فتح فاو، ارتش بعث را غافلگیر کرد/اروند خروشان؛ رام رزمندگان عملیات والفجر ۸

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، فردا سالروز عملیات والفجر ۸ است. این عملیات با رمز «یا فاطمه‌الزهرا(س)» در منطقه عمومی فاو از ۲۰ بهمن سال ۶۴ آغاز شد و تا اردیبهشت سال ۶۵ به طول انجامید که در نتیجه این عملیات سرانجام فاو به تصرف ایران درآمد.

سقوط فاو تهدیدی برای شهر استراتژیک بصره بود. آزادسازی فاو برای تامین امنیت راه‌های دریایی خلیج‌فارس تاثیر مهمی برای ایران داشت.

باقر سلیمانی یکی از رزمندگان تفرشی در عملیات والفجر ۸ است. وی در ۱۵ سالگی به جبهه اعزام می‌شود. او از جمله افرادی است که از سال ۶۱ تا پایان جنگ را در عملیات‌های مختلف دفاع مقدس حضور داشته است.

سلیمانی در سال‌های جنگ در پست‌های مختلفی نظیر توپچی تانک، پرسنلی گردان زرهی لشکر علی‌ابن‌ابی‌طالب(ع)، جانشین فرمانده گردان و... فعالیت کرده است.

به گفته خودش با وجود کم سن و سالی‌اش، ولی الگوگیری از پدر که یکی از رزمندگان علمیات‌های دفاع مقدس بوده سبب تشویق وی برای حضور در جبهه‌ها شده است.

 عبور از اروند در مخیله کسی نمی‌گنجید

سلیمانی در گفتگو با ندای تفرش با اشاره به عملیات والفجر ۸ گفت: عملیات والفجر ۸ در منطقه‌ای انجام شد که به لحاظ بُعد و وسعت و همچنین عبور از اروند مسئله مهمی بود. در مخیله کسی نمی‌گنجید که نیروهای ایرانی بتوانند از اروند خروشان عبور کنند.

وی اظهار کرد: شرایط رودخانه خروشان اروند، امکان انتقال تانک و نفربر را منتفی می‌کرد. در عملیات والفجر ۸ از طریق غنایم جنگی، رزمندگان ایرانی توانستند شهر فاو را آزاد کنند. غنایم به گونه‌ای بود که با آنها، گردان در آن سوی آب ساماندهی شد.

این جانباز تفرشی افزود: این عملیات با برنامه‌ریزی اطلاعاتی شدیدی انجام می‌شد تا عملیات فاش نشود و مشکلی پیش نیاید. رزمندگان اسلام توانستند از اروند عبور و پس از مدتی شهر فاو را آزاد کنند.

سلیمانی ادامه داد: عبور از اروند که دریایی خروشان است، شبیه معجزه بود که به یاری حق تعالی توسط رزمندگان انجام شد. عراق در اواخر عملیات والفجر ۸ سعی می‌کرد منطقه «کارخانه نمک» را بازپس گیرد.

وی یادآور شد: کارخانه نمک چند کیلومتر بعد از شهر فاو و منطقه‌ای مهم برای عراق محسوب می شد. عراق پاتک‌های سنگینی به این منطقه می‌زد ولی موفق نشد. بسیاری از رزمندگان تفرشی در این منطقه شهید و جانباز شدند.

این رزمنده جنگ تحمیلی بیان کرد: هواپیماهای عراقی در منطقه کارخانه نمک در طول شبانه روز مرتبا بمباران می‌کردند. اما رزمندگان ایرانی سرسختی و مقاومت خاصی از خود نشان دادند و عقب‌نشینی نکردند.

سلیمانی اضافه کرد: در منطقه کارخانه نمک، وضعیت به گونه‌ای بود که باید با نفربر زرهی غذا و مهمات برای رزمندگان انتقال داده و مجروحین به عقب منتقل می‌شدند.

وی گفت: یکی از فعال‌ترین و با دل و جرات ترین رزمندگان که مسئولیت این کار را برعهده داشت، «حسین عباسی» از رزمندگان تفرشی بود که بعدها به شهادت رسید.

(افراد در تصویر به ترتیب: جانباز محمد قنبری، جانباز باقر سلیمانی و شهید حسین عباسی)

این رزمنده جنگ تحمیلی با اشاره به بمباران شیمیایی عراق در منطقه فاو، بیان کرد: عراق که حاضر به قبول شکستش در منطقه فاو نبود، مرتبا منطقه فاو را بمباران شیمیایی می‌کرد.

سلیمانی ادامه داد: اکثر رزمندگان مجهز به لباس‌های مقابله‌ای در بمباران شیمیایی بودند و در هنگام بمباران از آنها استفاده می‌کردند. ولی برخی از آنها غافلگیر شده و هنوز هم یادگاری این عملیات در بدن بسیاری از رزمندگان ایرانی باقی مانده است.

 شب‌های عملیات حال و هوایی خاص داشت

وی در خصوص شب عملیات والفجر ۸ اظهار کرد: شب‌های عملیات در گردان‌های پیاده، زرهی و توپخانه شب‌هایی خاص و با حال و هوایی غیر قابل وصف بود که این حال و هوا در گردان‌های پیاده مشهودتر بود. گذشت از جان، ایثار و دل به خطر زدن، استقامت و ایمان عمیق می‌خواهد.

این رزمنده جنگ تحمیلی با اشاره به یکی از خاطراتش اضافه کرد: در این عملیات، شوهر خواهرم مجروح شد. من همراه او به اهواز آمدم تا کارهای بیمارستانش را انجام دهم. در بیمارستان و مشاهده لیست مجروحین و شهدا، ۲ پسرعموی دیگرم را دیدم که مجروح شده و به همان بیمارستان آورده بودند.

سلیمانی در پاسخ به این سوال که شنیدن نام عملیات والفجر ۸، شما را به یاد چه خاطره‌ای می‌اندازد، گفت: هر عملیاتی که اسمش را می‌شنوم به یاد روزهای آن عملیات در جبهه می‌افتم و به حال و هوای آن روزها غبطه می‌خورم. گاهی اوقات فکر می‌کنم آن روزها را در خواب دیده‌ام.

وی خاطر نشان کرد: در جبهه پست و مقام، جایگاهی نداشت. هر زمانی که نیاز بود هر فردی حتی فرمانده، کارها را انجام می‌داد؛ همین ایثارها و از خود گذشتگی‌ها، دعاها و ارتباطات خالصانه سبب می‌شود که بیشتر حسرت بخورم.

انتهای پیام/