به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ جیم لوب روزنامه نگار آمریکایی و رئیس دفتر آژانس بین المللی مطبوعاتی واشنگتن در وبلاگ خود lobelog نوشت، هفته گذشته، نیویورکتایمز با تمرکز بر تعرض به "پیتر بینارت" آزادیخواه، مفسر تلویزیونی، روزنامه نگار و ستون نویس یهودی آمریکایی در فرودگاه تل آویو، مقاله ای را با عنوان؛ "بازداشت افراد برجسته یهودی آمریکا در فرودگاه اسرائیل غوغا به پا کرد" منتشر کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "تیتریک", lobelog,در این مقاله به تعداد دیگری از یهودیان آمریکایی که به طور مشابه بازداشت شده و در مورد دیدگاه های سیاسی اشان درباره سیاست های اشغال رژیم صهیونیستی بازجویی شدند، اشاره شد.
اگرچه باعث خرسندی است که سیاست بازجویی فرودگاه رژیم اشغالگر، توجه انتقادی را به خود جلب کرده، اما این موضوع ناراحت کننده است که این مقاله هیچ اشاره ای به چگونگی برخوردِ خشن تر ده ها ساله ی این رژیم در فرودگاه بینالمللی بن گوریون با اعراب آمریکایی یا عبور آنها از پل آلِنبی (میان اردن و اسرائیل) نکرد.
مقاله تایمز حتی این موضوع را که مسئولیت دولت آمریکا در قبال این رفتار بی شرمانه با شهروندان آمریکایی و بخشودگی اسرائیل در صورت ادامه آن چیست، بسط نداد. رفتار توهین آمیز رژیم صهیونیستی به مدت چهار دهه ادامه دارد. مقامات اسرائیلی بازجویی های چند ساعته ی ناامید کننده و تحقیر آمیزی را با اعراب آمریکایی انجام می دهند.
از سال 1970 تاکنون، صدها شهروند آمریکایی عرب تبار از سفر به داخل اسرائیل و سرزمین های اشغالی به اداره دولتی شکایت کرده اند. این شکایت ها شامل موارد زیر است: بازداشت چندین ساعته برای بازجویی؛ ممانعت از ورود و اجبار به خرید بلیط برای بازگشت به کشور مبدأ؛ مجبور کردن واگذاری پاسپورت های آمریکایی و اخذ کارت شناسایی فلسطینی برخلاف میل مسافران؛ ممانعت از اجازه خروج؛ برهنه کردن برای تجسس؛ یا سرقت اموال و یا نابود کردن عمدی آنها توسط بازرسان فرودگاه اسرائیل.
این داستانها، که بسیاری از آنها اخیرا در وبسایت مؤسسه آمریکایی عرب منتشر شده، عمیقا مضر و پَست هستند. به خاطر اینکه این اعمال سیستماتیک هستند، بسیاری از آمریکایی های فلسطینی که این رفتار را تجربه کرده اند، به راحتی سفر به سرزمین های اشغالی را برای ملاقات خانواده هایشان متوقف کرده اند.
آنچه که به طور ویژه آزاردهنده است، شکست وزارت خارجه برای حفظ مسئولیت پاسخگویی اسرائیل در قبال رفتارهایی است که نقض آشکار معاهده ی تعهدات آنها با آمریکا است.
در پیمان دوستی، تجارت و هوانوردی سال 1951 بین آمریکا و اسرائیل، اسرائیل متعهد شد که به شهروندان آمریکایی اجازه سفر آزادانه به اقامتگاه های انتخابی خود بدهد تا از آزادی لذت ببرند و با ثبات ترین حفاظت و امنیت را برای آنها تضمین کند. به طوری که بسیاری از آمریکایی های عرب به ویژه نژادهای فلسطینی می توانند شهادت دهند که این نقض علنی پیمان است و نه مراعات آن.
چیزی که خشم مردم آمریکا را برمی انگیزد، شکست و درماندگی وزارت امور خارجه است که حتی نمی تواند پیامی که در صفحه اول گذرنامه هر آمریکایی است را تضمین کند. این پیام بدین شرح است: "بدین وسیله، وزارت امور خارجه آمریکا از تمامی افراد درخواست دارد که بدون تأخیر یا ایجاد مانع، به شهروند دارنده ملیت آمریکایی که نام او در این پاسپورت آمده اجازه عبور دهد و در صورت نیاز به او کمک قانونی داده و از وی حمایت کند."
مقامات آمریکایی به جای حفاظت از شهروندان خود و اصرار بر اسرائیل به منظور احترام به تعهدات معاهده، اظهار ناتوانی می کنند و به این ترتیب، اختیار ادامه ی نقض حقوق آمریکایی های عرب را به اسرائیل می دهند. مقامات ایالات متحده اغلب بی نظمی را تصدیق می کنند ومی داند. آنها در واقع، مجوز تعیین تفاوت طبقاتی شهروندان آمریکایی را به اسرائیل داده اند که به این شرح است: آمریکایی های یهودی بلامنازع؛ آمریکایی های یهودی و دیگرانی که سیاست های خود را به چالش می کشند و در پایین ترین سطح، آمریکایی های عرب تبار.
به خصوص، مسئله آزاردهنده برای آمریکایی های عرب تبار این است که از سوی وزارت امور خارجه آمریکا هشدار داده می شود که شهروندان آمریکایی به ویژه نژادهای فلسطینی که نام های عربی دارند، باید برای ورود به اسرائیل در انتظار رفتار متفاوت مجاز شمرده شده در سیاست تبعیض آمیز اسرائیل باشند.
وزرای امور خارجه و مشاوران امنیت ملی وقتی شواهد مستند سوء استفاده اسرائیل را مشاهده کردند، خشم خود را ابراز داشته و اطمینان دادند که این مسئله را با همتایان اسرائیلی خود در بالاترین سطح مطرح می کنند، اما واقعیت چیز دیگری را نشان می دهد.
با وجود این، تبعیض و تحقیر سیستماتیک علیه آمریکایی های عرب تبار نه تنها ادامه می یابد، بلکه بدتر شده است. این موضوع همچنان ادامه می یابد، زیرا پس از اعتراض اولیه توسط اسرائیل نادیده گرفته می شود، دولت آمریکا هم شانه هایش را بالا می اندازد و انگار می گوید: "ما سعی کردیم. کار بیشتری از ما برنمی آید."
بسیار خب، آنها نمی توانند کار بیشتری انجام دهند. آنها واقعا نمی توانند یا اینکه شجاعت سیاسی بیشتری برای حفاظت از حقوق جامعه مردم آمریکا را ندارند؟
انتهای پیام/
در این مقاله به تعداد دیگری از یهودیان آمریکایی که به طور مشابه بازداشت شده و در مورد دیدگاه های سیاسی اشان درباره سیاست های اشغال رژیم صهیونیستی بازجویی شدند، اشاره شد.
,
اگرچه باعث خرسندی است که سیاست بازجویی فرودگاه رژیم اشغالگر، توجه انتقادی را به خود جلب کرده، اما این موضوع ناراحت کننده است که این مقاله هیچ اشاره ای به چگونگی برخوردِ خشن تر ده ها ساله ی این رژیم در فرودگاه بینالمللی بن گوریون با اعراب آمریکایی یا عبور آنها از پل آلِنبی (میان اردن و اسرائیل) نکرد.
,
مقاله تایمز حتی این موضوع را که مسئولیت دولت آمریکا در قبال این رفتار بی شرمانه با شهروندان آمریکایی و بخشودگی اسرائیل در صورت ادامه آن چیست، بسط نداد. رفتار توهین آمیز رژیم صهیونیستی به مدت چهار دهه ادامه دارد. مقامات اسرائیلی بازجویی های چند ساعته ی ناامید کننده و تحقیر آمیزی را با اعراب آمریکایی انجام می دهند.
,
از سال 1970 تاکنون، صدها شهروند آمریکایی عرب تبار از سفر به داخل اسرائیل و سرزمین های اشغالی به اداره دولتی شکایت کرده اند. این شکایت ها شامل موارد زیر است: بازداشت چندین ساعته برای بازجویی؛ ممانعت از ورود و اجبار به خرید بلیط برای بازگشت به کشور مبدأ؛ مجبور کردن واگذاری پاسپورت های آمریکایی و اخذ کارت شناسایی فلسطینی برخلاف میل مسافران؛ ممانعت از اجازه خروج؛ برهنه کردن برای تجسس؛ یا سرقت اموال و یا نابود کردن عمدی آنها توسط بازرسان فرودگاه اسرائیل.
,
این داستانها، که بسیاری از آنها اخیرا در وبسایت مؤسسه آمریکایی عرب منتشر شده، عمیقا مضر و پَست هستند. به خاطر اینکه این اعمال سیستماتیک هستند، بسیاری از آمریکایی های فلسطینی که این رفتار را تجربه کرده اند، به راحتی سفر به سرزمین های اشغالی را برای ملاقات خانواده هایشان متوقف کرده اند.
,
آنچه که به طور ویژه آزاردهنده است، شکست وزارت خارجه برای حفظ مسئولیت پاسخگویی اسرائیل در قبال رفتارهایی است که نقض آشکار معاهده ی تعهدات آنها با آمریکا است.
,
در پیمان دوستی، تجارت و هوانوردی سال 1951 بین آمریکا و اسرائیل، اسرائیل متعهد شد که به شهروندان آمریکایی اجازه سفر آزادانه به اقامتگاه های انتخابی خود بدهد تا از آزادی لذت ببرند و با ثبات ترین حفاظت و امنیت را برای آنها تضمین کند. به طوری که بسیاری از آمریکایی های عرب به ویژه نژادهای فلسطینی می توانند شهادت دهند که این نقض علنی پیمان است و نه مراعات آن.
,
چیزی که خشم مردم آمریکا را برمی انگیزد، شکست و درماندگی وزارت امور خارجه است که حتی نمی تواند پیامی که در صفحه اول گذرنامه هر آمریکایی است را تضمین کند. این پیام بدین شرح است: "بدین وسیله، وزارت امور خارجه آمریکا از تمامی افراد درخواست دارد که بدون تأخیر یا ایجاد مانع، به شهروند دارنده ملیت آمریکایی که نام او در این پاسپورت آمده اجازه عبور دهد و در صورت نیاز به او کمک قانونی داده و از وی حمایت کند."
,
مقامات آمریکایی به جای حفاظت از شهروندان خود و اصرار بر اسرائیل به منظور احترام به تعهدات معاهده، اظهار ناتوانی می کنند و به این ترتیب، اختیار ادامه ی نقض حقوق آمریکایی های عرب را به اسرائیل می دهند. مقامات ایالات متحده اغلب بی نظمی را تصدیق می کنند ومی داند. آنها در واقع، مجوز تعیین تفاوت طبقاتی شهروندان آمریکایی را به اسرائیل داده اند که به این شرح است: آمریکایی های یهودی بلامنازع؛ آمریکایی های یهودی و دیگرانی که سیاست های خود را به چالش می کشند و در پایین ترین سطح، آمریکایی های عرب تبار.
,
به خصوص، مسئله آزاردهنده برای آمریکایی های عرب تبار این است که از سوی وزارت امور خارجه آمریکا هشدار داده می شود که شهروندان آمریکایی به ویژه نژادهای فلسطینی که نام های عربی دارند، باید برای ورود به اسرائیل در انتظار رفتار متفاوت مجاز شمرده شده در سیاست تبعیض آمیز اسرائیل باشند.
,
وزرای امور خارجه و مشاوران امنیت ملی وقتی شواهد مستند سوء استفاده اسرائیل را مشاهده کردند، خشم خود را ابراز داشته و اطمینان دادند که این مسئله را با همتایان اسرائیلی خود در بالاترین سطح مطرح می کنند، اما واقعیت چیز دیگری را نشان می دهد.
,
با وجود این، تبعیض و تحقیر سیستماتیک علیه آمریکایی های عرب تبار نه تنها ادامه می یابد، بلکه بدتر شده است. این موضوع همچنان ادامه می یابد، زیرا پس از اعتراض اولیه توسط اسرائیل نادیده گرفته می شود، دولت آمریکا هم شانه هایش را بالا می اندازد و انگار می گوید: "ما سعی کردیم. کار بیشتری از ما برنمی آید."
بسیار خب، آنها نمی توانند کار بیشتری انجام دهند. آنها واقعا نمی توانند یا اینکه شجاعت سیاسی بیشتری برای حفاظت از حقوق جامعه مردم آمریکا را ندارند؟
انتهای پیام/
با وجود این، تبعیض و تحقیر سیستماتیک علیه آمریکایی های عرب تبار نه تنها ادامه می یابد، بلکه بدتر شده است. این موضوع همچنان ادامه می یابد، زیرا پس از اعتراض اولیه توسط اسرائیل نادیده گرفته می شود، دولت آمریکا هم شانه هایش را بالا می اندازد و انگار می گوید: "ما سعی کردیم. کار بیشتری از ما برنمی آید."
,
بسیار خب، آنها نمی توانند کار بیشتری انجام دهند. آنها واقعا نمی توانند یا اینکه شجاعت سیاسی بیشتری برای حفاظت از حقوق جامعه مردم آمریکا را ندارند؟
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه