به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سریال the_end یا همان «النّهایه»؛ سریال رمضانیِ تلویزیونِ مصر است؛کشوری که ۴۱ سال پیش، پیمان صلحِ کمپ دیوید را با اسرائیل امضا کرد و امروز سریالی پخش می کند که با کمک جلوه های بصری، قلب اسرائیل را نشانه رفته؛ و صدای اعتراض وزارت خارجه اسرائیل را بلند کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
شاید لازم است دوباره تکرار کنم که این سریال از تلویزیون جمهوری_عربی_مصر پخش می شود، نه از تلویزیون جمهوری_اسلامی_ایران؛ که داعیه مبارزه با اسرائیل را دارد.راستش، بخشی از نقدم، همان نقد تکراریِ هرسال، برای همه سریال های تلویزیون و خصوصا سریال های رمضانیِ تلویزیون است؛ و بخش دیگرش بر رویه ی عامدانه ی صدا و سیما برای دوری از نمایشِ تقابل با امریکا یا اسرائیل.
,
بخش اول که کاملا واضح است؛ بعد از این همه سال، همچنان خیلی از ما دلمان می خواهد «متهم گریخت»، یا «خانه به دوش» را ببینیم؛ و البته تنها دلخوشی اخیرمان هم «پایتخت» بود که به فنای عظما رفت. عمق فاجعه را هم می توانید هرشب با تماشای سریال های فاخر امسال متوجه شوید. اما نقد دوم چیزی است که گرچه نامش هست ولی اثرش نیست. سریال های تلویزیون شاید بارها تحریم های امریکا و دخالت و خرابکاری اسرائیل را نشان داده اند؛ ولی همواره از نمایشِ تقابل و جنگ با آن ها طفره رفته اند؛ به عبارت دیگر شاید خیلی خیلی کمتر حماسه را نمایش داده اند و البته در برابر آن مقاومت هم کرده اند. مثال واضحش انیمیشن های باکیفیتِ فرهاد_عظیما و تیم انیمیشن سازی اوست؛ که به طرزی حماسی، مقابله آخرالزمانی ما با اسرائیل و مقابله با امریکا را به تصویر کشیده و تلویزیون، بارها به بهانه های مختلف-ازجمله خراب شدنِ مذاکرات برجام و روابط با دنیا- از پخش آن ها طفره رفته است. صدا_و_سیما که خودش هیچ، ای کاش لااقل از تولیدات همین چهار نفر آدمِ بی ادعا حمایت می کرد.
,
واقعا برایم قابل پذیرش نیست صداوسیمای بی پول(به گفته خودشان) که برای جذب مخاطب، سلبریتی های پررو را با چک های چند ده میلیونی روی آنتن می برد، شعورش نرسد که نمایشِ حماسیِ باکیفیت، صدها برابر می تواند مخاطب جذب کند، و البته صدها فایده فرهنگی را جایگزین ژیگول بازیِ سلبریتی ها کند. دستِ ردّ صداوسیما به برخی تولیدات باکیفیت(در ژانرهای مختلف)، ناچار، یک عمدِ غیرقابل باور را به ذهن متبادر می کند؛ خداکند من اشتباه کرده باشم...و لااقل عمدی درکار نباشد... .
,
به قلم: حسین نصیری پور
, 
]
ارسال دیدگاه