اگر لطف خدا نبود باید روی ویلچر می نشستم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سپاس، محمد رضا صابرنیا بازیکن خوش اخلاق و خلاق و آینده دار امید های کارگر بنه گز تنگستان که توانست با این تیم به لیگ دسته اول امید های کشور راه یابد خبرنگار ما مصاحبه با این بازیکن انجام داده است.

 در چه تیم هایی بازی کردید و درست هست که اصلا نمی توانستید راه برید؟

در تیمهای زیادی بازی کردم از شاهین خورموج، ایرانجوان خورموج، شهباز خورموج، آریا خورموج، سپاهان خورموج و در آخر در کارگر بنه گز فوتبال را ادامه دادم، پاهام مادرزادی مشکل داشت و نمی توانستم راه بروم به شکلی بود که همه ناامید بودند اما به لطف خداوند و دستهای دکتر بسیار خوبم سیروس ربیعی با چندیدن عمل من رو از روی ویلچر بلند کرد و خدا را شکر الان می توانم بازی کنم.

فوتبال رو چطور شروع کردید و فکر می کردید با یک تیم به لیگ امید های کشور صعود کنید؟

فوتبال را از زمین خاکی محله  شهرم داخل خورموج شروع کردم که بعد رفته رفته وارد فوتبال حرفه ای شدم ، بله فکرش رو می کردم، چون یکبار با سپاهان خورموج تا مرحله دوم رفتیم ولی نتونستیم  به لیگ ۱ صعود کنیم ولی سال بعدش با جوانان ایرانجوان قهرمان شدیم رفتیم لیگ ۱ و امسال هم خدا را شکر که توانستیم این عنوان را در رده امید با کارگر بنه گز بدست بیاورم.

کارگری ها بهت لقب خان رو دادند، می توانی دلیلش را  بفرمایید؟

خان لقبی بود که مربیم سامان بیدار بهم داد چون با همه خوب بودم و تنها کسی بودم که همه از من حساب می بردند و هم بخاطر اینکه باعث شادی و همدلی بازیکنان میشدم.

اگر بخواید خارج از موضوع اینکه در حال حاضر بازیکن کارگر هستید نظر بدید، فوتبال در چه تیمی برات لذت بخش تر بوده است؟

بقول مربی خوبم مصطفی مغدانی تیمی که ۲۲بازیکن با انگیزه داشته باشد فوتبال در اون لذت بخشتر از جایی هست که همه بازیکناش اسم و رسم داشته باشند و من فکر می کنم تو بهترین تیم یعنی کارگر بازی کردم.

آینده فوتبالیت رو چطور ارزیابی می کنید و به نظرت می توانید اهداف فوتبالیت رو تیک بزنید؟

آینده فوتبالی هر بازیکنی بستگی به شرایط دارد، اما هر کسی آرزو دارد که در آینده عالی باشد که این هم کار سختی هست، من هم از این موضوع مستثنی نیستم و همه تلاشم رو مثل گذشته برای رسیدن به آن انجام میدم.

ظاهرا به تیم هفت نفره ایران هم دعوت شدید می توانید در موردش بیشتر توضیح بدید؟

بله، به تیم ملی فوتبال هفت نفره دعوت شدم ولی مشکل کلاس بندی دارم که با یاری خدا اگر این مشکل حل شود انشاءالله خبرهای خوبی ااز من می شنوید.

بزرگترین آرزو:

افتخار آفرینی برای کشورم و استانم.

بهترین مربی:

بهترینها که دیگه خودش معلوم هست من از کوچکی کنار علی فقیه بزرگ شدم و آن دیگر مربیم نیست عضوی از خانوادم هست و بعد آن صادق محمدزاده و اقای مصطفی مغدانی و اقای احمد رستمی برد که واقعا بهترینند.

بهترین تیم:

من دوتا تیم امیدهای سپاهان و کارگر هیچوقت فراموش نمی کنم.

رنگ:

آبی

بهترین خاطره فوتبالی:

قهرمانی با کارگر و قهرمانی بزرگسالان سپاهان خورموج

بهترین دوست فوتبالی:

دوست خوب زیاد دارم ولی رضا اخترشهر از دوستانی هست که بیشتر فکر آینده آن هستم تا خودم، البته محمدرضا بنه گزی و محمد علی فرزادنیا و  کم نیستند بهترینند.

آخرین کلام :

محتاج دعای دوستان هستم انشاءالله تمامی بیماران شفا پیدا کنند و سالم باشند و از برادر خوبم حمید حیدری بسیار ممنونم که همیشه باعث پشتگرمیم بوده است.

انتهای پیام/