به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، گسل خزر 600 کیلومتر از وسعت استانهای شمالی را در برگرفته این در حالی است که به عقیده کارشناسان این گسل در طول دوران فعالیت خود زمینلرزههای بزرگی با مقیاس 7 ریشتر و بالاتر را در کارنامه خود دارد.
بنا بر آخرین اطلاعات موجود، استان مازندران بر روی دو گسل اصلی به نامهای خزر و شمال البرز قرار دارد که بیش از 75 درصد از مساحت این استان را در برمیگیرد و گسل خزر از گسلهای وسیع زیرپوست مازندران است که در لبه شمالی البرز قرارگرفته و در رامسر با گسلهای دیگر استان تلاقی پیدا میکند.
گسل خزر که بخشی از استانهای گلستان، مازندران و گیلان را در کرانه جنوبی خزر در برمیگیرد، زمینلرزههای مهیبی را در طول فعالیت خود به ثبت رسانده و در سایت تاریخی هفتهزارساله گوهر تپه، منطقه سنگچال، بلده، نور، بابل و آمل، ویرانههایی را از خود بر جای گذاشته است.
به گزارش بلاغ، روز پنجشنبه 25 دیماه در ساعت 14:50 به وقت محلی، زلزلهای 4 ریشتری شهرهای ساری، سورک، قائمشهر، سوادکوه و روستاهای حاشیه این شهرها را لرزاند.
بر اساس این گزارش، این واقعه طبیعی در طول جغرافیایی 53.07 ، عرض جغرافیایی 36.55 و عمق 21 کیلومتری از زمین رخ داد.
گفتنی است محل وقوع این زلزله در یک کیلومتری ساری، 13 کیلومتری سورک و 15 کیلومتری پائین هولار اعلام شده است.
با توجه به شدت، فاصله و تعداد شهرها و روستاهای تحت تاثیر این زلزله در خصوص خسارت احتمالی جانی و مالی از مسئول مربوطه جویا شدیم که علی اصغر احمدی، مدیرکل مدیریت بحران مازندران اعلام کرده بود، این زلزله خسارتی به هیچ یک از واحدهای مسکونی و تجاری شهرهای ساری، سورک، قائمشهر و سوادکوه وارد نکرد.
وی افزود:هیچ خسارت ریالی نیز از هیچ یک از شهرها به ما گزارش نشده است.
تنها چند روز پس از این زمین لرزه، طبق اعلام مرکز لرزه نگاری کشور، زلزلهای به بزرگی بیش از 3 ریشتر در ساعت 9 و 6 دقیقه و 6 ثانیه صبح یکشنبه 28 دیماه در عرض جغرافیایی 35.943 و طول جغرافیایی 52.796 در عمق 10 کیلومتری زمین در شهر کوهستانی آلاشت ثبت شد.
مدیرکل مدیریت بحران مازندران نیز عنوان کرده بود که طبق بررسیها و پیگیریها این زمین لرزه نیز خسارت نداشته است.
بدین ترتیب، سه روز پس از زلزله 4 ریشتری ساری، دومین زمین لرزه به بزرگی 3.3 در مقیاس امواج درونی زمین حوالی شهر کوهستانی آلاشت از توابع سوادکوه را لرزاند و طی کمتر از یک هفته، دو زمین لرزه بیش از 3 ریشتری چند منطقه از مازندران را لرزاند.
زلزله در کشورهای پیشرفتهای مثل ژاپن که شاید خیلی بیشتر از ایران در معرض این خطر قرار دارند تقریبا مهار شده است، آنان با بهینه سازی ساختمانها و رعایت اصول ایمنی در ساخت و نظارت بر اجرا به مرحلهای رسیدهاند که دهها زلزلهای که برای ما اتفاق می افتد را به راحتی مهارکنند، لذا با توجه به شرایط خاص کشور و وجود گسلهای منطقه خزری، اهمیت هرچه بیشتر ساخت و ساز اصولی و صحیح و نیز ترمیم و بازسازی بافتهای سالخورده و فرسوده به چشم میخورد.
در استان مازندران 5 هزار هکتار بافت فرسوده داریم که شهر ساری با داشتن 600 هکتار بافت فرسوده در بین 60 شهر استان، پرچمدار است.
قرار گیری این میزان بافت فرسوده در استان مازندران که به عنوان قطب گردشگری کشور شناخته میشود زنگ خطری برای مسئولان شهری و کشور است که اگر به حال بافت فرسوده مازندران، فکر چاره ای نکنند به طور حتم با کوچکترین حادثه شاهد فاجعه جبران ناپذیری خواهیم بود.
یکی دیگر از مواردی که باید به آن اشاره کرد این است، ساکنان بافت فرسوده بیشتر از اقشار ضعیف جامعه هستند که به دلیل محدودیتهای مالی توان تامین هزینه برای نوسازی پلاک ملک خود و سکونت در ملکی دیگر تا زمان تکمیل ساخت و ساز ملک خود را ندارند و از همین رو، نقش دولت در پرداخت بستههای تشویقی در بین ساکنان بافت فرسوده بیش از گذشته به چشم میآید.
شاید مهمترین علتی که جدا از کمتوجهی مسئولان به امر نوسازی، موجب میشود مالکان خانههای بافت فرسوده نسبت به نوسازی ملک خود تمایل چندانی نداشته باشند، مشکلات مالی است که موجب میشود عواقب نوسازی مالکان بافت فرسوده را از نوسازی ملک منصرف کند که به طور حتم باز هم نقش دولت در این زمینه برای اطمینان خاطر دادن به مالک جهت تامین مالی میتواند سرعت بخش احیای بافت فرسوده باشد.
به گزارش بلاغ، یک ششم کل بافتهای فرسوده مازندران متعلق به شهر ساری است و از جمعیت 296 هزار و 417 نفری شهر ساری (طبق سرشماری سال 1395) 117 هزار و 597 نفر در بافت فرسوده در حال زندگی هستند.
در میان مناطق سه گانه شهر ساری، بیشترین بافت فرسوده این شهر مربوط به منطقه 3 (بلوار کشاورز) است؛ منطقه راهبند مکانی است که نیمی از جمعیت شهر ساری در آن مستقر هستند.
البته بعد از منطقه سه، منطقه دو و سپس منطقه یک به ترتیب دارای بیشترین بافتهای فرسوده هستند که مناطقی چون امامزاده یحیی(ع)، خیابان مدرس، نعلبندان، خیابان قارن، خیابان فرهنگ، محله آب انبار نو که دارای بافت قدیمی هستند، را شامل میشود.
بنا بر اظهار نظر کارشناسان مربوطه، مهمترین مناطق با پتانسیل خطر بالای رخداد یک زمینلرزه بزرگ در مازندران عبارتند از مناطق مرکزی و تلاقی گسلهای بهشهر و مازندران در جنوب ساری و بابل و منطقه مرکزی البرز مرکزی که پتانسیل رخداد زمینلرزه با بزرگای 7.5 در آنها بر پایه زمینلرزههای تاریخی و شواهد گسل و ریخت زمینساختی سطحی وجود دارد.
بنابر اعلام کارشناسان، مهمترین گسلهای لرزهزا در منطقه البرز مرکزی شامل گسلهای شمال البرز، گسل خزر (مازندران)، گسل لاریجان، گسل لار، گسل مشا، گسل کندوان و گسل بلده است.
کمبود بودجه دولت در کنار عملکرد نامناسب مدیریت شهری در استان، دست به دست هم داده است تا احیای بافت فرسوده همچنان به کندی انجام شود، امری که میتواند تداوم این روند، فاجعهای بزرگ را بدنبال داشته باشد.
به هر منظور زنگ خطر برای بافتهای فرسوده مازندران نواخته شد و باید دید این زنگ خطر آیا موجب بیداری و تحرک مدیران و دستگاههای مربوطه خواهد شد یا خیر؟!
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه