جرقه ای که منجر به وقوع انفجار شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، قیام 19 دی ماه سال 56 در شهر مقدس قم سرآغاز مرحله نوینی از انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) علیه نظام مستبد و مستکبر پهلوی بود.

قیامی تعیین کننده که بسیاری از آن به عنوان عامل اصلی شکل گیری و نقطه آغاز انقلاب در ایران یاد می کنند.

حرکتی که موجب ایجاد تظاهرات گسترده مردم ایران بر علیه رژیم پهلوی و مسبب قرار گرفتن تعداد انبوه زیادی از‏‎ ‎‏مردم در مسیر پیشبرد موج انقلاب بود.

جرقه اصلی این حرکت 17دی ماه همزمان با چهاردهمین سالگرد کشف حجاب توسط رضا خان زده شد؛ زمانی که رژیم با چاپ و انتشار مقاله ای موهون در روزنامه اطلاعات آن زمان، در صدد تضعیف جایگاه و زیر سوال بردن مقبولیت امام خمینی در افکار عمومی برآمد.

این اقدام اعتراض دسته جمعی فضلا و طلاب حوزه علمیه قم را به دنبال داشت، به گونه ای که کلاس‌های درس را تعطیل کرده و جهت اعلام همدردی به منازل مراجع تقلید و مجتهدان نامدار رفتند.

صبح نوزدهم دی ماه بازاریان نیز در حمایت از امام و به تبعیت از طلاب و روحانیون معترض، حجره های خود را بسته پس از تجمع در مسجد اعظم، راهی منازل مراجع عالیقدر آن زمان شدند.

عصر همان روز بود که دژخیمان رژیم با انسداد چهارراه فاطمی آن زمان که بعد از انقلاب به چهارراه شهدا تغییر نام داد ، راه را بر مردم بستند.

این اقدام از جانب ماموران حکومتی منجر به بروز درگیری و زد و خورد شد که در این میان ، تعدادی از اهالی شهر قم به شهادت رسیدند.

پس این اتفاق رژیم برای در دست گرفتن کنترل اوضاع و ایجاد رعب و وحشت در جامعه، دست به اقداماتی همچون تبعید شاگردان امام و کشت و کشتار مردم بی گناه در جای جای کشور زد، اما ملت راه خود را انتخاب کرده بودند و اقداماتی از این قبیل دیگر کارساز نبود.

امام خمینی نیز در پیامی این قیام را پرتویی از نهضت 15 خرداد سال 42 دانستند و گفتند: نهضت اخیر که پرتویی از نهضت 15 خرداد است و شعاعش در سراسر کشور نورافکنده، خود کوبندگی خاصی دارد که شاه را از خود بی خود کرده و او و دار و دسته چاقو کش اش را به تلاش مذبوحانه واداشته است؛ جنایات 19 دی 56 نقطه عطفی است به جنایات شاهانه 15 خرداد، شاه خواست ضرب شستی به ملت مسلمان نشان دهد.

همزمان با روز اربعین شهدای قم، مردم تبریز نیز دست به تظاهرات زدند.

در پی این اقدام دامنه اعتراضات و حضور مردم در خیابان ها برای نشان دادن مخالفتشان با رژیم شاهی لحظه به لحظه وسیع تر می شد؛ به طوری که موج تظاهرات به شهرهای یزد، جهرم، تهران، مشهد و سراسر کشور نیز کشیده شد.
 
به طور خلاصه آنچه سبب شکل گیری قیام قم شد، محبوبیت روزافزون حضرت امام در میان مردم بود؛ مساله ای که رژیم را به بن بست رسانده بود و عملا برای مقابله با آن هیچ کاری از دست هیچکس بر نمی آمد.

قیامی که شاه معدوم را به چنان مهلکه ای کشاند که پایه های حکومتش را دچار لرزه ای بی سابقه کرد و چیزی نگذشت که بنیان استبدادش در ایران به کلی فرو ریخت.

حجت الاسلام علی خیور در گفت وگو با خبرنگار عصرهامون، گفت: بعد از قیام 15 خرداد سال 42 شاه با تبعید امام برای جایگزینی فردی مطیع دستورات خود  اقدام کرد.

وی هدف از این اقدام را فریب عوام و زمینه سازی برای فراموشی یاد امام در خاطر مردم عنوان کرد و گفت: شاه با این اقدام به دنبال جریان مرجع تراشی در ایران بود.

خیور تصریح کرد:همزمان با شهادت آقا مصطفی فرزند امام، یاد ایشان دوباره در دل ها زنده شد و صحبت از امام در هر مجلس و محفلی مطرح بود.

وی ادامه داد: عشق امام هم چون آتشی در زیر خاکستر بود که با شهادت سید مصطفی بار دیگر شعله کشید و جان گرفت.

وی تاکید کرد: استراتژی های انقلاب در مسیر پیشبرد اهداف و آرمان ها از ابتدا تا به حال ثابت بوده و که از مهم ترین شان چهلم ها است.

این کارشناس مذهبی در پایان اذعان کرد: دشمن که از این مساله واهمه دارد همواره تلاش می کند تا این موضوع را تحت تاثیر هیاهوی رسانه ای قرار دهد و این بار نیز در صدد است تا چهل سالگی انقلاب را به چالش بکشد که به فضل الهی و با درایت خلف صالح امام، مثل همیشه شکست خواهد خورد.

انتهای پیام/