چگونه دستاوردهای ماه رمضان را برای خود حفظ کنیم؟/ آنچه سبب ریزش رحمت الهی می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز؛ ماه رمضان آخرین روزهای خود را به ما می نمایاند و سفره پر برکت میهمانی خدا اندک اندک در حال جمع شدن است و خوشا به حال کسانی که بهره کافی و وافی از این ماه گرفته اند. اما آنچه اهمیت زیادی دارد و عموماً هم از این نکته غفلت می شود، حفظ دستاوردهای ماه رمضان در باقیمانده سال تا ماه رمضان بعدی است. بیداری سحرها و قرآن خواندن در ماه رمضان، توفیقاتی است که بعضاً اجباری است، اما در طول یک ماه، به آن عادت می کنیم و متأسفانه برخی از مردم بعد از اتمام ماه و رسیدن عید فطر، حتی نماز اول وقت صبح را هم فراموش می کنند و قرآن ها را هم به کنار طاقچه ها منتقل می کنند. بنابر روایات معتبر، شیطان در این ماه در غل و زنجیر است و فرصت های خوبی برای رشد معنویات فراهم است، اما باید بتوانیم دستاوردها را حفظ کنیم.

در این زمینه با حجت الاسلام اکبر خادم القرآنی، استاد حوزه علمیه اصفهان و معاون پژوهش حوزه علمیه تخصصی قرآن شهید طباطبایی نژاد اصفهان به گفت و گو نشستیم که مشروح آن در ادامه تقدیم حضور می شود.

ماه رمضان رو به اتمام است. در این ساعت های باقیمانده چه کنیم تا از برکات و رحمت خداوند در این ماه پر برکت محروم نمانیم؟

هر انسانی برای کاری ساخته شده است و همه با هم تفاوت هایی دارند. متأسفانه هنوز می بینیم که برخی افراد در فامیل و همسایه و همکار با هم قهر هستند. به حرمت ماه رمضان بیاییم و گذشت کنیم و آشتی کنیم. صله رحم و اصلاح ذات بین و آشتی دادن میان دو مؤمن، از کارهایی است که باید انجام دهیم تا مورد رحمت خداوند قرار بگیریم. عید سعید فطر هم فرصت خوبی برای آشتی دادن است. صداقت در گفتار و کردار هم از چیزهایی است که انسان را در معرض رحمت واسعه الهی قرار می دهد. در سوره مبارکه مریم چند آیه در این زمینه وجود دارد که خداوند، صداقت را ملاک یاد کردن از ابراهیم(ع) بیان می کند. صداقت به این معناست که زبان و قلب و عمل انسان یکی باشد. صداقت، حال انسان را خوب می کند، همانگونه که در روایت داریم، نجات انسان در صدق است. امیر مؤمنان(ع) خطاب به مسئولان می فرمایند که با مردم صادق باشید. اینگونه اعتماد عمومی مردم به حکومت زیاد می شود.

آنکه سحر ندارد، از خود خبر ندارد/ علت نورانی بودن نماز شب خوان ها

انس با خداوند در سحرها، به خصوص در ماه رمضان از مواردی است که رحمت خداوند را جاری می کند. متأسفانه برخی افراد را می بینیم که می گویند چون صبح ها سر کار می رویم، نزدیک اذان صبح بر می خیزیم و سحری می خوریم و نماز را می خوانیم و سر کار می رویم. در حالی که ماه رمضان بهترین فرصت برای اقدام کردن به بیداری و مناجات سحرها است و امیدوارم در روزهای باقیمانده از سحرها استفاده کنیم و سحرخیزی را به ماه بعدی وصل کنیم و امتداد دهیم. همه صفای ماه رمضان به سحرها است. آنکه سحر ندارد، از خود خبر ندارد. نماز شب برای دنیا و آخرت انسان مفید است. در طول سال می توانیم 20 دقیقه قبل از اذان صبح برخیزیم و نماز شب بخوانیم. مرحوم علامه طباطبایی(ره) می فرمودند که علامه قاضی(ره) بر روی نافله سحر بسیار حساس و ثابت قدم بودند و به شاگردان خود هم توصیه می کردند. نماز شب خوان ها نوری دارند که نور تهجد است، وقتی که در دل شب با خداوند مناجات می کنند، خداوند از نور خود به آن ها می تاباند. اما این نماز شب باید با ولایت ولی الهی و تعبد امر ولی همراه باشد، وگرنه انسان را به بیراهه می کشاند. خوارج در نماز جماعت امیر مؤمنان(ع) شرکت نمی کردند و هم زمان، نماز جماعت دیگری با امام جماعت دیگری راه می انداختند.

خانه هایی که قرآن در آن ها تلاوت می شود؛ محل رفت و شد ملائکه الهی

انس با قرآن، از دیگر موارد بسیار مهم است و اگر بتوانیم این عادت قران خواندن در ماه رمضان را به کل سال تعمیم دهیم، گام بسیار بزرگی را برداشته ایم. خانه هایی که در آن ها قرآن تلاوت می شود محل رفت و آمد ملائکه هستند و نور و برکت به آن خانه ها وارد می شود. بعد از روز عید فطر، عادت های سحرخیزی و قرآن خوانی و گناه نکردن را در خود حفظ و تقویت کنیم تا آثار مثبت این ماه را به راحت از دست ندهیم.

این روزها مردم با مشکلات فراوان معیشتی و روحی و روانی دست و پنجه نرم می کنند. چگونه می توانیم حال خوب را به مردم هدیه کنیم؟

ابتدا باید از خودمان شروع کنیم تا بتوانیم به دیگران هم کمک کنیم. اگر حال خودمان خوب نباشد، نمی توانیم حال خوب را به دیگران هم هدیه کنیم. در دعای ماه رمضان می خوانیم که « اللّهمَّ غَیِّر سوءَ حالِنا بِحُسنِ حالِک» و باید این حال خوبی را که پیدا می کنیم به دیگران هم برسانیم. بر اساس حدیث شریفی که می فرماید به حساب خودتان برسید، قبل از آنکه به حساب شما رسیدگی شود. اگر به موقع، از خودمان حسابرسی کنیم، انحرافات در ما رشد نمی کنند و می توانیم با آن ها مبارزه کنیم. انسان مسافر است و این دنیا محل گذر است. پس بهتر است که هر چند روزی یک بار از یکدیگر طلب حلالیت کنیم. هیچ اشکالی ندارد، شاید ناخواسته دل کسی را شکسته باشیم یا چیزی بر گردن ما باشد که آن را فراموش کرده باشیم. اینگونه انسان سبک می شود و اوج می گیرد. البته باید بگذریم تا مردم هم از ما بگذرند. آن موقع است که می توانیم حال خوب را به دیگران هدیه کنیم. بحمدالله صدقات و خیرات، در ماه رمضان رونق خوبی گرفت که امیدواریم این صدقات و کمک های مؤمنانه در طول سال هم ادامه داشته باشند.

انتهای پیام/