اشتیاق زیارتی که به دلیل معلولیت ناکام می ماند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از ندای تفرش ، گه گاه تلنگرهایی لازم است تا ما را از خواب سنگین بیدار کند، خوابی که چشمان ما را به روی تمام داشته های مثبت زندگی بسته است.

در سفر به روستای کنگران ، پیرمرد با صفا و خوش سخنی را دیدیم که علی رغم معلولیت ، دارای صفای باطن خاصی بود ."عباس کربلایی حسنی " که به گفته همسرش چند سالی است که به دلیل زمین خوردن ،دیگر نمی تواند راه برود ، اما این مسئله نتوانسته است او را به ورطه کفر و ناشکری بکشاند .

زمانی که به منزلش وارد شدیم هنگام اذان ظهر بود و " مش عباس " در حال باز کردن جانماز و قصد خواندن نماز را داشت .

با او و همسرش به گفتگو نشستیم .

از او پرسیدم که تا به حال به مشهد رفته ای ؟ گفت یکبار رفته ام ولی الان دیگر نمی توانم و باعث ایجاد زحمت برای اطرفیان می شوم .

درباره تعداد فرزندانش پرسیدم ، همسرش گفت : 3فرزند دارم ویکی از آنها هنوز ازدواج نکرده است و شغل و کسب و کاری ندارد تا بتواند ازدواج کند .

گفتنی است این زوج در سالیان گذشته علی رغم داشتن محرومیتها و با زحمت زیاد ،به لطف خداوند توانسته فرزندانشان را که 2فرزندآنها دارای معلولیت هستند تربیت کرده و به جامعه تحویل دهند .

از او درباره درخواست هایش از مسئولین پرسیدم ؟ ، گفت : خانه ما سرویس بهداشتی نداشت ، خدا را شکر امسال از طرف کمیته امداد آمده اند و در حال ساختن حمام و دستشویی هستند .

همسرش ادامه داد : خانه ما ، یک دستشویی قدیمی داشت که مش عباس چند سال پیش در زمستان در حال رفتن به آنجا بود که زمین خورد و از زمان به بعد دیگه نتوانست راه برود ، من یک تقاضا از مسئولین دارم ، آن هم این است که به وضعیت خانواده هایی مانند ما بیشتر رسیدگی کنند .

لازم به ذکر است " مش عباس " قبل از اینکه دیگر نتواند راه برود به عنوان یکی از بافنده های فرش در تفرش بوده که در این عرصه گره های زیادی را از خود به یادگار گذاشته است .

در آستانه ولادت امام رضا (ع) خوب است به افرادی مانند " مش عباس " ها و " بی بی خانم " ها (یکی دیگر از اهالی این روستا) که علی رغم داشتن اشتیاق برای زیارت امامشان ، ولی به خاطر ایجاد زحمت  برای سایرین و عدم توان پرداخت هزینه های سنگین سفر ، حتی از بیان آرزوی خود امتناع  می کنند ؛ نگاه ویژه ای شود .

انتهای پیام/پ