به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ محمد رضا امیرخانی در یادداشتی به مناسبت «روز سینما»به تشریح حال و روز سینمای ایران و آینده آن پرداخته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا,متن این یادداشت در ذیل آمده است:
سینما در جهان و ایران و یزد یک تاریخچه ای دارد که البته با یک جستجوی اینترنتی همگان همه را خیلی بهتر و گزیده تر از من کمترین در می یابند. انچه دغدغه قلم می باشد حال و روز و آینده سینماست. دیجیتال بشدت مرزهای تصویر و صدا و مکان و همه را در نوردیده است. براحتی هر فیلمی در دسترس است و اگر چه مانیتورهای 60 اینچ و بالاتر ان کیفیت و حال سالن سرپوشیده سینما را ندارداما به صرفه تر است وقت اندک است و در منزل و هر جایی به غیر از سالن سرپوشیده سینما نیز می توان فیلمی را به تماشا نشست، گسترش شبکه های تلویزیونی، سریال سازی ها، و شبکه ونمایش خانگی و حالا از همه مهمتر سرقت فیلمی که هنوز اکران نشده است که این هم داستانی دارد.
زمانی سیاستگذاری ممانعت از ورود فیلم خارجی بود و ان زمان اواسط دهه 60 بخوبی جواب داد.. الان بلبشویی است. هزینه ساخت فیلم کاهش نیافته است که اقتصاد فیلم و بهره وری ان همچنان عامل تعیین کننده است، این مهم گرایش اهالی را به فیلم های نازل و سطحی و سخیف نزول می دهد. این فیلم ها سطح و سلیقه هنرمند و تماشاگر را همزمان پایین می اورد. منتقدی هم که فیلم را بدرستی برنتابد و نقد کند و از تیغ برنده عقل در جهت شاساندن سطح این فیلم ها بگوید مورد هجمه قرار می گیرد. اگر مشکل سینما با این سطحی نگری حل میشد هم قابل پذیرش بود. مشکل اینجاست که بازیگر فیلمهای سطحی با تکرارش برای خودش و تماشاگرش دیگر ازاردهنده است. از این موضوع که بگذریم مساله اهالی سینما هستند که با بلبشوی موجود اکثرا بیکارند، سینماها تعطیلند. همه انچه اوردم حال سینمای امروز ماست. بازیگری که در آژانس شیشه ای می درخشد سر از مطرب در می اورد و وقتی با نقد درست منتقد مواجه میشود منتقد را مورد نوازش قرار می دهد. اینها زیبا نیست. هنوز نقد در سینمای ما جایی ندارد علیرغم سال ها تلاش منتقدان این رشته، فیلم های فاخری در حد و اندازه بچه های آسمان و.... ساخته نمی شود. حد و مرز و متر و پارامتری برای چهره های سینمایی و سلبریتی هایش مشخص و معلوم نیست و...
سخن را کوتاه نمایم و در روز سینما متاسفانه باید بگویم شرایط برای سینما در اینده مبهم و نگران کننده است بخصوص که هم اینک کرونا نیز قوز بالای قوز هم شده است!!
به امید رفع تنگناها و حرکت منطقی تر سیاستگذاران و اهالی سینما با تکلیفی روشن تر گفتارم را به پایان می رسانم.
و من الله التوفیق
بیست و یکم شهریور ماه نود و نه شمسی
یزد، محمدرضا امیرخانی
متن این یادداشت در ذیل آمده است:
سینما در جهان و ایران و یزد یک تاریخچه ای دارد که البته با یک جستجوی اینترنتی همگان همه را خیلی بهتر و گزیده تر از من کمترین در می یابند. انچه دغدغه قلم می باشد حال و روز و آینده سینماست. دیجیتال بشدت مرزهای تصویر و صدا و مکان و همه را در نوردیده است. براحتی هر فیلمی در دسترس است و اگر چه مانیتورهای 60 اینچ و بالاتر ان کیفیت و حال سالن سرپوشیده سینما را ندارداما به صرفه تر است وقت اندک است و در منزل و هر جایی به غیر از سالن سرپوشیده سینما نیز می توان فیلمی را به تماشا نشست، گسترش شبکه های تلویزیونی، سریال سازی ها، و شبکه ونمایش خانگی و حالا از همه مهمتر سرقت فیلمی که هنوز اکران نشده است که این هم داستانی دارد.
زمانی سیاستگذاری ممانعت از ورود فیلم خارجی بود و ان زمان اواسط دهه 60 بخوبی جواب داد.. الان بلبشویی است. هزینه ساخت فیلم کاهش نیافته است که اقتصاد فیلم و بهره وری ان همچنان عامل تعیین کننده است، این مهم گرایش اهالی را به فیلم های نازل و سطحی و سخیف نزول می دهد. این فیلم ها سطح و سلیقه هنرمند و تماشاگر را همزمان پایین می اورد. منتقدی هم که فیلم را بدرستی برنتابد و نقد کند و از تیغ برنده عقل در جهت شاساندن سطح این فیلم ها بگوید مورد هجمه قرار می گیرد. اگر مشکل سینما با این سطحی نگری حل میشد هم قابل پذیرش بود. مشکل اینجاست که بازیگر فیلمهای سطحی با تکرارش برای خودش و تماشاگرش دیگر ازاردهنده است. از این موضوع که بگذریم مساله اهالی سینما هستند که با بلبشوی موجود اکثرا بیکارند، سینماها تعطیلند. همه انچه اوردم حال سینمای امروز ماست. بازیگری که در آژانس شیشه ای می درخشد سر از مطرب در می اورد و وقتی با نقد درست منتقد مواجه میشود منتقد را مورد نوازش قرار می دهد. اینها زیبا نیست. هنوز نقد در سینمای ما جایی ندارد علیرغم سال ها تلاش منتقدان این رشته، فیلم های فاخری در حد و اندازه بچه های آسمان و.... ساخته نمی شود. حد و مرز و متر و پارامتری برای چهره های سینمایی و سلبریتی هایش مشخص و معلوم نیست و...
سخن را کوتاه نمایم و در روز سینما متاسفانه باید بگویم شرایط برای سینما در اینده مبهم و نگران کننده است بخصوص که هم اینک کرونا نیز قوز بالای قوز هم شده است!!
به امید رفع تنگناها و حرکت منطقی تر سیاستگذاران و اهالی سینما با تکلیفی روشن تر گفتارم را به پایان می رسانم.
و من الله التوفیق
بیست و یکم شهریور ماه نود و نه شمسی
یزد، محمدرضا امیرخانی
متن این یادداشت در ذیل آمده است:
,سینما در جهان و ایران و یزد یک تاریخچه ای دارد که البته با یک جستجوی اینترنتی همگان همه را خیلی بهتر و گزیده تر از من کمترین در می یابند. انچه دغدغه قلم می باشد حال و روز و آینده سینماست. دیجیتال بشدت مرزهای تصویر و صدا و مکان و همه را در نوردیده است. براحتی هر فیلمی در دسترس است و اگر چه مانیتورهای 60 اینچ و بالاتر ان کیفیت و حال سالن سرپوشیده سینما را ندارداما به صرفه تر است وقت اندک است و در منزل و هر جایی به غیر از سالن سرپوشیده سینما نیز می توان فیلمی را به تماشا نشست، گسترش شبکه های تلویزیونی، سریال سازی ها، و شبکه ونمایش خانگی و حالا از همه مهمتر سرقت فیلمی که هنوز اکران نشده است که این هم داستانی دارد.
,زمانی سیاستگذاری ممانعت از ورود فیلم خارجی بود و ان زمان اواسط دهه 60 بخوبی جواب داد.. الان بلبشویی است. هزینه ساخت فیلم کاهش نیافته است که اقتصاد فیلم و بهره وری ان همچنان عامل تعیین کننده است، این مهم گرایش اهالی را به فیلم های نازل و سطحی و سخیف نزول می دهد. این فیلم ها سطح و سلیقه هنرمند و تماشاگر را همزمان پایین می اورد. منتقدی هم که فیلم را بدرستی برنتابد و نقد کند و از تیغ برنده عقل در جهت شاساندن سطح این فیلم ها بگوید مورد هجمه قرار می گیرد. اگر مشکل سینما با این سطحی نگری حل میشد هم قابل پذیرش بود. مشکل اینجاست که بازیگر فیلمهای سطحی با تکرارش برای خودش و تماشاگرش دیگر ازاردهنده است. از این موضوع که بگذریم مساله اهالی سینما هستند که با بلبشوی موجود اکثرا بیکارند، سینماها تعطیلند. همه انچه اوردم حال سینمای امروز ماست. بازیگری که در آژانس شیشه ای می درخشد سر از مطرب در می اورد و وقتی با نقد درست منتقد مواجه میشود منتقد را مورد نوازش قرار می دهد. اینها زیبا نیست. هنوز نقد در سینمای ما جایی ندارد علیرغم سال ها تلاش منتقدان این رشته، فیلم های فاخری در حد و اندازه بچه های آسمان و.... ساخته نمی شود. حد و مرز و متر و پارامتری برای چهره های سینمایی و سلبریتی هایش مشخص و معلوم نیست و...
,سخن را کوتاه نمایم و در روز سینما متاسفانه باید بگویم شرایط برای سینما در اینده مبهم و نگران کننده است بخصوص که هم اینک کرونا نیز قوز بالای قوز هم شده است!!
,به امید رفع تنگناها و حرکت منطقی تر سیاستگذاران و اهالی سینما با تکلیفی روشن تر گفتارم را به پایان می رسانم.
,و من الله التوفیق
,بیست و یکم شهریور ماه نود و نه شمسی
,یزد، محمدرضا امیرخانی
,]
ارسال دیدگاه