراحی شود که انعطاف‌پذیری لازم برای به روز رسانی را داشته باشد.

در مورد انتخاب نوع نظام کنترل عفونت‌هی بیمارستانی، با سازمان بهداشت جهانی (WHO) نیز مشورت شد و تاکید آن‌ها نیز بر ارتقاء کیفیت بود و به همین دلیل نظام passive  را مناسب برای کشور ما دانستند.

سپیدپوش: در بحث اجرایی این نظام، جایگاه پرستاران کنترل عفونت در کجا قرار دارد؟

عشرتی: در مورد جایگاه پستاران در نظام کنترل عفونت‌های بیمارستانی، آن‌چه که خودشان انتظار دارند این است که به‌صورت سوپروایزر کنرل عفونت باشند، سعی کردیم در این خصوص با عزیزان حوزه درمان به تفاهم برسیم اما واقعیت این است سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی این موقعیت را قبول نمی‌کند؛ بحث دیگر جا اندازی کلینکال اپیدمیولوژیست است که در دستورالعمل قرار دارد. 

سپیدپوش: اشاره‌ای به هماهنگی بین حوزه‌های مختلف داشتید، در مورد همکاری بیمه‌ها در این حوزه، توضیحاتی را می‌فرمایید.

عشرتی: بیمه‌ها و بیمارستان‌ها، در خصوص گزارش بیماران مبتلا به عفونت بیمارستانی، غالبا در پارادوکس هستند؛ مشکلی که وجود دارد این است که بیمه‌ها معمولا هزینه‌ها را قبول نمی‌کند، چرا که این را کوتاهی از طرف بیمارستان می‌داند و این باعث می‌شود آن senshbhlity لازم را نداشته باشد و از طرفی اگر گزارش ندهند، اعتبار بخشی را ندارند؛ بهرحال وجود این مشکلات است که کار را هم در زمان اجرا و هم در بحث علمی با مشکلات متعدد روبرو می‌شود که امیدواریم در این مورد با ایجاد همکاری بیشتر، مشکلات کمتر شود.

انتهای متن/*