به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، وقتی جهل و بی خبری، جامعه ای را از پای درآورد، یا شبهه ها ذهن جوانان را فلج کند، بدون شک یکی از مهمترین کارهایی که می تواند آفت جهل را بزداید، مطالعه است و آنچه می تواند شبهه های ذهنی را دفع کند و ایمان و اطمینان را به قلب ها بازآورد، کتابخوانی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , پایگاه خبری تحلیلی کریمه, پایگاه خبری تحلیلی کریمه, پایگاه خبری تحلیلی کریمه, پایگاه خبری تحلیلی کریمه,بنابراین کتاب وسیله ای است که دانش بشری به مدد آن از تباه شدن مصون می ماند و به آیندگان منتقل می شود. از این رو پیشوایان معصوم (علیهالسلام) توجه ویژهای به فرهنگ مکتوب داشتند و همواره پیروان خویش را به حفظ دانش و نوشتن آن سفارش می فرمودند.
,در حدیث میخوانیم که امام حسن مجتبی (علیهالسلام) فرزندان و برادرزادگان خویش را جمع کردند و در زمینه دانش اندوزی و نگارش آثار علمی چنین توصیه فرمودند: «شما کوچکترهای قوم هستید و بهزودی بزرگانِ قوم خواهید شد. پس دانش بیاموزید. هرکس از شما نتواند علم را حفظ کند و به خاطر بسپارد، آن را بنویسد و در خانه اش قرار دهد.»
,همچنین رهبر معظم انقلاب درباره وضعیت کتاب و کتابخوانی در کشور، دردِ دلها و رهنمودهایی دارد که راهگشا و شنیدنی است. ایشان در این زمینه می فرمایند: «من هرزمانی که به یاد کتاب و وضع کتاب در جامعه خودمان میافتم، قلبا غمگین و متأسف می شوم. این به خاطر آن است که در کشور ما به هر دلیلی که شما نگاه کنید، باید کتاب اقلاً ده برابر این میزان، رواج و توسعه و حضور داشته باشد. اگر به دلیل پرچمداری تفکر اسلامی و حاکمیت اسلام بهحساب بیاورید، این معنا صدق می کند؛ چون اسلام به کتاب خواندن و نوشتن، خیلی اهمیت میدهد. اگر هر منصفی به بیانات نبیّ مکرم اسلام و ائمه (علیهالسلام ) و پیشوایان اسلام نگاه کند و ببیند که اینها در چه زمانی به کتاب و کتابخوانی دعوت می کردند و فرامیخواندند، همه افسانه ها از ذهنش شسته خواهد شد.»
,گفتنی است علاقه به کتاب و کتابخوانی، باید از کودکی به وجود آید. از راههای علاقهمند کردن کودکان به کتاب و کتابخوانی، این است که بزرگترها هم چنانکه خود مطالعه میکنند، آثار کودکانه مناسبی را انتخاب و در فرصتهای مطلوب، برای کودکانشان بخوانند.
,این کار باعث میشود کودک، دوستدار کتاب و علاقهمند به کتابخوانی پرورش یابد و این عشق و علاقه، بهتدریج در وجودش نهادینه شود. بنابراین، برای رسیدن به شرایط مطلوب، چارهای جز به وجود آوردن عادت کتابخوانی از دوران کودکی در انسانها نداریم. پس باید مطالعه را به کودکان و نوجوانان آموخت و آنها را به این مسئله عادت داد.
,بنابراین برای پیشگیری از مفسدههای اخلاقی، رهایی از پوچگرایی، بالا بردن سطح تحصیلی نوجوانان و جوانان، و نیز پیشرفت وضعیت فرهنگی خانوادهها، باید آنان را به مطالعه هرچه بیشتر تشویق کنیم؛ چراکه پرورش ذهن خلاق و مبتکر دانشپژوهان و تقویت روحیه علمی و دینی نسل سوم این مرزوبوم و باز شدن افق دید آیندهسازان برای مشاهده شگفتیهای جهان، همه در گرو مطالعه است.
,بر این اساس، با توجه به اهمیتی که دین مبین اسلام و بزرگان دینی به مطالعه دادهاند، برای دفاع از آرمانهای دینی و فرهنگ اسلامی و جبران عقبماندگیها و رسیدن به خودباوری، باید فرهنگ مطالعه همگانی شود.
,بی تردید، به همان اندازه که میتوانیم از کتاب بهره بگیریم، ممکن است در معرض آفت ها و خطرهای نوشته های سست و بیمار و مسموم و انحرافی هم قرار گیریم. راه دادن کتابهای ناسالم به مدرسه ها و خانه ها، درواقع مسمومیت فکری و اخلاقی نسل ما را به دست خودمان فراهم میآورد.
,بنابراین، نظارت بر چاپ کتاب و بررسی محتوای آن، در جامعه سلامت خواه و دوراندیش ضروری است. آنان که بهسلامت اندیشه و باورها و گرایشهای افراد جامعه دلبستگی دارند، نمیپذیرند که در عرضه آثار منتشرشده، حدّ و مرز و نظارت و محدودیتی نباشد.
,لازم به ذکر است در کتابخانه هایی که در مدرسه ها، مسجدها و روستاها تأسیس میشود، نحوه برخورد متولیان کتابخانه با مراجعه کنندگان بسیار مهم است. مراجعه کنندگان به کتابخانه ها، گاهی کودکان و نوجواناناند و گاهی بزرگترها و حتی دانش آموختگان و اهل معرفت. نحوه برخورد با هریک از این گروه ها متفاوت است و آیین مناسب خود را می طلبد.
,ازاینرو یکی از وظایف اخلاقی کتابدار، امین بودن و متعهد بودن است. کتابدار، نسبت به کتاب ها باید امین باشد و از ضایع شدن و مفقود شدن آنها ناراحت شود و خراب شدن کتابها او را رنج دهد و کتابها را مثل فرزندان خود بداند. او باید در امانت دادن کتاب دقت و تعهد لازم را نشان دهد، تا با گمشدن و کم شدن کتابها مواجه نشود.
,...و در پایان باید گفت متأسفانه یکی از مشکلات و کاستی های جامعه ما گریز از کتاب و پایین بودن سطح فرهنگ مطالعه است. این نقیصه، ریشهها و علتهای مختلفی می تواند داشته باشد که شاید در رأس آنها «عدم احساس ضرورت» است.
,بنابراین تا وقتی انسان در وضعیت «نیاز» قرار نگیرد، در پی رفع آن نخواهد افتاد. اگر در پاسخ شبهه های اعتقادی و پرسش های سیاسی دربمانیم، یا در مجلس و محفلی که از موضوع خاصی صحبت به میان میآید، احساس کنیم در آن زمینه بی اطلاعیم و شرمسار شویم و احساس کنیم از چرخه زمان و گردونه پرشتاب مسائل علمی و فکری جامعه عقب مانده ایم، نسبت به خلأ و نیاز آگاه می شویم و این می تواند شوق به مطالعه و کتابخوانی را در ما تقویت کند.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه