ذاکری: بزرگترین آرزوی ورزشی‌ام پارالمپیک است/ بسکتبال با ویلچر روحیه‌ام را زنده نگه داشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ دانیال ذاکری متولد سال ۱۳۶۷ در استان اصفهان است که ورزش خود را از رشته پارا وزنه برداری آغاز کرد و پس از آن وارد دنیای بسکتبال با ویلچر شد. او به دلیل علاقه‌ای که به ورزش داشت، به تیم ملی پارا دوومیدانی نیز دعوت شد و توانست همراه با این تیم در رویداد قهرمانی جوانان جهان سوئیس مدال برنز را بدست آورد.

او با وجود سختی‌های مختلفی که در مسیر ورزشی خود داشت ناامید نشد و توانست با حضور در تیم ملی بسکتبال با ویلچر بزرگسالان سال گذشته سهمیه پارالمپیک توکیو و مدال برنز مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه را بدست آورد و اکنون عضو تیم باشگاهی مخابرات اصفهان است. ذاکری در کنار ورزش، تحصیل خود را تا مقطع ارشد مدیریت ورزشی ادامه داده.

ملی‌پوش بسکتبال با ویلچر کشورمان درباره چگونگی آغاز به ورزش اظهار داشت:: در خانواده‌ای ورزشی متولد شدم و با حمایت آنها و علی نادری قهرمان پارا دوومیدانی توانستم به دنیا ورزش افراد دارای معلولیت ورود پیدا کنم و از سال ۱۳۸۱ فعالیتم را در بسکتبال با ویلچر آغاز نمایم و با حضور در تیم مخابرات اصفهان عنوان قهرمانی لیگ را تجربه کنم.

وی ادامه داد: از همان ابتدا با جدیت تمریناتم را پیگیری کردم تا آنکه به تیم ملی بسکتبال با ویلچر جوانان و سپس بزرگسالان دعوت شدم اما پیش از اعزام به پارالمپیک پکن، بر اساس نظر کادر فنی از لیست تیم ملی خط خوردم. در ابتدا از این اتفاق ناراحت شدم اما با پیشنهاد نادری به سمت پارادوومیدانی رفتم و توانستم در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۰۹ سوئیس در ماده پرتاب دیسک مدال برنز را بدست آورم.

ذاکری درباره بازگشت دوباره اش به بسکتبال با ویلچر تاکید کرد: مسیر ورزشی‌ام نوسان زیادی داشت اما این سختی ها ناامیدم نکرد و مجدد با بازگشت به بسکتبال با ویلچر روحیه و انگیزه‌ام را بدست آوردم و از سال ۲۰۱۴ تاکنون به صورت مقطعی در تیم ملی حضور داشتم. سال گذشته در رقابت‌های AOZ تایلند همراه با تیم ملی توانستم مدال برنز و سهمیه بازی‌های توکیو را بدست آورم و اکنون در انتظار بزرگترین آرزوی ورزشی‌ام یعنی حضور در پارالمپیک هستم.

دارنده مدال برنز قهرمانی آسیا و اقیانوسیه عنوان کرد: انتخاب رشته ورزشی که به آن علاقه داشته باشید بسیار مهم است چرا که برای رسیدن به موفقیت، علاقه حرف اول را می‌زند. من به دلیل اینکه بسکتبال با ویلچر را دوست دارم در زمان تمرین یا بازی، خیلی از سختی‌ها را فراموش می‌کنم پس اگر کسی می خواهد در ورزش به جایگاهی برسد، باید به آن رشته علاقه‌مند باشد تا در کنار پشتکار و حمایت خانواده بتواند موفقیت را تجربه کند. نباید با یک شکست میدان را خالی کرد بلکه باید با تلاش و پشتکار سعی کنیم آرزوهایی که داریم را در زندگی به حقیقت برسانیم.

ذاکری درباره برنامه های پیش و اهدافش اظهار داشت: در طول سال‌های ورزشم، احمد دغاغله ملی‌پوش بسکتبال با ویلچر الگویم بود که در تیم مخابرات اصفهان با او هم تیمی بودم و من در بحث اخلاق، رفتار و مسائل فنی از او خیلی آموختم. بر اساس هدف‌گذاری و برنامه ریزی که در زندگی‌ام داشتم می‌خواهم تا پارالمپیک پاریس فعالیت ورزشی‌ام را ادامه دهم اما امیدوارم در توکیو به هدفم برسم و نیازی نباشد تا پاریس ۲۰۲۴ صبر کنم.

ملی‌پوش بسکتبال با ویلچر در پایان گفت: ورزش باعث پیشرفت من شد و موفقیت در این عرصه حس متفاوتی با دیگر فعالیت‌ها دارد و اگر به گذشته برگردم، باز هم وارد دنیای ورزش خواهم شد.

انتهای پیام