بازار فروش محصولات سوزن دوزی بسیار پایین است/ مردم محصولات نوستالژی را بیشتر می پسندند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاخه طوبی، زمانی که پای بانوان کارآفرین به میان می آید قصه کارآفرینی متفاوت است که برخی از آنان در مسیر کارآفرینی دچار پیچ و خم بسیار شده اند.خبرنگار شاخه طوبی با یک بانوی کارآفرین روستای دستجرد بیارجمند به گفت و گو نشسته است مشروح آن در ذیل می آید:

خودتان را معرفی کنید.                                                

مهری اشراقی متولد سال 64 روستای دستجرد بیارجمند هستم . دارای مدرک کارشناسی برنامه ریزی شهری از دانشگاه حکیم سبزواری که در زمینه سوزن دوزی کارآفرینی می کنم.

از چه سالی شروع به فعالیت کرده اید با چه مقدار سرمایه؟

از سال۸۷ شروع به فعالیت کردم و با صد هزار تومان برای تهیه نخ و مقداری پارچه سرمایه گذاری کرده ام.

بانک ها و یا بسیج سازندگی در سرمایه اولیه به شما کمک کرده اند؟

عقیده شخصی بنده است که حد الامکان از وام ها در طی زندگی استفاده نکنم،  بنابراین از هیچ وام و یا بانکی کمک نگرفته ام.

مواد اولیه صنایع شما چه چیزهایی است؟

اولین ابزار سوزن و نخ های گلدوزی در رنگ های مختلف است و سپس انواع و اقسام پارچه ها مانند: جین، مخمل، تیترون، ساتن و چرم مصنوعی، که بنده در طی فعالیت بیشتر سعی کردم از ضایعات استفاده کرده و هزینه کمتری صرف خرید پارچه ها کنم به طور مثال از شلوار جین استفاده شده , مانتو و پیراهن های رنگی برای آستر کشی در کارهایم استفاده می کنم.

کارگاه مستقل دارید یا خیر؟

قبل از ازدواج یکی از اتاق های منزل به من و کارهایم اختصاص داشت و به دلیل اینکه در این رابطه مادرم هم بعد از گذشت چند سال به شیوه مدرن تر دوباره سوزن دوزی را شروع کردند.

برای چند نفر اشتغال زایی کرده اید؟

شاید به طور دقیق  اشتغال زایی که  بر مبنای کسب درآمد  باشد چهار الی پنج نفر، اما با توجه به برگزاری کلاس هایی که از سوی فنی و حرفه ای و کمیته امداد صورت گرفت و به عنوان مربی به تعداد زیادی از هنرجویان سوزن دوزی را آموزش دادم.

در  رشته های دیگر صنایع دستی مهارت دارید؟ نام ببرید

در زمینه تانه بافی هم تا حدودی کار کردم البته نه به صورت حرفه ای چون هیچ مربی به من آموزش نداده است و خودم با کنجکاوی به دنبال آن رفتم.

با چه هدفی وارد کارآفرینی شده اید؟

من مدتی در چند اداره شهر مشغول به فعالیت بودم و همزمان در کانون فارغ التحصیلان و دانشجویان کمیته امداد بیارجمند فعالیت می کردم و به دلیل طی کردن مسیر روستا  به شهر خستگی و فرسودگی عایدم می شد که فکر مستقل بودن را همراه با درآمد سر لوحه کارخود قرار دادم و البته ناگفته نماند در مقطع زمانی مناسب وارد این کار شدم که منطقه و روستای ما  به عنوان قطب گردشگری شناخته شد.

در زمینه کارآفرینی خانواده به شما کمک کرده اند؟

بله صد در صد به خصوص مادرم که همیشه در کنارم هستند و با بنده همکاری می کنند.

چه مشکلاتی در این زمینه وجود دارد؟

بیشترین مشکل نبود بازار فروش است و به دلیل آنکه تمام روستاهای گردشگری منطقه که دارای اقامتگاه هستند صنایع دستی دارند  و این موضوع برای افرادی که خارج از روستاها زندگی می کننند مشکل ساز است. ناگفته نماند قول هایی مبنی بر تعاونی و فروشگاه داده شده که متاسفانه هنوز عملی نشده است.

تاکنون برایتان پیش آمده که ناامید شوید و کارتان را کنار بگذارید؟

نا امید هرگز،چون کاری است که واقعا به آن عشق می ورزم و متناسب با روحیه بنده است.

چه در خواستی از مسئولین دارید؟

به جوان ها و فکر آنها بهای بیشتری بدهند و به خصوص استان سمنان که پتانسیل بالایی در گردشگری و دیگر عرصه ها دارد.

مردم نسبت به صنایع دستی چه استقبالی دارند؟

مردم محصولاتی که نوعی نوستالژی برایشان دارد را بیشتر می پسندند و به جزء گردشگران حتی اهالی روستا هم سفارش کار می دهند.


چند نمونه از دست سازه هایتان را نام ببرید؟
سفره قند پارچه ای، کیسه با طرح های قدیمی، جارو نرمه که از گل نی تهیه میشود، مچ بند، گوشواره، کمربند از چرم مصنوعی ,کیف پول، موبایل و کیف دوشی چرمی، آویز اسپند و آویز چشم زخم و جا کلیدی که از پارچه جین از نمونه کارهای بنده است.

چه توصیه ای به افراد تازه وارد دارید؟

موانع و مشکلات از لحاظ مدیریتی و اقتصادی بسیار زیاد است اما باید با توان هر چه بیشتر و توکل برخدا مسیر درست را انتخاب کرد.

انتهای پیام/