دیوار مرزی ترامپ یک فاجعه انسانی و زیست‌محیطی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ به عقیده کارشناسان آمریکایی، دیوار مرزی ترامپ یک فاجعه زیست‌محیطی است.

پروژه بیهوده ترامپ، کشیدن آب از زیستگاه های با ارزش حیوانات در امتداد مرز است و می‌تواند مهاجران بی شمار اقلیمی (حیات وحش) را عذاب دهد.

غرب وحشیِ جدید ریشه نه چندان دوری از تامب اِستونِ آریزونا که به دلیل تاریخِ ساختگیِ غربِ قدیم برای بسیاری شناخته شده است، دارد.

ما درباره قلمرویی طویل که ناعادلانه تقسیم شده و از شرق نیومکزیکو تا خلیج مکزیک امتداد دارد، صحبت می کنیم. این بخش نیز مانند غرب وحشی قدیم بی قانون است و تنها قانون اسلحه بر آن حکمفرما است. هر دو به خواست دولت بی قانون هستند.

وزارت امنیت میهن آمریکا تحت اختیاراتی که کنگره تفویض کرد اعلام کرده که بیش از 50 قانون فدرال در امتداد بخش هایی از مرز آمریکا با مکزیک غیر قابل اجرا است. قوانین ایالتی و احکام محلی بی شماری به دلیل ساخت دیوار مرزیِ پیشنهادیِ ترامپ کنار گذاشته شده اند.

قابل پیش بینی بود که قانون حفاظت از گونه های جانوری در معرض خطر در این میان از بین می رود. قوانینی مانند؛ قانون ملی حفاظت تاریخی، قانون بیابان، قوانین محدودسازی آلودگی هوا و آب و اقدامات مربوط به حمایت از حیات وحش، مکان های مقدس بومیان آمریکا و حتی غارها و فسیل ها تعلیق شده اند.

دیوار مرزی غربِ وحشیِ جدید یک چشم انداز مستبدانه خیالی است که با هیچ محدودیت و تعهدی مواجه نیست. از برجسته ترین قوانین تعلیق شده، قانون ملی سیاست زیست محیطی (NEPA) است که تا همین اواخر وجدان بیدارِ ملت بود.

این قانون که در 1 ژانویه سال 1970 به امضا رسید، به سازمان های فدرال نیاز دارد تا پیش از تصمیم گیری، اثرات زیست محیطی اقدامات پیشنهادی خود را ارزیابی کنند. اقدامات تحت پوشش NEPA گسترده است.

البته، تجزیه و تحلیل های زیست محیطی و بیانیه های تأثیرگذار NEPA ممکن است دولت را وادار به ارزیابی ساخت دیوار مرزی نکند، اما لازم است که سازندگان دیوار بدانند که چگونه زندگی حیات وحش تحت تأثیر پمپاژ آبِ کمیابِ محلی برای بتن ریزی قرار می گیرد؟

دیواری که جوامع را جدا می کند، مانع مهاجرت حیات وحش می شود، جریان آب را مختل می کند و اکوسیستم های پارک ها را از بین می برد هرگز برای امنیت مرزی و مشکلات مهاجرتی نیست.

با وجود قانون ملی سیاست زیست محیطی، طرف های مسئول ادعا می کنند که بعدا راه حلی را برای این مشکلات می یابند، این وعده سرِ خرمن حتی تا زمانی که آنها مسئولِ جایگاه دیگری شوند تحقق نخواهد یافت.

انتهای پیام/