به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا؛ به نقل از طنین یاس، زنان ایرانی در جنگ تحمیلی هر یک به دلیلی در جنگ حضور داشته و یا حتی بدون آنکه در صحنه نبرد و شهرهای مرزی حاضر باشند، از جنگ تأثیر پذیرفتهاند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,,
زنان در طول جنگ تحمیلی تجربیاتی را کسب کرده اند که یکی از این تجربیات "تحول خویشتن زنان" است که در این یادداشت مورد بررسی قرار میگیرد.
,
زنانی که به اشکال مختلف فرصت حضور در عر صه جنگ را کسب می کنند، تجربیاتشان در اغلب موارد موجب قوی تر و مستقل تر شدن آنها می شود و در مواردی هم که از مواجهه با تغییرات اجتماعی ناشی از جنگ ناتوان مانده و تاب رویارویی با آن را ندارند، تغییرات خویشتن زنانه آنان در جهت تخریب ساختار شخصیتی شان پیش می رود.
,
,
از موارد معدود چنین تخریب هایی می توان به خاطره زنی اشاره کرد که مسئولیت تدفین پیکر شهدا در قبرستان آبادان را بر عهده داشته است. جا به جایی جنازه شهدا و دفن آنها یکی از وظایف دشوار زنان در زمان جنگ بوده است. این کار علاوه بر صحنه های دل خراشی که ایجاد کرده، مستلزم آن بوده که زنان به دو گروه تقسیم شوند:
1. گروهی شها را دفن کنند 2. گروهی با اسلحه از پیکر شهدا در مقابل حمله سگ های هار محافظت کنند. تقریبا اکثر امدادگران از زنی در قبرستان آبادان یاد می کنند که در اثر کثرت دفن شهدا و مواجهه با پیکرهای قطعه قطعه آنان مشاعر خود را از دست داده بود و گاهی به تنهایی به دفن اجساد می پرداخت و گاهی نیز با اسلحه بر سر مزار آنها کشیک می داد.
شایان ذکر اینکه یکی از پرستاران به دلیل ترس از مواجهه با اجساد خونی و تکه پاره شده، مجروحان سوخته و قطعه قطعه، تاب و توانش را از دست داده و دچار حملههای عصبی و سردردهای شدید میشد.
گریه و زاری هم جزء برنامه رایج پرستارانی است که تحمل مواجهه با این شرایط را ندارند - البته بعد از مدتی به شرایط عادت می کنند-. علاوه بر زنان پرستار و امدادگر، تعدادی از زنان نیز اسلحه بدست گرفته و به مقابله با دشمن پرداخته اند. قابل توجه اینکه پروین داعی پور به همراه عدهای از هم رزمان خود، مبادرت به تشکیل "ستاد مقاومت خواهران پاسدار انقلاب اسلامی" کرده و به دفاع از اهواز میپردازد. این زنان علاوه بر اینکه با بازاندیشی در خویشتن و توانایی ها و زنانگی خود موفق به پذیرش نقشهای جدید می شوند، پس از مدتی تحسین مردان مخالف خود را نیز برانگیزند.
ادامه دارد ...
انتهای پیام/خ
از موارد معدود چنین تخریب هایی می توان به خاطره زنی اشاره کرد که مسئولیت تدفین پیکر شهدا در قبرستان آبادان را بر عهده داشته است. جا به جایی جنازه شهدا و دفن آنها یکی از وظایف دشوار زنان در زمان جنگ بوده است. این کار علاوه بر صحنه های دل خراشی که ایجاد کرده، مستلزم آن بوده که زنان به دو گروه تقسیم شوند:
1. گروهی شها را دفن کنند 2. گروهی با اسلحه از پیکر شهدا در مقابل حمله سگ های هار محافظت کنند. تقریبا اکثر امدادگران از زنی در قبرستان آبادان یاد می کنند که در اثر کثرت دفن شهدا و مواجهه با پیکرهای قطعه قطعه آنان مشاعر خود را از دست داده بود و گاهی به تنهایی به دفن اجساد می پرداخت و گاهی نیز با اسلحه بر سر مزار آنها کشیک می داد.
شایان ذکر اینکه یکی از پرستاران به دلیل ترس از مواجهه با اجساد خونی و تکه پاره شده، مجروحان سوخته و قطعه قطعه، تاب و توانش را از دست داده و دچار حملههای عصبی و سردردهای شدید میشد.
گریه و زاری هم جزء برنامه رایج پرستارانی است که تحمل مواجهه با این شرایط را ندارند - البته بعد از مدتی به شرایط عادت می کنند-. علاوه بر زنان پرستار و امدادگر، تعدادی از زنان نیز اسلحه بدست گرفته و به مقابله با دشمن پرداخته اند. قابل توجه اینکه پروین داعی پور به همراه عدهای از هم رزمان خود، مبادرت به تشکیل "ستاد مقاومت خواهران پاسدار انقلاب اسلامی" کرده و به دفاع از اهواز میپردازد. این زنان علاوه بر اینکه با بازاندیشی در خویشتن و توانایی ها و زنانگی خود موفق به پذیرش نقشهای جدید می شوند، پس از مدتی تحسین مردان مخالف خود را نیز برانگیزند.
ادامه دارد ...
انتهای پیام/خ
از موارد معدود چنین تخریب هایی می توان به خاطره زنی اشاره کرد که مسئولیت تدفین پیکر شهدا در قبرستان آبادان را بر عهده داشته است. جا به جایی جنازه شهدا و دفن آنها یکی از وظایف دشوار زنان در زمان جنگ بوده است. این کار علاوه بر صحنه های دل خراشی که ایجاد کرده، مستلزم آن بوده که زنان به دو گروه تقسیم شوند:
1. گروهی شها را دفن کنند 2. گروهی با اسلحه از پیکر شهدا در مقابل حمله سگ های هار محافظت کنند. تقریبا اکثر امدادگران از زنی در قبرستان آبادان یاد می کنند که در اثر کثرت دفن شهدا و مواجهه با پیکرهای قطعه قطعه آنان مشاعر خود را از دست داده بود و گاهی به تنهایی به دفن اجساد می پرداخت و گاهی نیز با اسلحه بر سر مزار آنها کشیک می داد.
شایان ذکر اینکه یکی از پرستاران به دلیل ترس از مواجهه با اجساد خونی و تکه پاره شده، مجروحان سوخته و قطعه قطعه، تاب و توانش را از دست داده و دچار حملههای عصبی و سردردهای شدید میشد.
گریه و زاری هم جزء برنامه رایج پرستارانی است که تحمل مواجهه با این شرایط را ندارند - البته بعد از مدتی به شرایط عادت می کنند-. علاوه بر زنان پرستار و امدادگر، تعدادی از زنان نیز اسلحه بدست گرفته و به مقابله با دشمن پرداخته اند. قابل توجه اینکه پروین داعی پور به همراه عدهای از هم رزمان خود، مبادرت به تشکیل "ستاد مقاومت خواهران پاسدار انقلاب اسلامی" کرده و به دفاع از اهواز میپردازد. این زنان علاوه بر اینکه با بازاندیشی در خویشتن و توانایی ها و زنانگی خود موفق به پذیرش نقشهای جدید می شوند، پس از مدتی تحسین مردان مخالف خود را نیز برانگیزند.
ادامه دارد ...
انتهای پیام/خ
از موارد معدود چنین تخریب هایی می توان به خاطره زنی اشاره کرد که مسئولیت تدفین پیکر شهدا در قبرستان آبادان را بر عهده داشته است. جا به جایی جنازه شهدا و دفن آنها یکی از وظایف دشوار زنان در زمان جنگ بوده است. این کار علاوه بر صحنه های دل خراشی که ایجاد کرده، مستلزم آن بوده که زنان به دو گروه تقسیم شوند:
1. گروهی شها را دفن کنند 2. گروهی با اسلحه از پیکر شهدا در مقابل حمله سگ های هار محافظت کنند. تقریبا اکثر امدادگران از زنی در قبرستان آبادان یاد می کنند که در اثر کثرت دفن شهدا و مواجهه با پیکرهای قطعه قطعه آنان مشاعر خود را از دست داده بود و گاهی به تنهایی به دفن اجساد می پرداخت و گاهی نیز با اسلحه بر سر مزار آنها کشیک می داد.
شایان ذکر اینکه یکی از پرستاران به دلیل ترس از مواجهه با اجساد خونی و تکه پاره شده، مجروحان سوخته و قطعه قطعه، تاب و توانش را از دست داده و دچار حملههای عصبی و سردردهای شدید میشد.
گریه و زاری هم جزء برنامه رایج پرستارانی است که تحمل مواجهه با این شرایط را ندارند - البته بعد از مدتی به شرایط عادت می کنند-. علاوه بر زنان پرستار و امدادگر، تعدادی از زنان نیز اسلحه بدست گرفته و به مقابله با دشمن پرداخته اند. قابل توجه اینکه پروین داعی پور به همراه عدهای از هم رزمان خود، مبادرت به تشکیل "ستاد مقاومت خواهران پاسدار انقلاب اسلامی" کرده و به دفاع از اهواز میپردازد. این زنان علاوه بر اینکه با بازاندیشی در خویشتن و توانایی ها و زنانگی خود موفق به پذیرش نقشهای جدید می شوند، پس از مدتی تحسین مردان مخالف خود را نیز برانگیزند.
ادامه دارد ...
انتهای پیام/خ
از موارد معدود چنین تخریب هایی می توان به خاطره زنی اشاره کرد که مسئولیت تدفین پیکر شهدا در قبرستان آبادان را بر عهده داشته است. جا به جایی جنازه شهدا و دفن آنها یکی از وظایف دشوار زنان در زمان جنگ بوده است. این کار علاوه بر صحنه های دل خراشی که ایجاد کرده، مستلزم آن بوده که زنان به دو گروه تقسیم شوند:
,
1. گروهی شها را دفن کنند 2. گروهی با اسلحه از پیکر شهدا در مقابل حمله سگ های هار محافظت کنند. تقریبا اکثر امدادگران از زنی در قبرستان آبادان یاد می کنند که در اثر کثرت دفن شهدا و مواجهه با پیکرهای قطعه قطعه آنان مشاعر خود را از دست داده بود و گاهی به تنهایی به دفن اجساد می پرداخت و گاهی نیز با اسلحه بر سر مزار آنها کشیک می داد.
,
,
,
شایان ذکر اینکه یکی از پرستاران به دلیل ترس از مواجهه با اجساد خونی و تکه پاره شده، مجروحان سوخته و قطعه قطعه، تاب و توانش را از دست داده و دچار حملههای عصبی و سردردهای شدید میشد.
,
گریه و زاری هم جزء برنامه رایج پرستارانی است که تحمل مواجهه با این شرایط را ندارند - البته بعد از مدتی به شرایط عادت می کنند-. علاوه بر زنان پرستار و امدادگر، تعدادی از زنان نیز اسلحه بدست گرفته و به مقابله با دشمن پرداخته اند. قابل توجه اینکه پروین داعی پور به همراه عدهای از هم رزمان خود، مبادرت به تشکیل "ستاد مقاومت خواهران پاسدار انقلاب اسلامی" کرده و به دفاع از اهواز میپردازد. این زنان علاوه بر اینکه با بازاندیشی در خویشتن و توانایی ها و زنانگی خود موفق به پذیرش نقشهای جدید می شوند، پس از مدتی تحسین مردان مخالف خود را نیز برانگیزند.
,
,
,
ادامه دارد ...
,,
انتهای پیام/خ
,]
ارسال دیدگاه