احیاء اسلام نبوی؛ اصل کلیدی در قیام امام حسین(ع)

قیام برای احیاء دین اسلام  و نه حکومت
باید اذعان نمود قیام امام حسین(ع)بر خلاف نظرات برخی علمای اهل سنت،برای به دست گرفتن زمامداری و دست یابی به حکومت نبوده است،لذا برخی شبههات در باب حکمت قیام امام حسین(ع)نقل گردیده است که به برخی از آن موارد در آراء و نظرات علمای اهل سنت  اشاره می گردد.
عبدالله عنان استاد سالخوردۀ مصری که عمر خود را در تاریخ اسلام سپری ساخته است ، می گوید: جنگ های جمل،صفین و نهروان و کربلا ،بر مبنای کشور گشائی  واقع شده است و نه دین خواهی،لذا  این استاد مصری و اهل سنت ، به این جنگ ها خرده می گیرد و هدف قیام امام حسین(ع) را به دست گرفتن حکومت و زمامداری مسلمانان معرفی می کند و در بعد اهتمام آن حضرت به احیاء دین از خود بی اعتنائی نشان می دهد،لیکن در پاسخ باید گفت علی(ع)و فرزندش حسین(ع)به هیچ عنوان به فکر حکومت  نبوده اند،زیرا شکایت امام حسین(ع)از حکومت معاویه این بود که بدعت زنده شد و سنّت مرد.اگر یاور پیدا شد باید سنت را زنده کرد و بدعت را نابود کرد،جملات فوق خود به روشنی بیان گر حمکت قیام سیدالشهدا مبنی بر احیاء دین می باشد،لذا امام خمینی (ره) در باب خطر بزرگ تهدید کنندۀ اصل اسلام از سوی حکمت اموی فرمودند:«حکومت جائرانۀ یزید می رفت تا قلم سرخ بر چهرۀ نورانی اسلام کشد و زحمات طاقت فرسای پیامبر بزرگ اسلام(ص)و مسلمانان صدر اسلام و خون شهدای فداکار را به طاق نسیان سپارد و هدر دهد»[1]لذا حرکت امام حسین (ع)به سمت کوفه در گام اول برای نجات بخشی دین اسلام صورت گرفته است و برخی نظرات مبنی بر ایجاد حکومت از سوی آن حضرت نمی تواند مورد قبول واقع گردد.
هم چنین در تشریح چرائی قیام امام حسین(ع) باید گفت روزی که امام حسین(ع)قیام کرد،پنجاه سال از رحلت پیامبر اسلام گذشته بود و در طول این نیم قرن،تنهاچهار سال و نه ماه آفتاب عدالت درخشیده بود.دیگر هرچه بود سیاهی و ستم بود هر چه زمان بیشتر می رفت سیطرۀ سیاهی و ظلم و ستم بیشتر می شد و این سیطره چنان سریع بود که دیگر امید به نور نجاتی نبود و نام قرآن و اسم اسلام در حال فراموشی بود،این یعنی تحریف تاریخی که رسولان راستی و پیام اوران پاکی از آدم تا خاتم برای آفرینش آن کمر همّت بسته بودند،لذا هدف امام حسین(ع) همان هدف پیامبران الهی و اولیای معصوم خدا بود، زیرا پنجاه سال دوری از اسلام اصیل آنچنان تیشه به ریشۀ اسلام زده بود که معاویه به عنوان پسر بزرگترین دشمن اسلام خود را در میان مردم،امیر المومنین جا زده بودو در پایان عمرش نیز پسر متظاهر به فسق و فجورش یزید سگ باز و کفتار باز و دائم الخمر را ولیعهد خود ساخته و خلیفۀ مسلمانان،بعد از خود اعلام کرده بود،لذا همۀ علائم حاکی از  نابودی اسلام و قرآن داشت،اینجا بود که رهبر نجات بخش اسلام به پا خواست و این بار تمام اسلام در برابر تمام کفر قد برافراشت و لذا سید الشهدا با صدای رسایش فریاد برداشت: انالله و اناالیه راجعون،و علی الاسلام السلام اذ قد بلیت الامّه براعٍ مثل یزید.[2]   ما از خدائیم و به سوی او بازخواهیم گشت. اگر قرار باشد امت اسلام به رهبری یزید تن در دهد،پس فاتحۀ اسلام را باید خواند.
فراز نورانی مذکور از سیدالشهدا (ع)،بیانگر اوج استحالۀ نظام اسلامی از آرمان های اسلام و هجوم بدعت ها و دشمنی ها علیه اهل بیت(ع)در زمان حکومت بنی امیه می باشد، لذا قیام حماسی امام حسین(ع) با شهادت مظلومانۀ آن حضرت همراه گردید که منجر به نجات اسلام گردید.


______________________________

__________
[1] انگیزه ها و دستاوردهای قیام امام حسین(ع)از دیدگاه امام خمینی(ره)
[2] لهوف،ص99 و....