به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از شاخه طوبی، از کوچه ای به کوچه دیگر صدای نفس خسته اش توجه ات را به پیاده رو منحرف می کرد. پسرک با گاری بزرگش داشت می رفت یک لحظه ایستاد؛ آه... بلندی کشید. به کف دستهایش نگاهی انداخت، سیاه و زخمی بود. کثیفی صورتش به هیچ وجه نمی توانست رنگ پریدگی چهره و ضعف چشمانش را مخفی کند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, به نقل از شاخه طوبی،, شاخه طوبی,این پسرک به اطرافش توجهی نداشت و انگار دنیای او دنیای دیگری بود. سنش در حدود8یا9 ساله می زد اما قد کوتاهی داشت.
, 8,به پیش او رفتم و از او پرسیدم با این گاری چکار می کنی؟
,
, با نگاهی تعجب آور گفت: پول در می آورم.
,از پسرک پرسیدم خب چکاری انجام می دهی؟
,پسرک می گفت: در سطل زباله را باز می کند ودر یک چشم به هم زدن آنچه را که به دنبالش آمده از زباله ها برمی دارد.
,وی، نفس عمیقی کشید و گفت: امروز 10 هزار تومان فروش داشتم که می خواهم آن را به کودکان غزه که الان وضعیت خوبی ندارند کمک کنم.
,
, به او گفتم خودت مگر به این پول احتیاج نداری؟
,در جواب حرف قشنگی زد و گفت: من آنان را دوست دارم و می خواهم با آنها باشم با اینکه پول زیادی ندارم ولی به داداش های فلسطینیم کمک می کنم تا خدا به ما کمک کند.
,,
انتهای پیام/ص
]
ارسال دیدگاه