روزی که دیوارهای غم آوار شد/ صدای ماندگار حضرت زهرا(س)؛ از بیت‌الاحزان تا گودال قتلگاه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر همدان؛ دور بالینت جمع شده اند، اهل بیتت یک طرف، تزویر هم یک طرف!

تزویرها برای تو رنگ باخته اند خوب می دانی. جبرئیل خبر رفتنت را آورده بود… باید زودتر کاغذ و قلمی بیاورند تا پس از آسمانی شدن تو، امتت هفتاد و چند شعبه نشود! اما قسم به قلم که نیاوردند و منحرف شدند.

درخواست تو را اجابت نکردند، نگذاشتند اجابت شود! برق تیز دنیاپرستی از چشمانشان می بارید و چه خونین جگر گریه های فاطمه ات را آرام کردی.

در آن لحظه ملکوتی چه گفتی که فاطمه(س) دانست نخستین نفر از خاندان مطهرت است که به تو می پیوندد.

زهرای اطهر(س) حتی یک روز پس از تو دوام نمی آورد، رفتی و ندیدی هنوز آب غسلت خشک نشده و علی(ع) بر سر وعده اش مانده تا آیات قرآن را جمع آوری کند، لگدکوبان به درب خانه ات زدند، حرمت ها را شکستند، هیزم آوردند و آتش به پا کردند، آن هم در خانه وحی! پاره تنت بود اما میان در و دیوار، آتش و آن میخ ها ناله ها زد در دفاع از آنچه با تو عهد بسته بود.

و چه گذشت بر حسنین آن سرور جوانان اهل بهشت و نیز زینب(س) که از آن روز آموخت باید پرستار شود از کوچه های مدینه تا دشت نینوا.

علی(ع) را دست بسته بردند همان جدا کننده درب خبیر را، برای زنده ماندن دین و اسلام سکوت کرد و زهرا(س) می شود نخستین زن شهیده حامی ولایت و امامت.

و حسن(ع) هم در کوچه پس کوچه های مدینه چادر خاکی و خونین مادرش را پاک می کند و حامی فاطمه(س) می شود تا کسی صورت نیلگونش را نبیند، اما دیوارهای غم آن کوچه های سرد مدینه تا لحظه شهادت با حسن(ع) ماند و آن روز که بر تابوتش تیرها زدند.

آنان که با غصب فدک، واقعه عظیم غدیر را هم به فراموشی سپردند به دنبال آن بودند تا بیت الاحزان زهرا(س) را هم نابود کنند، می خواستند صدای گریه ها و شیون های سیاسی یگانه دختر نبی مکرم اسلام به گوش حق جویان نرسد.

تاریخ نشان داد که آن صدا ماندگار شد و اگر کمی گوش فرا دهیم صدای ناله های زهرا(س) همچنان شنیده می شود، صدایی که غم تنهایی و غربت اسلام، قرآن و خاندان مطهرت را فریاد می زند.

گاهی برای فرق شکافته علی(ع) در محراب مسجد کوفه در آن صبح دم شب قدر، گاهی برای جیگر سوخته حسن(ع) و گاهی دیگر برای گودال قتلگاه و سرهایی که بر روی نیزه ها رفته است.
ای خاتم المرسلین تو و پاره تنت شاهد بودی که در گودال قتلگاه چه بر سر فرزندت آوردند، صوت کلام الله را از قرآن ناطق نشنیدند تا آن صوت دلشین از رگ های پاره پاره شده بر سر نیزه ها به گوش قدسیان برسد و این زینب (س) بود که در موج حرامیان یکه و تنها مشق ولایتمداری را به همگان آموخت.

آجرک الله یا صاحب الزمان(عج)

انتهای پیام/