نقش مساجد در برپایی تظاهرات ضد پهلوی مردم سنندج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یکی از بازماندگان سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در گفت و گو با خبرنگار پیشمرگ روح الله با اشاره به جایگاه مساجد و تکایا در هماهنگی حرکت های انقلابی مردم سنندج در سال های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی گفت: مساجد سطح شهر سنندج علی الخصوص مسجد امین، مسجد غیاثیان، مسجد جامع شهر و حسینیه شهر سنندج از جمله مکان هایی بودند که در آن ها سخنرانی های ضد رژیم برگزار می شد.

جوانان انقلابی سطح شهر که امروز جزء شهدای شاخص استان هستند در همین مساجد فعالیت می کردند. به عنوان برادران شهید نمکی، شهیدان شبلی، شهید سهراب نژاد، شهید شاطر محمد رحمانپور و فرزند شهیدش حشمت الله رحمانپور و بسیاری دیگر از شهدا فعالیت های خود را از مساجد سطح شهر آغاز کردند و به موج عظیم انقلاب پیوستند و در نهایت هم برای برافراشتن پرچم ایران اسلامی جان خود را تقدیم انقلاب کردند.

بعد از اقامه نماز جماعت در مسجد امین، یک سخنرانی آشتین علیه حکومت ستم شاهی انجام می شد و بعد از آن جوانان انقلابی بساط یک راهپیمایی چند هزار نفری را برقرار می کردند. مردم از مسجد امین به طرف مرکز شهر و بعد از آن به طرف حسینیه شهر حرکت می کردند و دوباره در مقابل ساختمان حسینیه یک سخرانی دیگر انجام می شد و راهپیمایی با سر دادن شعارهای علیه رژیم پهلوی به اتمام می رسید. بعضی روزها هم در نوبت صبح و هم در نوبت بعد از ظهر تظاهرات و راهپیمایی برگزار می شد.

گروه های چپ و کومونیستی در برگزاری راهپیمایی های شهر سنندج هیچ نقشی نداشتند؛ آن ها اصلاً اهل مسجد و منبر نبودند تا بدانند در شهر چه خبر است. آن ها بعد از پیروزی انقلاب سر بر آوردند و ادعای سهم از انقلاب را داشتند.

مزدوران رژیم پهلوی با خشونت خاصی به راهپیمایان حمله می کردند و از تیراندازی و کشتن مردم معترض هیچ ترسی نداشتند. تعدادی از جوانان برای دفاع از خود در برابر عوامل ساواک و شهربانی، قلماسنگ دست کرده بودند تا در صورت حمله مزدوران رژیم پهلوی به مردم، به طرف آن ها سنگ پرتاب کنند و مردم راحت تر بتوانند از محل متواری شوند.

روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، علاوه بر مردم عادی، کارمندان و کارکنان ادارات نیز در راهپیمایی ها شرکت می کردند، کارمندان زن و مرد و با همان لباس سازمانی خود در میان جمعیت حاضر می شدند و علیه حکومت ستم شاهی شعار می دادند. حتی بعضی از نیروهای نظامی در ساعات برگزاری راهپیمایی از محل کار خارج می شدند و در تظاهرات مردمی شرکت می کردند.

تعدادی از جوانان که بیشتر از سایرین پای کار بودند، به صورت شبانه روزی در خدمت انقلاب بودند. از توزیع اعلامیه و تصاویر حضرت امام خمینی(ره) گرفته تا دیوار نویسی و شعار نویسی علیه رژیم پهلوی از جمله کارهای جوانان انقلابی شهر بود.

بعضی روزها که تظاهرات مردمی خوبی برگزار می شد و عوامل ستم شاهی به طرف مردم حمله ور می شدند، مردم حاضر در تظاهرات مردمی برای فرار از دست مزدوران ستم شاهی به طرف کوچه پس کوچه های شهر فرار می کردند، و این مردم عادی بودند که علی رغم عدم حضور در راهپیمایی ها و تظاهرات، اما درب خانه خود را به روی جوانان انقلابی باز می کردند و آنان را امان می دادند.

یک بار به همراه تعدادی از جوانان بعد از اینکه با نیروهای شهربانی درگیر شدیم، به طرف محله قطارچیان رفتیم. مأموران شهربانی ما را دنبال می کردند و ما هم چاره ای جز فرار نداشتیم، اما به یک باره درب یکی از خانه باز شد و ما به داخل آن خانه رفتیم. آن شب میهمان آن خانه بودیم و صبح وقتی اوضاع آرام شد ما هم از صاحب خانه خداحافظی کردیم و روانه مسجد شدیم.

یکی از دوستانمان به نام مرحوم علی اسدی که کارمند ثبت احوال بود و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان کرد درآمد، به تهران و شهرهای دیگر می رفت و عکس ها و اعلامیه های حضرت امام خیمین(ره) که همگی سیاه و سفید بودند را به سنندج می آورد و تعداد دیگری از جوانان نیز مسئول توزیع این اعلامیه ها می شدند.

جوانانی که در کوران پیروزی انقلاب اسلامی حضور فعال داشتند، معمولاً اهل مطالعه بودند و درباره انقلاب اسلامی و احزاب و گروهک های سیاسی شناخت خوبی داشتند. همین جوانان در روزهای پیروزی انقلاب نقش مؤثری درباره بیداری ملت داشتند و بعد از پیروزی انقلاب نیز به عضویت کمیته انقلاب درآمدند و در روزهایی که گروهک های ضدانقلاب کردستان را به اشغال خود درآوردند در برابر آن ها ایستادند و سازمان پیشمرگان مسلمان کرد را تشکیل دادند. البته بسیاری از همین جوانان در همان روزهای اشغال کردستان به دست ناپاک عوامل ضد انقلاب در کردستان به شهادت رسیدند.