به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، پوشش و لباس، یکی از عناصر بیرونی «هویت» یک جامعه هستند و بسیاری از تحولات درونی یک جامعه، تغییرات فکری و اعتقادی و ترجیحات و اولویتهای اقشار جامعه، از روی تغییرات در پوشش و آرایش افراد آن جامعه خود را نمایان میسازد؛ کما اینکه پوشش جزو اصلیترین نمادهای حامل هویت بومی و ملی نیز هست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز،,در این عرصه بسیار مهم، عملا چند سالی است که شاهد یک نوع «نظارت زدایی» و از بین رفتن بسیاری از هنجارهایی هستیم که حتی در جوامع کاملا غیردینی نیز از اهمیت برخوردار هستند.
,در سایه همین خنثایی و بی عملی دستگاههای مربوط و نظارت زدایی، واردکنندگان و تولیدکنندگان پوشاک، عمدتا هر آن چه که دل تنگشان میخواهد وارد یا تولید میکنند و انواع و اقسام لباسهای ناهنجار و بی هویت وارد بازار ایران میشود.
,چند سال پیش، برخی گزارشهای منتشر نشده حکایت از آن داشت که یک سفارتخانه خارجی در تهران، شماری از دختران و زنان جوان را استخدام کرده بود تا در ساعاتی معین، در خیابانها و معابر پرتردد پایتخت با الگوهای پوششی خاص چندین بار رفت و آمد کنند تا الگوهای لباس آنان در ناخودآگاه زنان و دختران دیگر تهنشین شود.
,با این حال، آنچه که بیش از هر چیز به رواج پوششهای ناهنجار میدان داده است، این رهاشدگی عرصه نظارت و ساماندهی در حوزه مد و لباس است که دست تولیدکنندگان و واردکنندگان را برای تولید و وارد کردن هر سبک و مدی، هر چقدر دور از فرهنگ و عرف جامعه ایرانی، باز گذاشته است.
,باید سوال کرد برنامه های پشت پرده برای ترویج مدلهای پوشش «شفاف» یا «بدننما» یا در اصطلاح فرنگی ترنسپرنت Transparent چه چیزی می تواند باشد؟ لباسهای شفاف که تابستان گذشته و امسال کم کم در بین برخی از بانوان رایج شده، عملاً هم پوشش هستند و هم نیستند و از این لحاظ کاملا نماد وضعیت «خنثی سازی» نهادهای متولی در دولت اعتدال هستند که هم هستند و هم نیستند.
,مانتو بدننما فاز آخر به تمسخر گرفتن هر نوع حجاب و پوشش بوده و تنها محدود به پوشش مطلوب نظام رسمی نیست؛ پوشیدن لباس شیشهای و شفاف در خود غرب هم دلالت ها و معانی کاملا مشخصی از سوی پوشنده دارد و هیچ دختر و بانوی محترمی که واجد هر سطحی از شان و جایگاه اجتماعی است، هیچگاه چنین پوششی بر تن نمیکند.
,این حمله ای دو وجهی به کرامت زن ایرانی و حساسیت مرد ایرانی است؛ چرا که از یک سو، پوشش شیشهای، بروز و ظهور عینی همان نگاه «کالا انگار» به زن است که شخصیت و شان انسانی او را به هیچ میگیرد و تنها وجه وجودی او را «تن نمایی» میداند و البته سناریوی رواج «پوششی که هم هست و هم نیست»، در درازمدت، کرخت و فلج شدن حساسیت و غیرت مرد ایرانی را هدف قرار میدهد که باز ضرر نهایی آن به زن ایرانی میرسد که روان و ذهن مردان نه متوجه قابلیتهای وجودی زن، که متوجه مسابقه جلوه نمایی و جلوه فروشی زنانه باشد.
,حال سوال اساسی این است که این مساله بالاخره تا کی قرار است لاینحل باقی بماند و آیا امسال هم مانند سالهای گذشته شاهد افزایش ابتذال در سبک های پوشش عرضه شده خواهیم بود؟ آیا نهادهای متولی حوزه پوشش و لباس به ویژه اتحادیه صنف پوشاک برای این موضوع تدبیری اندیشیدهاند؟ آیا هشدار لازم به تولیدکنندگان و طراحانی که سبک های مبتذل را طراحی و تولید کردند، داده شده است؟
,* فاطمه جعفرنژاد فعال رسانه ای و اجتماعی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه