به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نگاه آبیک، حسین داودی، سرپرست برنامه گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم صبح امروز در تپه زاغه آبیک در استان قزوین گفت: نتایج اولیه نشان می دهند که عرصه محوطه وسیع تر از وضعیت امروزی بوده و باید با تعامل با مالکین زمینهای کشاورزی که در عرصه اثر به زراعت مشغول هستند، این برنامه نهایی شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نگاه آبیک,او با اشاره به ایجاد ۱۶ گمانه در ابعاد یک در یک متر در جهات مختلف تپه ابراز امیدواری کرد: این طرح به صورت بلندمدت تداوم یابد و در فصول آینده با انجام لایه نگاری و کاوش گسترده، توالی و تحولات فرهنگی و دوره های گذار به ویژه در اواخر هزارۀ ششم و طول هزاره پنجم پیش از میلاد در این بخش از فلات مرکزی ایران شناسایی شود.
داودی با اشاره به ثبت این محوطه در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی با نام “تپه زاغه” و با شماره ۷۵۹۵ گفت: امروزه پشتۀ قابل مشاهده حدود ۱۰ هکتار وسعت دارد و ارتفاع آن از سطح زمین¬های اطراف ۱۳ متر است.
به گفته وی، در بررسی سطحی روشمند توسط محمدرضا عسگری در سال ۱۳۸۳، آثاری از هزاره ششم تا چهارم پیش از میلاد، عصر آهن، دوران تاریخی و اسلامی در محوطه شناسایی شده است.
این باستان شناس با اشاره به این که شواهد موجود بیانگر اهمیت این زیستگاه در دوره های مختلف است، گفت: طرح پژوهش های باستان شناسی در تپه زاغه از طرف اداره کل میراث فرهنگی استان قزوین به پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ارائه و برنامه گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم آن با مجوز ریاست این پژوهشگاه انجام شد.
داودی در ادامه گفت: امروزه به دلیل تعیین نکردن عرصه و حریم محوطه، یک واحد مرغداری در فاصلۀ ۲۰ متری جنوب شرقی عرصه تأسیس شده است.
وی از تسطیح و زیر شخم رفتن بخش هایی از دامنۀ تپه در تمامی جهات طی فعالیت های کشاورزی خبر دادو گفت: هر ساله به میزان این تخریب افزوده می شود.
او به ایجاد یک کانال آبیاری در شرق محوطه اشاره کرد و گفت: شرکت گاز نیز خط لولۀ گاز را دقیقاً در راستای شرقی – غربی از عرصه جنوبی تپه گذرانده است.
داودی عبور دو رشته قنات از شرق و غرب عرصه در راستای شمالی – جنوبی و چاله های حفاری غیر مجاز در نوک و دامنه تپه را از دیگر آسیب های محوطه عنوان کرد.
انتهای پیام/
او با اشاره به ایجاد ۱۶ گمانه در ابعاد یک در یک متر در جهات مختلف تپه ابراز امیدواری کرد: این طرح به صورت بلندمدت تداوم یابد و در فصول آینده با انجام لایه نگاری و کاوش گسترده، توالی و تحولات فرهنگی و دوره های گذار به ویژه در اواخر هزارۀ ششم و طول هزاره پنجم پیش از میلاد در این بخش از فلات مرکزی ایران شناسایی شود.
,داودی با اشاره به ثبت این محوطه در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی با نام “تپه زاغه” و با شماره ۷۵۹۵ گفت: امروزه پشتۀ قابل مشاهده حدود ۱۰ هکتار وسعت دارد و ارتفاع آن از سطح زمین¬های اطراف ۱۳ متر است.
,به گفته وی، در بررسی سطحی روشمند توسط محمدرضا عسگری در سال ۱۳۸۳، آثاری از هزاره ششم تا چهارم پیش از میلاد، عصر آهن، دوران تاریخی و اسلامی در محوطه شناسایی شده است.
,این باستان شناس با اشاره به این که شواهد موجود بیانگر اهمیت این زیستگاه در دوره های مختلف است، گفت: طرح پژوهش های باستان شناسی در تپه زاغه از طرف اداره کل میراث فرهنگی استان قزوین به پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ارائه و برنامه گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم آن با مجوز ریاست این پژوهشگاه انجام شد.
,داودی در ادامه گفت: امروزه به دلیل تعیین نکردن عرصه و حریم محوطه، یک واحد مرغداری در فاصلۀ ۲۰ متری جنوب شرقی عرصه تأسیس شده است.
,وی از تسطیح و زیر شخم رفتن بخش هایی از دامنۀ تپه در تمامی جهات طی فعالیت های کشاورزی خبر دادو گفت: هر ساله به میزان این تخریب افزوده می شود.
,او به ایجاد یک کانال آبیاری در شرق محوطه اشاره کرد و گفت: شرکت گاز نیز خط لولۀ گاز را دقیقاً در راستای شرقی – غربی از عرصه جنوبی تپه گذرانده است.
,داودی عبور دو رشته قنات از شرق و غرب عرصه در راستای شمالی – جنوبی و چاله های حفاری غیر مجاز در نوک و دامنه تپه را از دیگر آسیب های محوطه عنوان کرد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه