صفای «بک یا الله» بر بالین بیماران مضطر/ مادر سیده و آیه‌ای که کادر درمان را از استعفا منصرف کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریز بیدار؛ شب است و راهی بیمارستان سینای تبریز شده ایم هر از گاهی صدای سرفه ای به گوش می رسد وگه گاهی صدای دستگاه های تنفسی، لباس های زمخت و طاقت فرسای بیمارستانی را برای ورود به بخش کرونا بر تن می کنیم باورمان بر این است که همه خواب باشند.

داخل بخش عفونی می شویم اینجا امشب عجب حال و هوایی دارد، برخلاف تصورمان شب قدر در اینجا از معنویتی مثال زدنی برخوردار است.
بیماری بر روی تخت کتاب دعا بر دست زمزمه می کند امن یجیب المضطر اذا دعا ........

کمی آنطرف تر مدافع سلامتی بر بالین یک بیمار نشسته ، اشکی از گوشه چشمش جاریست بر یک دست کتاب دعا و دست دیگرش رو به آسمان الهی العفو می خواند.

عبادتی آمیخته با عشق

اینجا در ایستگاه پرستاری هم چند نفر از پرستاران هم نوا با تلویزیون «الغوث» می خواند و با حالی عارفانه فرازهای جوشن کبیر را زمزمه می کند.
در نمازخانه بیمارستان اما عده ای قرآن به سر هق هق گریه هایشان با کلمات نورانی «بک یاالله» در هم آمیخته و انگار دل ها پیوند خورده با معبود برای رهایی از رنجی بر تن های عزیزان.

با  یکی از کمک پرستاران بخش آی سیو باب صحبت را باز کرده ام می گوید: دو سال است که شب های قدر شیفت می شوم و اصلا هم ناراحت نیستم چرا که رسیدگی به بیماران را نوعی عبادت می دانم.

او ادامه می دهد: شب های قدری که در کنار بیماران کرونایی هستیم حس و حال عجیبی دارد و برایشان آرزوی سلامتی دارم. در شب قدر که برترین شب سال است از خداوند می خواهم به بیماران سلامتی داده و شفای آنها را عنایت کند.

پارسال مادرم گفت آخرین شب قدرمان نباشد و من خندیدم!

از روزهای سخت کرونایی از این مدافع سلامت می پرسم و می گوید: از زمانی که کرونا آغاز شده است در بیمارستان حضور دارم و ان شاالله به عنایت خداوند تا شکست کرونا همچنان به کار خود مشغول هستیم.با علاقه این شغل را انتخاب کرده ام لباس های محافظی که هر روز مجبور هستیم آن ها را تن کنیم واقعا غیر قابل تحمل هستند ولی چون به کارمان عشق داریم آن ها را تحمل می کنیم.

الهام فخیمی (پرستار) بخش آی سیو است که خالصانه به عبادت مشغول است، سراغش می روم از حال و هوایش در این شب قدر می پرسم انگار که یاد گذشته افتاده باشد با حسرتی در نگاهش می گوید: پارسال که شب قدر بود دعای مادرم این بود که خدایا امسال آخرین شب قدرم نباشد به من خنده می آمد که آخه خدایا این چه حرفیه ؟ولی الان متوجه می شوم شب های قدر که دور هم جمع می شدیم دعا می کردیم و زیارت جوشن کبیر میخواندیم و قرآن بر سر می گذاشتیم الان می بینم که شب های قدر یک نعمت بزرگی بود. ان شاالله آخرین شب قدرمان نباشد و سال های بعد هم بتوانیم از فضلیت این شب ها استفاده کنیم.

در مورد شغلش می گوید: شغل پرستاری جزو سخت ترین شغل ها است برای شغل پرستاری باید روحیه خیلی قوی داشت ما هم با جسم و هم با روح بیماران سر و کار داریم و کسی که شغل پرستاری را انتخاب می کند باید روحیه قوی داشته باشد. این کار جدای از  کارهای دیگر است و یک کار در راه خدا است و یک شغل معمولی نیست.

تلفیق استرس ها و لذت ها

او در مورد مورد روزهای کرونایی می گوید: از زمانی که کرونا آغاز شد بیمارستان سینا هم در صف اول بود و از اولین روز های کرونا در بیمارستان حضور داریم. اوایل استرس زیادی داشتیم می گفتیم چطور از بیماران مراقبت می کنیم و احتمال اینکه خودمان هم درگیر شویم زیاد بود ولی به مرور زمان که می دیدیم بک بیمار کرونایی حالش خوب شده است احساس لذت می کردیم و تک تک پرستارانی که وجود دارد با عشق و علاقه کار کرده اند و اگر عشق و علاقه نباشد هیچ کسی نمی تواند در این محیط کار کند و هر روز در بین بیماران کرونایی هستیم و افتخار هم می کنیم.

او ادامه می دهد: اوایل کرونا خانواده ام را خیلی محدود می دیدم ولی الان که بهداشت را خیلی رعایت می کنیم خانوادم را می بینم ولی با استرس های خیلی زیاد. از لباس های محافظی که هر روز می پوشیم برای تمام پرستاران خیلی سخت شده است و از ماسک های مخصوصی که مجبوریم ۱۲ ساعت شیفت کاری آنها را تحمل کنیم از طرفی بیمار بد حال وجود دارد و از طرفی هم باید با بیماران با خوش خلقی رفتار کنیم ولی با تمامی سختی ها با عشق کنار بیماران هستیم.

روزه داری عاشقانه و طعنه دیگران

او ادامه می دهد:  امسال همه گفتند روزه نگیر چون کرونا و روزه باهم نمی شود ولی من گفتم که روزه می گیرم و سر افطار موقع روزه باز کردن می گویم خدایا سلامتی را دوباره به مردم کره زمین برگردان. و آرزویم این است که دوباره لبخند بر لبان مردم سرزمینم بیاید 

وقتی از بیمارستان خارج می شوم و این ماسک ها را در می آورم می گویم خدایا ما را ببخش که چندین سال است که اکسیژن هوا را استفاده کردیم ولی شکر گذارت نبودیم.

مادر سیده و آیه ای که پرستار را از استعفا منصرف کرد

او به تصمیم سختی که می خواست بگیرد اشاره می کند و می گوید: در اوایل کرونا اتفاقاتی باعث شد که خواستم استعفا بنویسم ولی قبل از اینکه استعفا بنویسم مادرم سیده هست و قرار شد برایم استخاره باز کند در جواب استخاره سوره انعام آمد و معنی آیه این بود «دشمنان بر شما فوج فوج خواهند آمد یاد خداوند را بکنید مرگ حتمی است عده ای خواهند مُرد و عده ای خواهند ماند یاد خدا را بکنید قطعا پیروز خواهید شد» و تنها چیزی که باعث شد استرسم را کم کند جواب همین استخاره بود و الان آرامش خیلی خوبی دارم رشته پرستاری از طرف خداوند انتخاب می شوند.

صحنه های زیبا و به یاد ماندنی در این بیمارستان برایمان خاطره شد، صحبت هایی که با این مدافعان سلامت کردیم حال دلمان را خوب کرد از آنها خدا حافظی می کنیم و می خواهیم دعایمان کنند.

انتهای پبام/