سرمایه‌‌های خارجی کرمانشاه روی کاغذ!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرصاد، پرونده راکد سرمایه‌گذاری خارجی در استان کرمانشاه حدود یکسال است که به جریان افتاده و تکاپوی مسئولان ارشد استان برای بهره‌گیری از این فرصت در این مدت به اندازه بوده که پای سرمایه‌گذاران خارجی را به استان باز کردند و این طلسم را بالاخره شکستند.

تا همین یکسال پیش کرمانشاه از گلابی‌های برجام سهمی نداشت و بدون جذب حتی یک دلار سرمایه‌گذاری خارجی با رکود و تورمی که با آن دست به گریبان‌ بود امورات استان می‌چرخید تا اینکه مسئولان ما هم تکانی به خودشان دادند.

بر اساس گزارش وزارت کشور در خصوص عملکرد 6 ماهه سال 1397 مراکز خدمات سرمایه گذاری، استان کرمان با 265.9 میلیون دلار، تهران با 195.9 میلیون دلار و آذربایجان غربی با 117.9 میلیون دلار، به ترتیب بیشترین حجم سرمایه گذاری مصوب را به خود اختصاص داده اند.

اما سهم استان کرمانشاه از سرمایه‌گذاری خارجی چقدر است؛ استاندار کرمانشاه در نشست خبری اخیرش با رسانه‌ها از تخصیص و تصویب 165 میلیون یورو سرمایه‌گذاری خارجی برای استان کرمانشاه تا پایان امسال خبر داد و گفت که کرمانشاه از این حیث رتبه چهارم کشور را در سرمایه‌گذاری خارجی دارد.

اما این آمار بسیار جای بحث دارد؛ اول اینکه از چه لحاظ جایگاه چهارم کشور را دارد، تخصیص سرمایه‌گذاری خارجی یا جذب آن؟

سهم مصوب بدون جذب هیچ سودی به حال استان ندارد و این سرمایه‌گذاری خارجی کاغذی تنها به درد پر کردن رزومه و کارنامه مدیریت استان می‌خورد که ما این میزان را اخذ کردیم.

دوما این رتبه و جایگاه در آمار سرمایه‌گذاری تخصیصی از کدام منبع اخذ شده است؛ آیا اصولا چنین شاخصی هم محاسبه شده است یا تنها برای سرمایه‌گذاری جذب شده شاخص وجود دارد.

قاعدتا آنچه که در قالب طرح های مصوب سرمایه گذاری خارجی جذب شده باید ملاک عمل قرار گیرد نه شاخص میزان مصوب!

و موضوع دیگر اینکه چرا استان کرمانشاه برخلاف سایر استانها از ظرفیت پنجره واحد سرمایه گذاری استان نتوانسته‌ است در این زمینه کمک بگیرد و اصولا این واحد چه اقدامات و کمکی در این راستا برای استان داشته که هیچ گزارشی هم ارائه نمی‌دهد.

از مهمترین چالش‌های پیش‌ روی جذب سرمایه‌گذاری در استان کرمانشاه می‌توان به وجود انحصار، رانت در فرایند فعالیت‌های اقتصادی، شاخص‌های نامناسب اقتصادی و سرمایه‌گذاری، عدم‌رعایت درست سیاست‌های اصل 44، فقدان زیرساخت‌های فیزیکی مناسب برای سرمایه‌گذاری، نبود تبلیغات کافی و ترسیم چهره غیرواقعی از استان اشاره کرد که همه در این شرایط بد سهیم هستند.

اما کلام آخر اینکه تا زمانی که سرمایه‌گذارن ما پشت در اتاق مدیران منتظر بمانند و درگیر بروکراسی شدید و نامه بازی ادارات و سنگ‌اندازی‌های آنها باشند نباید هیچ انتظاری برای جذب این سرمایه‌گذاری‌ها داشت.

انتهای پیام/