به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ امیرحسین کبیری در گفتگو با خبرنگار بلاغ، با اشاره به یکی از شاخصه های قرن بیست و یکم کاهش تدریجی قدرت آمریکاست، گفت: اغلب سیاستمداران بر این باور تاکید دارند که با ظهور و رشد رقبا در امور نظامی و اقتصادی در کشورهای آسیایی شاهد انتقال قدرت از غرب به شرق هستیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,
وی با بیان اینکه سیاست های تک قطبی در جهان جای خود را به چند قطبی و مرکب در نظام جهانی خواهد داد، عنوان کرد: برخی از کشورها مانند ایران با افزایش آمادگی نظامی و اقتصادی، بسیاری تهدیدها را خنثی خواهد کرد؛ ظهور ظهور قدرت‌های تازه و نقش آفرینی آنان در صحنه های بین المللی در اقتصاد،فرهنگ و نیروهای نظامی باعث شده تا تهدید جدی برای نظام تک قطبی شود.
کارشناس سیاسی رشد کشورهای مانند ایران را ترسیم نابودی قدرت هژمونی آمریکا خواند و تاکید کرد: مانع تک قطبی بودن آمریکا هستند، که سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تهاجمی آمریکا این فرایند را شدت می دهد و در واقع به جایی می رسد که حتی برای متحدین خود نیز مورد پذیرش نیست.
وی ادامه داد: خارج شدن آمریکا از قراردادهای بین‌المللی همچون برجام، پیمان محیط زیست، سازمان یونسکو و انتقال سفارت خود به بیت المقدس مهر تاییدی برای نابودی خود اوست.
این کارشناس روابط بین الملل و علوم سیاسی تصریح کرد: مقاله‌ای که اخیراًژوزف نای واضع نظریه قدرت نرم، با عنوان "آیا نظم لیبرال زنده خواهد ماند؟ در پایگاه تحلیلی فارین افرز، به چاپ رساند می تواند مؤید افول قطعی سلطه طلبی و هژمونی آمریکا در سطح جهان باشد.
وی ادامه داد: در این مقاله، ژوزف نای با اشاره به تفاوتهای نظم لیبرال حاکم بر جهان در قرن بیستم و قرن بیست و یکم به امکان ادامه رشد اقتصادهای نوخواسته‌ای مانند چین و هند به عنوان رقیب و کاهش سهم آمریکا ازاقتصاد دنیا تأکید می‌کند، وی همچنین با برشمردن مسائل جهانی مانند ثبات اقتصادی، تغییرات آب وهوا، ترورسیم ، بیمارهای اپیدمیک وامنیت سایبری اذعان می کند که «آمریکا دیگر قادر نخواهد بود به تنهایی به بسیاری از اهداف بین‌المللی اش دست یابد.» وی می گوید: «برای مثال ثبات اقتصادی بین المللی برای رفاه مردم آمریکا حیاتی خواهد بود، اما آمریکا مجبور خواهد شد برای حفظ این ثبات با دیگران همکاری کند».
کبیری خشونت و قدرت عریان شده آمریکا را نشانه کاهش وجه ذهنی و اقناعی قدرت و سلطه طلبی اش دانست و اظهار کرد: این پژوهشگر شناخته شده‌ی روابط بین‌الملل در این مقاله، پیروزی ترامپ را نیز چنین تحلیل می‌کند: «انتخابات سال 2016 آمریکا، نمایانگر واکنش پوپولیسی به جهانی سازی بود، پوپولیست‌ها نخبگان جهانی گرا را دشمن خود می انگارند و در واقع، برکشیده شدن پوپولیست ها در امریکا، اروپا و مناطق دیگر، آغازی است بر پایان جهانی سازی».
وی با بیان اینکه آمریکا دیگر توانایی همزمان مدیریت مسائل بین‌المللی و چالش‌های داخلی را ندارد، خاطرنشان کرد: در واقع هنگامی یک کشور می تواند نقش سازنده ای در حفظ ثبات و توسعه در دنیا ایفا کند که بر مشکلات داخلی فائق آمده و از یک انسجام مطلوب درونی برخوردار باشد و این در حالیست که وقایعی همچون تلاش برای فراهم شدن مقدمات جدایی ایالات کالیفرنیا از دولت فدرال آمریکا و نیز تأیید فرمان همه پرسی جدایی مجمع الجزایر (پورتوریکو) از سوی فرماندار ریکاردو روسلو، حکایت از واقعیت دیگری دارد.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه