به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار جهانبین نیوز؛ در اوایل فصل پاییز که وارد شهر لردگان می شوید هوا گرفته است، انگار چند نقطه ای از شهر در حال سوختن است، جلوتر که می رسید دیگر خبری از هوای سالم نیست و هرچه هست بوی دود است و دود و دود، این بوی دود به دلیل پوشال هایی است که برخی از کشاورزان و یا جوانان به خاطر سرگرمی پس از برداشت محصول برنج، می سوزانند وچون هنوز تر است به طور کامل نمی سوزد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, جهانبین نیوز,برخی از کشاورزان، این تصور را دارند که با سوزاندن پوشال ها کرم ساقه خوار که از آفت های شالیزار های برنج است از میان می رود.
یکی از شهروندان لردگانی در گفتگو با خبرنگار ما گفت: متاسفانه هیچ ارگانی در شهرستان این مساله را جدی نمی گیرد .
این شهروند افزود: برخی اوقات بویژه در شب نفس کشیدن در شهر سخت می شود .
یکی از کارشناسان محیط زیست آتش زدن کاه در فصل برداشت برنج را مضر برشمرد و گفت : عمده ترکیب شیمیایی بافت ساقه برنج ترکیبات هیدروکربنی سلولزی است که در اثر سوختن 100 گرم آن ، حدود 25 لیتر دود غلیظ مرکب از دی اکسید کربن، مونواکسید کربن و دوده تولید میشود.
این کارشناس با اشاره به اینکه با پراکنده شدن این میزان دود، حجم هوای 50 تا 125 هزار لیتر آلوده می شود افزود: این دود ها علاوه بر تخریب طبیعت و ایجاد مشکلات تنفسی ،در برخورد با تشعشعات خورشیدی غلظت هوا و در نهایت گرم شدن هوای کره زمین را موجب می شود .
وی سوزش چشم، کاهش دید، بروز انواع سرطانها و بیماری برونشیت و مسمومیت شدید تنفسی را از دیگر مضرات آتش زدن کاه و کلش در شالیزارها بیان کرد .
دانشجوی لردگانی که در رشته کشاورزی مشغول است در این خصوص می گوید: سوزاندن بقایای گیاهی موجب کاهش جذب عناصر غذایی توسط ریشهها، کاهش ظرفیت نگهداری آب در خاک، کاهش راندمان مصرف آب، کاهش نفوذ پذیری خاک و کاهش فعالیت میکروارگانیسمهای خاک شود.
وی همچنین با اشاره به اینکه سوزاندن بقایای گیاهی موجب تخریب بافت و ساختمان خاک می شود، افزود: این کار همچنین موجب افزایش فرسایش خاک و بالا رفتن مصرف کودهای شیمیایی می شود.
علی اصغر حسنی ساطحی، دبیر الهیات و فعال زیست محیطی در گفتگو با خبرنگار ما می گوید: سالهاست که در فصل پاییز در شهرستان لردگان معضل زیست محیطی، سلامت جسمی و روانی مردم را به مخاطره انداخته و آن معضل، سوختن کاه و کلش برنجهای شالیکاران شهرستان هست .
وی افزود: این موضوع اولاً بحث احترام به مدنیت و فرهنگ شهرنشینی است که هم از جانب مسولین شهرستان و هم از جانب کشاورزان بکلی فراموش شده و گوش کسی بدهکار این امر نیست و جای تاسف است که این مشکل اجتماعی - بهداشتی برای سازمان محیط زیست و دیگر مسئولین شهرستان بعنوان متولیان این امر هم گویا حائز اهمیت نیست .
دوماً، از جهت دیگر بحث حق الناس این قضیه است، کشاورزان عزیز که همگی اهل نماز و عبادت هم هستند گویا واقف نیستند که تجاوز به حق الناس گناه نابخشودنی است و فقط زمانی قابل جبران هست که از همه کسانی که از این ناحیه ( دود و آلودگی هوا) به تنگ آمده و ناراضی هستند حلالیت بطلبند که این امری تقریباً محال است زیرا یافتن همه مردم و طلب حلالیت از همه کاری است ناشدنی .
پس:
هشدار به همه مسولان و همه همشهریان و همه ی کشاورزان عزیز: حق الناس برعهده همه شماست، چه موقع و چطور میخواهید جبران کنید ؟
می توان با یک برنامه ریزی صحیح و استفاده مناسب از ماشین آلات نسبت به مدیریت بقایا اقدام کرد، بدون آنکه آنها را سوزاند.
انتهای پیام/
برخی از کشاورزان، این تصور را دارند که با سوزاندن پوشال ها کرم ساقه خوار که از آفت های شالیزار های برنج است از میان می رود.
یکی از شهروندان لردگانی در گفتگو با خبرنگار ما گفت: متاسفانه هیچ ارگانی در شهرستان این مساله را جدی نمی گیرد .
این شهروند افزود: برخی اوقات بویژه در شب نفس کشیدن در شهر سخت می شود .
یکی از کارشناسان محیط زیست آتش زدن کاه در فصل برداشت برنج را مضر برشمرد و گفت : عمده ترکیب شیمیایی بافت ساقه برنج ترکیبات هیدروکربنی سلولزی است که در اثر سوختن 100 گرم آن ، حدود 25 لیتر دود غلیظ مرکب از دی اکسید کربن، مونواکسید کربن و دوده تولید میشود.
این کارشناس با اشاره به اینکه با پراکنده شدن این میزان دود، حجم هوای 50 تا 125 هزار لیتر آلوده می شود افزود: این دود ها علاوه بر تخریب طبیعت و ایجاد مشکلات تنفسی ،در برخورد با تشعشعات خورشیدی غلظت هوا و در نهایت گرم شدن هوای کره زمین را موجب می شود .
وی سوزش چشم، کاهش دید، بروز انواع سرطانها و بیماری برونشیت و مسمومیت شدید تنفسی را از دیگر مضرات آتش زدن کاه و کلش در شالیزارها بیان کرد .
دانشجوی لردگانی که در رشته کشاورزی مشغول است در این خصوص می گوید: سوزاندن بقایای گیاهی موجب کاهش جذب عناصر غذایی توسط ریشهها، کاهش ظرفیت نگهداری آب در خاک، کاهش راندمان مصرف آب، کاهش نفوذ پذیری خاک و کاهش فعالیت میکروارگانیسمهای خاک شود.
وی همچنین با اشاره به اینکه سوزاندن بقایای گیاهی موجب تخریب بافت و ساختمان خاک می شود، افزود: این کار همچنین موجب افزایش فرسایش خاک و بالا رفتن مصرف کودهای شیمیایی می شود.
علی اصغر حسنی ساطحی، دبیر الهیات و فعال زیست محیطی در گفتگو با خبرنگار ما می گوید: سالهاست که در فصل پاییز در شهرستان لردگان معضل زیست محیطی، سلامت جسمی و روانی مردم را به مخاطره انداخته و آن معضل، سوختن کاه و کلش برنجهای شالیکاران شهرستان هست .
وی افزود: این موضوع اولاً بحث احترام به مدنیت و فرهنگ شهرنشینی است که هم از جانب مسولین شهرستان و هم از جانب کشاورزان بکلی فراموش شده و گوش کسی بدهکار این امر نیست و جای تاسف است که این مشکل اجتماعی - بهداشتی برای سازمان محیط زیست و دیگر مسئولین شهرستان بعنوان متولیان این امر هم گویا حائز اهمیت نیست .
دوماً، از جهت دیگر بحث حق الناس این قضیه است، کشاورزان عزیز که همگی اهل نماز و عبادت هم هستند گویا واقف نیستند که تجاوز به حق الناس گناه نابخشودنی است و فقط زمانی قابل جبران هست که از همه کسانی که از این ناحیه ( دود و آلودگی هوا) به تنگ آمده و ناراضی هستند حلالیت بطلبند که این امری تقریباً محال است زیرا یافتن همه مردم و طلب حلالیت از همه کاری است ناشدنی .
پس:
هشدار به همه مسولان و همه همشهریان و همه ی کشاورزان عزیز: حق الناس برعهده همه شماست، چه موقع و چطور میخواهید جبران کنید ؟
می توان با یک برنامه ریزی صحیح و استفاده مناسب از ماشین آلات نسبت به مدیریت بقایا اقدام کرد، بدون آنکه آنها را سوزاند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه