به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج ،مرتضی جعفرپور مقدم: اختلاف میان ترکیه و آمریکا از زمان حمایت آمریکا از تروریست های "پ.ی.د" در سوریه آشکار شد. این اختلافات بالطبع در ارتباط با تضاد منافع این دو کشور در خاورمیانه بوده و ترکیه بارها بر این موضوع تاکید کرده است. اما آمریکا با توجه به خوی زیاده خواهی خود و بدون توجه به منافع شرکای خود در منطقه عمل می کند. به عبارت دیگر آمریکا در هر موضوعی خود را محق دانسته و با این پیش فرض حرکت کرده است و نتیجه این خودسری ها اختلافات موجود میان آمریکا و شرکای منطقه ای بوده است.
آمریکا و ترکیه حتی در مساله عراق نیز دچار اختلافات عمده ای بوده اند و این روند تاکنون نیز ادامه یافته است. آمریکا در سودای حفظ هژمونی خود در خاورمیانه همچون گذشته بود. و دقیقا در این برهه بود که اختلاف میان ترکیه و آمریکا آشکار شد و ترکیه با نزدیک شدن به روسیه و ایران صف بندی موجود در منطقه را تغییر داد. این تغییر مواضع و به موازات آن تغییر در صف بندی موجب ناخرسندی آمریکا شده است. همچنین حوادث روی داده در داخل ترکیه و موضع آمریکا در قبال این اتفاقات موجب افزایش اختلاف میان سردمداران دو کشور شده است. کودتای نافرجم تابستان سال 2016 و موضع مبهم آمریکا در محکومیت این اقدام و نیز درخواست استرداد فتح الله گولن از دیگر موارد اختلاف میان دو کشور بوده است.
در این خصوص نیز آمریکا بدون توجه به منافع شریک استراتنژیک خود از استرداد روحانی مذکور سرباز زد. در آخرین مورد از نقاط اختلاف میان ترکیه و آمریکا موضوع بازداشت کشیش برانسون، روحانی اوانجلیست (صهیونیست-مسیحی) آمریکایی است. در این مورد نیز آمریکا با زبان تحکم آزادی کشیش مذکور را بدون قید و شرط و با بی احترامی به دستگاه قضایی شریک خود در منطقه خواستار شد. تمامی موارد ذکر شده باعث بروز اختلافات جدی میان دو طرف در برهه های مختلف شده است. اما مهمترین دلیل اختلاف میان دو کشور عدم قبول هژمونی آمریکا از سوی ترکیه در منطقه و تعریف آلترناتیو برای خواست های نامشروع آمریکا از سوی ترکیه در منطقه بوده است. آمریکا با تحریم های پوشالی و ارعاب ترکیه سعی دارد ترکیه را به عقب نشینی از مواضع خود در قبال منطقه و همسایگان خود از جمله ایران وادار کند.
اعمال تحریم های مختلف علیه روسیه به دلیل حوادث اوکراین و الحاق کریمه از دید جامعه جهانی می تواند توجیه منطقی داشته باشد. اما تحریم های صورت گرفته علیه ایران تنها از سوی آمریکا اعمال شده است و اتحادیه اروپا و ترکیه مخالفت خود را با این تحریم ها اعلام کرده اند. آمریکا حتی در نشست سران ناتو نیز با زبان تحکم اقدام به افزایش هزینه های دفاعی اتحادیه اروپا کرد. این شیوه عملکرد آمریکا به وضوح نشان می دهد که این رفتارها نمی تواند توجیه کننده رفتار سیاسی یک ابرقدرت جهانی برای حفظ هژمونی خود در منطقه باشد.
تحریم های اعمال شده علیه دو وزیر ترکیه ای بیانگر این واقعیت است که این تحریم ها نه تحریم جدی بلکه صرفا حرکتی سمبلیک علیه ترکیه بوده است و واشنگتن واقعا توانایی لازم برای اعمال فشارهای بیشتر علیه ترکیه را ندارد. به نظر می رسد با سرد شدن تب و تاب درگیری های لفظی موجود میان دو کشور، آمریکا گام های منطقی تری در قبال ترکیه برخواهد داشت.
البته ترکیه نیز کارت های لازم برای بازی با واشنگتن را در اختیار دارد که در صورت استفاده از این کارت ها آمریکا در موقعیت دشواری قرار خواهد گرفت. یکی از کارت های مهم در این خصوص پایگاه هوایی اینجیرلیک می باشد که ترکیه می تواند نیروهای نظامی آمریکا را به خروج از این پایگاه تهدید کند. قطع همکاری های نظامی گزینه دیگری برای ترکیه است که می تواند آمریکا را در خاورمیانه با مشکلات عدیده ای روبرو کند.
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه